Vroeger geloofde men.......

Voor specifieke weerspreuken is het wachten tot a.s. woensdag. Samen met de herfst vallen er wel enkele te rapen en die zal ik u zeker niet weerhouden. Wel heb ik er enkele aan deze maand gekoppeld :

"Zoals 't begin september weert,
goed of slecht, het dikwijls keert.

"Septemberregen komt zaad en wijnstok goed gelegen."

"Vorst in september, een zachte december."

Na de hoogmis wordt, op den buiten, door den veldwachter of roeper, vóór de kerk of het gemeentehuis, melding gegeven van de verkoopingen die gedurende de week plaats grijpen. Daarna vergaderen de mannen in de herbergen om de verschillende gemeente- of eigenbelangen te bespreken.
Vroeger waren de mannen nog gekleed met een blauwen kiel en droegen eene zwarte zijden muts op het hoofd; de vrouwen, meest in 't zwart, droegen vooral in de Kempen, eene kanten kaakmuts; tot sieraad droegen ze gouden oorbellen, brochen en médaillons of camées, een familieschat.
Na de vespers en lof, gaat men wandelen of naar de herberg waar de mannen en jongelieden zich verlustigen aan het spel : doel- of wipschieten, bollen, kegelen enz.

Wat men de mensen vroeger al niet voor waarheid hield :

Wie des zondags aan een huis werkt, brengt er ratten, muizen en luizen in !
en :
Wie des zondags naait, moet zooveel lijden vooraleer te sterven of in het vagevuur, totdat het naaisel versleten is !

Werd er op zondag een kindje geboren geloofde en zei men :

"Zondagskind, gelukskind

Deze dag zou zijn naam danken aan Sater. Hij was de god van den overvloed, van het weer en den zomertijd.
Hij werd afgebeeld boven een zuil, barvoets staande op de stekels van eene baars, om te beteeken dat deze die hem vereeren, ongehinderd door alle bezwaarnissen konden gaan. Hij hield een emmer water in de rechterhand waarin bloemen en vruchten lagen; het stuk stoffe dat in zijnen witte gordelband vrij en los in de lucht vloog, beteekende de vrijheid der Saksen, en door het wiel dat Sater in de hand droeg werd verbeeld de nauwe eenheid en broederlijke verbintenis der noordervolkeren.
En remember :
" Het weer van zaterdag op de noen,
is 's zondags de hele dag van doen."

Vandaag zaterdag is het de beurt aan H. Lambertus. Te Maastricht geboren werd hij bisschop te Tongeren.
En zegt een weerspreuk :

"Sint-Lambrecht mooi en klaar,
brengt een zonnig voorjaar."

Een andere een meer actuele weerspreuk zegt dan weer :

"Sint-Lambertus brengt de kaart bij haard"

En tot slot :

"Sint Lambert schudt het fruit"

Een weerspreuk leert ons voor vandaag :

"Als het vrijdag regent,
regent het 's zondags."

Laat ons vandaag dan maar op een droge dag hopen want :

"De vrijdag schept den zondag"

Raadgevingen van onze voorouders op een vrijdag :

Vóór zonsopgang in het land wandelen, geneest het "flerecyn"

Kinderen mochten op vrijdag niet baden.

En men mocht op vrijdag geen eieren onder de kloek leggen,
want dan zouden de kiekens kraaien als haantjes.

Is september de mei-maand  van de herfst, betrouw ze best maar niet te ver want......

"De mid - septemberstormen,
het herfstweer moeten vormen."

"Hoor eens Piet hoe het waait,
morgen vallen er noten te rapen !"
Wie kent dit niet ???

De donderdag dankt zijn naam aan THOR. dat was de dondergod, de Jupiter der Romeinen. Hij was van groot gezag bij de Noorse volkeren. Hij wordt verbeeld zittende op een troon, den staf in de hand, een koningskroon op het hoofd, en daar rond nog een kroon van twaalf sterren.
De donderdag is een gelukkige huwelijksdag.
Donderdag is een geluksdag voor de karremakers, smeden en mulders. Maar ja, waar vinden we dat ras heden ten dagen nog?

Vandaag zijn we aan de H. Kruisverheffing toe.
Deze feestdag herinnert de gebeurtenis waarbij de Perzische veldheer Salbaras Jeruzalem innam en de reliek van het H. Kruis meevoerde.
Keizer Heraclius versloeg later het leger en bracht het H. Kruis terug in Jeruzalem ten jare 629.
Te Eksaarde (O-Vlaanderen) is of was er de bijzonderste begankenis ter ere van het H. Kruis.  Het is een eeuwenoude devotie tot twee mirakuleuze kruisbeelden, door een zekere pachter, Baudewijn met de negen ponden genaamd gevonden, op een half uur afstand der kerk, waar zich nu de Kruiskapel zou bevinden.