De griep heeft me nog niet verlaten dus vandaag doen we nog geen zotte toeren. Gelukkig vind Joske het niet erg om uren te rijden dus vertrekken we naar Mora, + 90km ver, een ritje van ca. 1 uur 35 min.
In plaats van de grote wegen te volgen rijden we de heuvels in en vrij snel rijden we langs een meer, dus wordt er al op de rem getrapt, we kunnen namelijk moeilijk langs water rijden zonder er een foto van te nemen, tja elk zijn ding zeker ? Omdat het bewolkt is zijn de kleuren helemaal niet zo mooi als anders, geen blauwe lucht of blauwe meren. Hier valt het toch telkens weer op dat de lucht veel zuiverder is en er veel minder vervuiling in de lucht hangt. Alle kleuren zijn veel helderder.
Als we langs de andere kant van de weg een foto nemen hebben we wat tegenlicht maar het resultaat heeft nog wel iets vind ik. Al zou je niet zeggen dat het om 10:00u ’s morgens genomen is.
Een paar kilometer verder beslissen we door het bos naar het zuiden te rijden ipv rechtdoor en daardoor komen we weer op de E45 naar Mora en ongepland stoppen we aan het Skogsmuseum (Bosmuseum) in Siljansfors, + 20 km ZW van Mora. Dit is een openluchtmuseum over het leven van houthakkers over de laatste 100 jaar. Het werd een leerrijke wandeling. Men staat er toch niet altijd bij stil hoe sommige mensen hun boterham moesten verdienen.
Met het bezoek zijn we een paar uren zoet en hebben honger. Gelukkig is er leuke taverne waar we een de Dagens rätt (dagschotel) vragen. Dat blijken een paar dikke boterhammen te zijn met gegrilde hesp, daarop 3 spiegeleieren en dan nog een laag kaas, dit alles onder de grill gezet.
Simpel maar zo lekker !! en we eten ons buikje rond.
We rijden verder naar Mora aan het bekend Siljanmeer dat zou ontstaan zijn door de inslag van een meteoriet, vinden het toerismekantoor, er is veel te doen rond Zorn, een Zweeds kunstenaar uit Mora en er is het Zornmuseum maar het is al te laat om dat te bezoeken. We wandelen dan maar wat rond en gaan de kerk bekijken, de mensen zaten dan in afgesloten banken, naar verluidt zouden daar in de winter een soort van kacheltjes gezet worden. Op het kerkhof staat een wel speciale grafzerk, daar ligt Zorn begraven.
Ik kreeg daar zo’n déjà-vu gevoel, blijkt dat ik eigenlijk al heel dikwijls naar dat plekje heb gekeken via de Mora webcam die op de toren van de kerk staat. Aan de overkant van de straat staat een rode houten klokkenstoel, in Nederland staan er ook maar in Zweden staan ze meer naast de kerk dan erop. Ik ken de reden er niet van maar misschien zijn die bronzen klokken te zwaar voor de kerken die meestal in hout gebouwd werden. Ik probeer er meer informatie over te vinden, alleen op Wikipedia vind ik dat het inderdaad iets te maken heeft met het gewicht en de ondergrond.
We rijden rustig weer naar huis en ik kruip weer vroeg onder de wol om verder uit te zieken.




