De Cruise

Een stel uitgelaten Vlaamse boerinnen
gaan met een prachtige boot
op een tweedaagse cruise.

Aan boord worden zij welkom geheten
door een officier in gala-uniform.

Welkom aan boord, mevrouw'
heet de man iedereen welkom.

Dank u wel kapitein' zegt de boerin.

Ik ben geen kapitein' zegt de man :
 'Ik ben de dek-officier'.

Kijk es aan' zegt de boerin.
'we gaan hier precies niets te kort komen'.

bv

                                  


Onze rots in de branding,
onze trots, onze held.
Overal was je goed in,
goed in ......mooi zijn,
goed in.......gehoorzaamheid,
goed in.....behendigheid,
maar het beste was je in.......
Het onze vriend zijn.

Ineke de Jongh

fg

Een koppel viert zijn jubileum van 50jaar getrouwd.

Zegt opeens de man "Lieveling willen we nu nog eens doen zoals 50jaar 
geleden .Een gezellig romantisch etentje met ons tweetjes in ons blootje.

Ok zegt de vrouw ga jij je voorbereiden in de badkamer en ik in de 
slaapkamer. Zij kleedt zich uit , kijkt in de spiegel en ziet dat er 
vanonder niks dan grijze haren te bespeuren zijn. Vlug neemt ze haar 
mascara en begint héél dat bosje zwart te verven.

De man kleedt zich uit in de badkamer , kijkt in de spiegel en denkt , dat 
hangt er daar vanonder ook maar slappekes bij. Hij neemt een klein houten 
plankje , legt het onder zijn slappelingeske en draait er kleefband rond 
zodat alles flink recht blijft staan.

In de living aangekomen bekijkt de man zijn vrouw verwonderd en zegt "Voor 
wie ben jij in de rouw". De vrouw wat geiriteerd antwoord bitsig "Voor 
dien dooie die daar op die houten brancard ligt .

gh

Jullie mogen deze bon kopiëren,
één per persoon a.u.b.


Is nu wel geen weer om in het bos te gaan wandelen,
 maar goed, de bon blijft lang geldig ...

Een fijne vrijdag,
    en prettig weekend blogmaatjes ! 

nooit

ß

ß

ß
nooit
ß

ß

ß
Maar dan ook NOOIT ...

gh

jk

Besef,

De maan

een heldere lucht

alleen aan de hemel, de sterren

nergens te bekennen

De zee, zo mooi, een komen en gaan

van golven die slaan tegen de rotsen van de branding

en weer die maan die alleen aan de hemel schijnt

Waar zijn de schitterende sterren gebleven?

die sterren die ooit eens de weg wezen

aan die daar in de verte op de donkere zee?

Een lichtje aan de horizon,

kijk ik in de verte, maar weet niet hoever

weet niet waarnaar ik kijk

het is donker

Enkel en alleen de lichtbundel van de vuurtoren die elke seconde voorbij trekt

verlicht de hemel en de zee

maar reikt niet ver genoeg

om te zien waar ik naar kijk

De kalmte, de eenvoud, de schoonheid

maar tegelijkertijd zo’n geweld

de woeste kracht van de golven

op het ritme van mijn hart

Overgave, een besef 

nietig vergeleken met die golven

met de kracht die daaruit voortkomt

loop ik met STEVIGE stappen verder

~   Joyce   ~

Als ik wandel, wandel ik in vertrouwen,
Als ik handel, handel ik naar gevoel.
Als ik spreek, verwoord ik mijn gedachten
Over wat ik vind en wat ik bedoel .

Als ik creeer, dan schep ik met bezieling,
Als ik geef, dan geef ik vanuit mijn hart,
Als ik mezelf zoek, dan geniet ik in de stilte
wanneer de chaos mij soms verward.

Als ik liefheb, dan is het voor al het leven,
Want ware liefde is universeel,
Omdat alle zielen zijn met elkaar verweven,
Vanuit de kosmos, het is één geheel .

Als ik dobber op het schuim van de golven
Van mijn eigen levenszee,
Dat typeert mijn rotsvast vertrouwen,
Want mijn helpers gaan steeds met mij mee .

Mijn weg vervolg ik met gratie in verwondering steeds weer
Wegens al wat ik nog mag ontvangen,
Wat ik denk, wat ik zie, wat ik leer .

Winnifred van den Kolk

jk

HJ

gh

gh