(http://knack.rnews.be/nl/actualiteit/nieuws/europa/uw-vragen-over-europa-beantwoord/article-1194814675822.htm)

Hier vindt u alvast de antwoorden op enkele vragen over Europa die door u
 
werden gesteld.

Dan Van Herpe | 7 oktober 2010 

Esperanto en Europese Dag van de Talen

Geachte Heer Van Erpe,

Ik zal u waarschijnlijk moeten ontgoochelen. De N-VA heeft geen partijstandpunt over het Esperanto als tweede taal voor iedereen. De partij neemt niet over alles partijstandpunten in en laat sommige terreinen over aan de persoonlijke overtuiging van leden en mandatarissen. Als dat niet zo was zou de partij een totalitaire partij zijn, die alles dwingend wenst te regelen.

Dat betekent daarom niet dat mandatarissen of leden geen standpunt mogen innemen. De partij heeft bij mijn weten geen bezwaar tegen het gebruik en het propageren van Esperanto als brugtaal. Misschien was het inderdaad veel beter geweest indien het Esperanto die status had verworven, zeker in de Europese Unie. Dat zou – zo meen ik - geen slechte zaak zijn geweest voor de kleinere talen. Die kleinere talen komen vandaag gemakkelijk in de verdrukking door dominante talen. Dat is ook zo voor het Nederlanders, die geen kleine maar een middelgrote taal is. Wie gevoelig is voor de positie van het Nederlands in Europa kan geen bezwaar maken tegen het gebruik van Esperanto als brugtaal in het Europees parlement en de instellingen. Dit is mijn persoonlijk standpunt, geen partijstandpunt.

U weet echter ook dat dit niet het geval is. Volgens mij is het een kwestie van macht. Taal is macht. Esperanto is er niet in geslaagd die positie als brugtaal af te dwingen. De machtige talen (in Europa vooral Engels en Frans, ook wel Duits, Spaans en Italiaans) konden zo hun dominante en expansieve positie vrijwaren. Je kunt dat betreuren, maar het is de werkelijkheid.

U haalt ook aan dat het Esperanto een belangrijke troef zou kunnen zijn in de methodiek van het taalonderricht, zowel van de moedertaal als van vreemde talen. Ik ben persoonlijk van mening dat u daar zeker een punt hebt. En u klaagt erover dat Esperanto als een oplossing voor het wereldwijde communicatieprobleem door pers en media, maar ook door academici en politici nog steeds wordt genegeerd. Ik zal dat niet ontkennen. Ik weet ook niet of dat zozeer een kwestie is van kwade wil. Ik vrees dat Esperanto niet gezien wordt als een ernstige oplossing.

Ik was in mijn vorige loopbaan als krantenjournalist jarenlang een hardnekkig verdediger van het Nederlands in Europa. Daarbij heb ik ook nog wel aandacht besteed aan wat de esperantisten als boodschap te vertellen hebben, maar ik geef toe dat ik daar als journalist niet elke dag moest over schrijven. Maar ik heb het wel nog gedaan.

Ook in de politiek zullen er wel mensen zijn die uw boodschap niet zomaar opzij willen schuiven, wellicht zonder dat ze er elke dag mee bezig zijn. U hebt altijd het recht contact te nemen met politieke mandatarissen. Geschikt zijn natuurlijk de Europese parlementsleden, die meer dan wie anders met taaldiversiteit, maar ook met taalverdrukking, worden geconfronteerd. De N-VA heeft slechts één Europees parlementslid, die alle Europese kwesties ter harte moet nemen. Frieda Brepoels is zeker begaan met de problematiek van de talen.

In mijn kleine speurtocht vond ik nog wat anders. Een Vlaams parlementslid van de N-VA, Mark Demesmaeker, diende in 2006 een voorstel tot decreet in om het straatbeeld (vooral in zijn Vlaams-Brabant) zoveel mogelijk Nederlands te houden, nadat een marktreglement in Merchtem door de gouverneur en de bevoegde Vlaamse minister was vernietigd. Hij werkte een voorstel van decreet uit dat het principieel eentalig karakter van het Nederlandse taalgebied wilde beschermen en versterken. Maar hij vermeldde ook uitzonderingen en gaf het Esperanto als voorbeeld. Ik citeer uit zijn overweging:

“Het voorstel bepaalt dat ook particulieren die gebruik maken van publieke ruimtes of voorzieningen om zich met een boodschap of bericht tot anderen te richten, dit in het Nederlands moeten doen. Uiteraard kunnen er uitzonderingen worden toegestaan. Het doel van het decreet is immers duidelijk: het versterken van het eentalig karakter van het Nederlandse taalgebied. Iemand die een cursus Esperanto organiseert kan dus zonder problemen folders en brochures in het Esperanto verspreiden, ook in publieke ruimtes. Ook in het kader van toeristische activiteiten en initiatieven kunnen uitzonderingen worden toegestaan…”.

Het ging hierbij uiteraard niet in de eerste plaats om het Esperanto. Uit het voorbeeld leid ik toch af dat de Vlaamse volksvertegenwoordiger met enige sympathie het Esperanto als uitzondering vermeldde. Zonder een enquête te hebben gedaan, vermoed ik dat dit voor diverse parlementsleden van de N-VA zal gelden.

Ook zonder u een duidelijk partijstandpunt te kunnen meedelen, wil ik toch mijn waardering voor uw werk en de standvastigheid waarmee u dit doet tot uitdrukking brengen.

Met beste groeten en dank voor de belangstelling

Roger Van Houtte

Stafmedewerker N-VA

Europese Dag van de Talen.

In “De Ochtend”  hoorde ik de Vlaamse minister Pascal Smet volop pleiten voor het Engels als lingua franca in Europa.

Wie a zegt moet ook b durven zeggen. Wil je een vreemde (etnische) taal op een aanvaardbaar niveau beheersen, dan moet je ze van jongsaf en op een intensieve manier leren, m.a.w. vanaf de lagere school  en misschien zelfs vanaf de kleuterschool. Wie hiervoor kiest, moet het ook niet meer hebben over ‘culturele verscheidenheid in een multiculturele samenleving’. Dit leidt tot een uniculturele, angelsaksische samenleving, een proces zich reeds op dit moment voltrekt door de feitelijke aanvaarding van het Engels als lingua franca.

De EU zou dan ook haar eigen pricipes loochenen, namelijk de gelijkheid van talen en burgers. De samenleving wordt opgesplitst in enerzijds een kleine minderheid die het Engels als moedertaal heeft  (de NESsy’s  = Native English Speakers), de eersterangsburgers, en alle anderen die gedegradeerd worden tot tweederangsburgers, de communicatief gehandicapten.

Wat het principe “meertaligheid als norm” betreft, hoef je geen universitair diploma te hebben om te beseffen dat dit een utopie is, want elitair: velen hebben reeds moeite om de moedertaal in voldoende mate te beheersen, laat staan dat ze zich ook nog vlot moeten kunnen uitdrukken in meerdere andere talen.

De enige democratische, niet- discriminerende oplossing  voor het internationale communicatieprobleem is het invoeren via het onderwijs van een Gemeenschappelijke, Eenvoudige, Neutrale, Tweede (G.EN.T.) taal, een brugtaal, zoals het Esperanto: aanvaardbaar voor iedereen en haalbaar voor ‘iedereen’. Dat vereist echter een open, kritische geest, gezond verstand en intellectuele nederigheid…

Is er dan geen enkel journalist, academicus, politicus die deze kwaliteiten combineert?

Meer info: https://blog.seniorennet.be/taaldemocratie

en via de website: N-VA, radio1 en canvas

*********************************************************************

Geachte mevrouw/heer,

Betreft: Europese Dag van de Talen (26 september 2010).

Het thema voor 2010 is ‘Talen bouwen bruggen!’ Dit betekent dat we de focus leggen op een vreemde taal als verbinding tussen mensen van verschillende achtergronden en culturen. De taal van een ander begrijpen betekent toenadering tot de ander en tot de wijze waarop hij in het leven staat. De Europese Dag van de Talen is dus voor iedereen en voor alle talen. (http://www.ond.vlaanderen.be:80/edt/default.htm)

Reeds sinds 1887 bestaat er een brugtaal, het Esperanto, die speciaal ontworpen werd om mensen van verschillende achtergronden en culturen met elkaar te verbinden. Deze taal vergemakkelijkt de toenadering tot de ander en tot de wijze waarop hij in het leven staat.

Experimenten toonden aan dat een plantaal, zoals het Esperanto, een belangrijke troef in de methodiek van het taalonderricht kan zijn, zowel van de moedertaal als van vreemde talen. Esperanto is bovendien voor velen een stimulans om andere talen te leren. (http://egalite.freeweb.hu/salto/saltonl.htm) Toch wordt deze democratische, realistische en (economisch-sociaal-intellectueel) niet-discriminerende oplossing voor het Europese en, bij uitbreiding, het wereldwijde communicatieprobleem zowel door pers en media, als door academici en politici nog steeds genegeerd.

Een Europese Dag van het Esperanto, de (tweede) taal voor iedereen, is dan ook waarschijnlijk nog niet voor morgen!

Meer info: https://blog.seniorennet.be/taaldemocratie

Dan Van Herpe

Koningin Fabiolalaan 2

2360  Oud-Turnhout

http://www.radio1.be/programmas/ochtend/chinees-als-keuzevak#comments

Chinees in de Kempen

dan van herpe

Als iedere Europese scholier gedurende 1 jaar 2 uur per week Esperanto zou leren, eventueel via het internet (www.lernu.net), dan zouden velen bekwaam zijn een vlot gesprek te voeren. Ook het lezen van boeken en tijdschrijften zou weinig problemen leveren. Op die manier kan je met een minimale investering van tijd, geld en energie ook je culturele horizon verrruimen. Niet alleen Europees, maar wereldwijd, China inbegrepen, en dit zonder taaldiscriminatie want op voet van taalkundige gelijkheid. Meer info: https://blog.seniorennet.be/taaldemocratie.

http://www.dhnet.be/infos/societe/article/320799/internet-et-la-chine-dopent-l-esperanto.html

Internet et la Chine dopent l’espéranto

(09/08/2010)

Lire aussi

• Le sésame du routard

On croyait la langue internationale tombée en désuétude. Il n’en est rien

Le sésame du routard

NAMUR Le rêve fou d’une seconde langue commune à tous visant à instaurer un dialogue interculturel entre les peuples – tout en sauvegardant et en respectant la langue maternelle de chacun – avait fini, au fil des ans, par être assimilé à une utopie.

Des associations actives à travers le monde continuaient, cependant, d’y croire. Des indicateurs concrets démontrent, aujourd’hui, que l’espéranto retrouve une vigueur certaine, et que ce n’est qu’un début…

Premier indice : l’attrait pour les méthodes gratuites d’apprentissage en ligne de l’espéranto ne cesse d’augmenter, particulièrement auprès des jeunes. Un succès qui s’explique par la facilité et la rapidité avec lesquelles on peut maîtriser cette langue comptant seulement 16 règles de grammaire.

Sans compter que la langue internationale espéranto constitue le chaînon manquant entre la Toile – fabuleuse ouverture sur le monde – et la difficulté pour la majorité d’entre nous de communiquer dans plusieurs langues.

Interpellant, également, le nombre de résultats – 34.400.000 – affichés pour le mot espéranto via le moteur de recherche Google.

Dans l’encyclopédie Wikipédia, l’espéranto se situe en 22e position sur les 269 langues répertoriées et classées selon le nombre d’articles publiés : soit 127.527 articles pour ce qui est de l’espéranto (statistiques de Wikipédia au 14 juillet 2010).

C’est néanmoins du côté de la Chine que l’on trouve le dopant le plus actif de l’espéranto. Une révolution qui se prépare depuis longtemps : cela fait plusieurs décennies que Radio Pékin émet en espéranto et que des cours d’espéranto figurent dans des programmes de formation des enseignants.

Mais c’est depuis 2008 tout particulièrement que les signes d’une réelle émergence de la langue se révèlent au grand jour. Cela se produit lors du forum des langues qui se tient en Chine, à Nanjing. Alors que 70 langues sont représentées et enseignées dans des cours d’initiation, l’espéranto y est la langue la plus sollicitée par les participants, après l’anglais, et avant le français : du jamais-vu dans ce type de forum.

Autre signe de changement propice au développement de l’espéranto : la position de plus en plus intransigeante des Chinois face à l’anglais. Forts du développement de leur commerce extérieur, les Chinois commencent à exiger, lors de tractations économiques internationales, que la langue de travail soit désormais la leur, plutôt que l’anglais. Le chinois – plus précisément le mandarin – étant la langue qui compte le plus de locuteurs au monde et la seconde à être la plus utilisée sur Internet.

À cela s’ajoutent les initiatives mises en place dans l’enseignement avec des projets pilotes menés dans plusieurs classes d’écoles primaires : l’espéranto y est enseigné comme première langue étrangère. Dans certaines universités, comme à Nanjing – ville qui compte 6.000.000 d’habitants –, c’est le recrutement de professeurs étrangers capables d’enseigner l’espéranto, en sus de leur langue maternelle, qui est désormais favorisé.

L’éveil de la Chine va-t-il encourager le monde à communiquer sans suprématie d’une culture sur l’autre, plutôt que le faire trembler ? Une voie semble tracée…

Rosetta Flochon

© La Dernière Heure 2010

Maandag 9 augustus 2010

VRAAG VAN DE DAG: Wat moet er dringend uitgevonden worden?

We blijven verder nadenken, en stellen de vraag anders: "Wat moet er dringend uitgevonden worden?" Wetenschapsjournalist Geerdt Magiels is onze gast.

http://www.radio1.be/programmas/midi-libre/vraag-van-dag-wat-moet-er-dringend-uitgevonden-worden#comments

Communicatie

dan van herpe

Ik hoorde net iemand zeggen dat communicatie zo belangrijk is. Meer dan 100 jaar geleden werd een eenvoudige taal “uitgevonden”, het Esperanto, die mensen van gelijk welk sociaal- intellectueel milieu de mogelijkheid biedt met elkaar te communiceren op basis van taalkundige gelijkheid en zonder taalkundige discriminatie. Dan bestaat er eens een eenvoudige, democratische, economische en efficiënte oplossing voor een wereldwijd probleem en dan wil men ze niet!

Hans Dobbelaere (14 uur geleden) heeft gelijk: Het gezond verstand moet blijkbaar nog uitgevonden worden...

http://www.radio1.be/programmas/midi-libre/vraag-van-dag-welke-10-woorden-moet-je-elke-taal-kennen#comment-471340

Taaldemocraat

En als de Europese Commissie nu eens zou beslissen om in heel Europa één (!) weekendcursus Esperanto te organiseren, dan zou de overgrote meerderheid van de burgers niet alleen over een woordenschat van vele honderden woorden beschikken, maar ook over de mogelijkheid om daarmee volwaardige zinnen te maken (zie: www.lernu.net). Zo zouden Jan en Jeanne modaal zich in heel Europa verstaanbaar kunnen uitdrukken. Meteen ook een beslissing waardoor de modale burger nog eens iets positiefs van de E.U. aan den lijve zou ondervinden.

(zie ook: https://blog.seniorennet.be/taaldemocratie )