Mijn Vader moest naar het bejaarden huis ,zins zijn vrouw enkele jaren geleden was overleden ging zelfstandig wonen niet meer. Hij was 88 jaar oud en nog altijd auto gereden.

Maar dat viel ook niet meer mee. Het eerste vond hij het achteruit parkeren. Wij de kinderen hadden al zo vaak  gezegd. Pap doe de auto maar weg wij komen je wel halen . maar begrijpelijk ,dat is heel moeilijk om ook dat af te pakken.,men moet al zo veel inleveren .

Op een dag wilde hij weer een eindje gaan rijden maar zijn auto stond een beetje klem geparkeerd , toch proberen om weg te gaan. Maar het lukten niet goed,er stonden mensen te kijken en maakte een opmerking . Dat vond hij heel erg. En is boos naar binnen gegaan en heeft een iemand gebeld  en die had wel eens gezegd als je de auto weg doe  ik geef je een kistje sigaren, (mijn vader was een verwoed sigaren roker) zijn auto was een 10 jarige oude volvo.. Vader zei tegen die persoon heb je nog vele sigaren  zo ja kom dan maar met een  volle kist hier mijn auto halen. Dat is toen ook gebeurt  Wij  broers en zussen waren daar wel blij mee en hebben toen ook nog wat sigaren  gegeven.

Tijdens het opruimen  heb ik nog wat gevonden ,waar ik ook trots op ben met alle brandweer mannen die hier mee hebben geholpen om dit voertuig  te redden van de sloop, samen hebben  wij vele uren  aan deze auto gewerkt  .Alle werkt nog .ook de pomp. het koper blink ook nog.
Het is nog een prachtig voertuig en wordt nog gebruikt bij speciale gelegenheden.

Opa en klein zoon van 3 jaar oud zaten aan de bar in het club huis

Opa vroeg lust je een ijs aan zijn klein kind

Ja opa die lust ik wel

 Ga er maar een uitzoeken zei opa

Klein zoon komt terug met een heel mooie grote ijsco

Opa vroeg als je daar aan likt  ga het ijs dan kleuren?

Waar op de kleine  antwoorden

“ nee opa maar jij wel als je moet betalen

Het goede voornemen

Voelt u zich ook zo sportief voldaan?

Of is u de “sportiviteit” ontgaan?

We hebben weer voornemens gemaakt, voor het nieuwe jaar

 Daar zijn we in “no time”zo mee klaar!

Bijvoorbeeld,stoppen met roken,al is het maar voor even,

Op je tanden bijten en je helemaal geven!

Een pleistertje hier en een  snoepje daar,

Och het vlees is zwak, maar de wil is klaar

Dan dat handje, die vingers, met niks ertussen

Wat moet je ermee en je hebt niets meer te klussen.

Er is nog een plekje vrij, op mijn rechterbeen.

Zo was ik al gauw door mijn pleisters heen.

Dan dat humeurtje, om op te schieten!

Zal ik moeder even helpen de aardappels afgieten?

Ook deze goede daad viel in het verkeerde aarde,

Ik voel me hopeloos, van en gene waarde,

Twee rookloze dagen zijn verstreken.

De kans van slagen is nog niet verkeken

Dan beld mijn zuster,ze vraagr;”Hoe is het jongen?

Krijg je al meer inhoud in je bruine  longen?

Het bloed steeg omhoog,tot aan mijn bloemkooloren.

Dat was het laatste wat ik van mijn zus wilde horen!

Nee, een hart onder de riem, dat had ik verwacht!

Nu heeft ze de band,broer en zus,om zeep gebracht.

Na tien dagen worstelen ,vooral met me zelf.

Ben ik niet meer gekomen aan dag nummer elf.

Het vlees is zwak en de wil was vedwenen.

De rook zoekt zijn weg weer, tot aan mijn tenen

Ook de humor is weer terug  en het contact met mijn zus

IK kan weer lachend beginnen aan de volgende klus

Mag ik u allen wensen een Goed en een Gezond nieuwjaar’

Ik neem een bakkie en een sigaar

De Stunt man  

Hij was onverschrokken en een man van staal,

nog geen enkele stunt werd hem fataal.

Hij sprong van torens, werd vaar beschoten,

maar werd zelden gewond,hij was een van de groten.

Hij vocht met leeuwen en dresseerde tijgers,

Rekende af op het witte doek met chanterende hijgers,

Doch voor het publiek,was de filmster de grote held,

het middelpunt van glamour voor hem ,was geld

Met het haar in de krul en de boord goed gestreken,

Het is de stuntman, die zorgt dat hij tot het eind blijf leven.

Voor de acteur is altijd dit happy end,

Dankzij de moet van deze stuntende vent.

 
Soms moet een sprong over, is realistisch,
de regisseur vond hem dan een beetje statistisch.
Weer waagt hij zijn leven voor die rottige centen,
de acteur eet de pap en hij doet het voor de krenten.

Maar waarom heeft hij gekozen voor dit gevaarlijke vak?
En niet voor wat zekerheid met wat gemak?
Voor een stuntman word je geboren, dat zit in je bloed.
je onderschat het gevaar niet, je weet wat je doet.

Maar toch kan het soms ook andes verlopen,
dat de routine en overmoed zijn binnen geslopen,
Te zelfbewust zijn, want er kan mij niets gebeuren,
dan de fatele val, die men slechts kan betreuren.

Ook ik heb als kind met de gedachte gespeeld,
om stuntman te worden en het heeft weinig gescheeld.
Mijn eerste stunt was een sprong over een brede sloot,
ik belandde precies in het midden,  het was bijna mijn  dood.

Mijn onverschrokkenheid was goed, maar mijn stunten fataal,
nu blijf ik verstandig stunten,met de Nederlandse taal

Gedicht van John Strik