Ouderwetse wekdienst

Hopelijk krijgen we vannacht geen open hemel want leest u maar :

" Is de nacht voor Sint Michiel klaar,
aan een strenge winter, verwacht je maar. "

Vele jaren geleden placht men de eikels te beschouwen om daaruit het weer te kunnen voorspellen. Als ze een "kobbe" (spin) in den eikel verborgen vonden, was het een teken van een ongelukkig jaar; was hij droog langs binnen, het zou en droog jaar zijn; was hij nat, dan volgde regenachtig weer. Zat er een vlieg in, dan was het een middelbaar jaar te weeg, een worm of made voorspelde een goed jaar. Was hij ijdel, dan vreesde men pest, dood en sterfte onder het vee. En veel eikels tenslotte, wel die voorspellen veel sneeuw !

De Heilige Michiel, aartsengel
Deze heilige die den duivel in de hel wierp, wordt (werd) nogal in ons land gevierd. Oude lieden hadden hunne opmerkingen gevestigd op den tijd korts vóór en na Sint Michielsdag, en meenden dat zij daaruit al de eigenschappen van het aanstaande jaar konden voorzeggen. Samen met St. Raphaël en Sint Gabriël vormen ze de patroon van de brievenbestellers

Misschien houden we deze tijd toch best de lucht in 't oog want :

" Trek voor Michiel de vogel niet,
geen winter is nog in 't verschiet. "

Ook de natuur is soms wel eens een erg goede weervoorspeller, daarom onthouden we dit :

" Als de eikelen vallen voor Sinte Michiel,
dan snijdt de winter door lijf en ziel. "

Sinte Michiel vieren we overmorgen donderdag.

Deze tijd van 't jaar gaan de dagen fel korten, ze krimpen zoals de huid van een oud vrouwke.
Vroeger jaren werd in de volkskalender, eerder deze maand al het verbod gegeven om het werk nog te onderbreken voor het vieruurtje. Wie die vingerwijzing niet zou gemerkt hebben, werd er op 29 september nog eens extra aan herinnerd. Die dag vieren we immers St. Michiel en een spreuk zegt ons :

" Sint Michiel
steekt de vierurenboterham op zak "

VOOR  U  BEZOEK  AAN  MIJN  BLOG

Als dit geen mooie is :

" Woelt met zichtbaar welbehagen
in de modder zich het zwijn,
zal het zeker voor vandage
nog van 't schoonste weerke zijn. "

Rond de weerspreuken is het momenteel een beetje windstil. Het is verlangend uitkijken naar 29 september en het nazomerke van Sint Michiel. Als voorsmaakje op het vele dat komen gaat misschien al dit :

" Acht dagen zonneschijn
geeft Michiel om wel te zijn. "

We leven dus weer vol hoop

Vandaag zijn de heilige Cosmas & Damianus aan het feest. Deze Arabische gebroeders waren vermaarde geneesheren, die echter meer door de kracht van hun geloof dan door hunne natuurlijke ervarenheid de ongeneesbaarste kwalen genazen. Zij stierven de marteldood in 285, tijdens de vervolging onder Diocletiaan en Maximiliaan. Zij werden tot patroon gekozen door de nering der barbiers - chirugijnen, die samen bleven tot aan de Franse tijd.
De heilige Damianus wordt(werd?) bijzonderlijk te Viane(O-Vl.) vereerd en gediend tegen de rappen van Viane. Dat is of was een soort van schurft of brand, die zich meest aan de lippen en kin voordeed, vooral bij de kinderen tot hun 12 jaar, doch minder in gevorderde ouderdom. Weinige kinderen ontsnapte eraan. Deze ziekte veroorzaakte jeuk en daar de kinderen eraan krabte, geneesde het soms zeer traag. Deze heilige zijn ook de patroons van de dokters en apothekers.

Hoe het er vroeger in september onder de kinderen aan toe ging.
Er bestond een spel dat algemeen in het land gespeeld werd, namelijk : APPELKNAP. Dit geschieden op twee wijzen :
In een kuip vol water dreef een appel, een knaap, elk om beurt, had de handen op de rug gebonden, en diegene die aan zet was, moest in de appel kunnen bijten zonder zijn aangezicht nat te maken; wat niet altijd mogelijk was want de makkers durfde de speler al wel eens een stootje geven. OFWEL hing de appel aan een touwtje vast aan een boomtak, springend moest het kind de appel kunnen grijpen met de tanden. In sommige streken werd de appel aan de touter of bijs(schommel) gehangen, men moest dan zo hoog "bijzen" tot men met de tanden de appel kon vatten. Waar is die goede oude tijd toch naartoe?

Kijk af en toe toch maar eens omhoog want een weerspreuk leert ons :

" Een sterretje dicht bij de maan,
kondigt wel eens storm aan ! "

Vandaag zondag 25 september is er een laatste kwartier om 8 u 41 precies

Vandaag is het, het feest van de H. Gerulfus. Deze heilige jongeling kwam met zijn peter naar Gent om het H. Vormsel te ontvangen. Bij den terugkeer naar zijn dorp Meerendre(O-Vl.), ging hij in de abdij van Drongen de H. Maagd bedanken om de genade van het H. Sacrament. Daar hij er te lang bleef naar het gevoelen van zijn peter, vatte deze zulken haat tegen hem op, dat hij hem onderwege met zijn zwaard doorstak (748). Te Meerendree begraven, werd zijn graf welhaast het middelpunt der godsvrucht van de inwoners die er wondere genezingen bekwamen. Nochtans vooraleer te sterven had Gerulfus zijn vader verzocht hem te Drongen te begraven; het is maar later dat de relieken verheven en het lijk naar de abdij overgebracht werd. Te Drongen bestaat nog eene kapel gebouwd op de plaats waar den jongeling getroffen werd door het zwaard, aldaar komt men beewegen tegen de koortsen en de hoofdpijn.

Dieren weten het soms wel eens beter want :

" Drinkt en snatert eend en gans,
dan is er voor regen kans. "

Een gezegde zo oud als de straat maar wel toepasselijk voor deze tijd van 't jaar :

" Houd borst en voeten altijd warm,
vul steeds matig uwe darm
houd de achterdeur goed open
en de dokters kunnen naar de "kloten" lopen "