Overgrootmoeder

Ik heb haar nooit gekend alleen door verhalen van ouders en grootmoeder,dat was dus haar moeder en ze had bijna niets,alleen hele dagen op haar kantkussen om toch enkele centjes te verdienen want meestal waren de mannen nog werkloos ook;ze woonde na de dood van haar man in een godshuisje in de nieuwe gentweg de huisjes bestaan nog maar men heeft 2huisjes 1huis gemaakt en gerestoreerd dat het wat menselijker is.Zij heette Sabbe Sophie-Marie-Josephine geboren op 25 September 1858;op de foto zit ze met haar kantkussen en ernaast staat haar buurvrouwtje die heeft wel een mooier schort aan er is zelfs een kant aan;want het gaat over hun schort;van een hobbymaatje op zijn brabants een gedichtje over moeders schort.

         Moeders schort
Van ons moeders durre schort wil ik oe iets vertelle,
hij is heel simpel,mar veul meer als heel veel dure vellen.
Ons moeders durre schort die was mar van katoen
die droeg ze alle dagen dan was ze in hare doen.
Ik zie ons moeders durre schort,mee brood er tegen aan
daar tikte ze dan 'n kruske tegen,eer zou ze nie 't snijden gaan.
Ons moeders durre schort,daar kroop ik ger onder
als ik verlegen was van mensen,of bangvan hel en donder.
Mee ons moeders durre schort,onder aan de rechtse dip
poetste ze ons oren,of veegde kruimels van ons lip.
Ons moeders durre schort,was altijd bij de haand
ze veegde er zelfs onze snotneus mee,we waren vaste klaant.
Als ons moeders durre schort,tot de draad toe was versleten
was hij als stof-en schoteldoek,bij lange na nog niet versleten.
Onder ons moeders durre schort,leefde een tevreden ziel
die alles aan hierboven liet,ook als er wat te treuren viel.
Onder ons moeders durre schort,zaten niet de duurste kleren
maar klopte wel een heel groot hart,waar we veul van kennen leren .
Op ons moeders durre schort,werd het bidden nog geleerd
nou dragen ze nie meer zo ne schort,en bidden lijkt wel haast verleerd.
Onder ons moeders durre schort,daar zat geen feministe
maar gezag dat had ze wel;heur woord was het leste,dat wiste