veel verdriet
Een groot gemis, soms enkel tranen. Ze was altijd een fiere vrouw en zorgzaam voor haar medebewoners, RVT.Daar laat ze een groot gemis achter, ze was daar de beste van al.
Enkel verpleegsters kwamen eens de noot klagen, maar nooit heeft ze er mij iets over verteld, wat ik heel fijn vond.Ik zal ze blijven missen, de warmte die ze gaf en ik kon er elke keren naar toe, want ik werk daar.Heel wat moeilijk hoor.Dit schreef ik voor haar rouwkaartje;
Laatste afscheid
Ik draag jou traag naar boven
tot waar de regen schuilt.
Ik laat jou langzaam zweven
op de wind, die klagend huilt.
Je hoeft niet meer te denken
aan alles wat je achterliet
en ook niet om te kijken
naar ons aards verdriet.
Je geeft ons verre sterren
in duisternis en gaat dan heen.
Ik probeer wel weer te stralen
vergeef je me dat ik nu ween?








