De strijd der icoontjes

  
kl

hj

hj

Ik loop snel door de straten
Door de straten en een plein
Ik moet wel wat voort maken
Want moet bij mijn blogvrienden zijn

En in mijn  hand heb ik een pakje
Het is niet mooi en ook maar klein
Maar met een mooi inhoud
Ik moet er heel voorzichtig mee zijn

Ik heb het verpakt in kranten
Met een strikje van papier
Maar wat je hier ziet in mijn handen
Is een kostbaar souvenir

Want in dat kleine pakje
Daar zit een grote schat
Het is gewoon een heel groot deel
Een groot deel van mijn hart

Dat wil ik nu snel gaan brengen
Aan al mijn beste vrienden
En voor het licht en ochtend word
Zullen ze het op hun deurmat vinden

jk

df

Jantje zit in de klas en de juffrouw vraagt aan de klas: "Als er nu eens 5 vogeltjes op een hek zitten en je schiet er één dood, hoeveel zitten er dan nog op het hek?"
Antwoordt Jantje: "Geen één meer juf, want als je er 1 dood schiet vliegen die andere gelijk weg."
Juffrouw: "Fout, het is 4, maar zoals jij het bekijkt is ook heel leuk hoor."
Jantje: "Nou dan weet ik er ook nog wel één voor u juf. Stel er zitten 3 hele mooie vrouwen op een bankje een ijsje te eten. de eerste likt aan het ijsje, de tweede zuigt aan het ijsje en de derde neemt kleine hapjes. Wie van deze drie dames is nu getrouwd?"
Juffrouw: "Nou ik denk de middelste."
Jantje: "Fout, het was degene die een trouwring om heeft, maar zoals u het bekijkt vind ik ook wel leuk."

kl

vb

df

.

.

.

l

.

Een Duitser gaat naar een herberg en vraagt: Heeft u nog een kamer?
Ja, zegt de herbergier, maar de mensen zeggen dat het er spook die nacht:
Ik ben het spook met het rode oog!
En de Duitser rent weg.

Er komt een Deen, hij vraagt hetzelfde.
Die nacht: Ik ben het spook met het rode oog!.
De Deen er van door.

Dan komt er een Nederlander.
Heeft u een kamer? Ja, maar de mensen zeggen dat het er spookt.
die nacht: Ik ben het spook met het rode oog!
De Nederlander:
Als je me nou niet laat slapen ben je het spook met het blauwe oog!

.

.

.