De bevrijding

Het laatste oorlogsjaar was mijn moeder weer zwanger en ik had heel graag een zusje gekregen maar het is natuurlijk lang wachten als je iets heel graag wil.Er was nog altijd nietveel te eten suiker en melk wareb heel schaars,soms moesten we heel ver naar een boerderij om toch aan melk te geraken voor de kleintjes,daarvoor werden andere bons ingewisseld.

Eerst is er nog mijn eerste communie in 1941en daarna viel er niet veel te beleven.Zo gaan we naar 1942 en het werd lastig om aan eten te komen voor de ouders,daarom werder vanuit de scholen kinderen geplaatst in kloosters en boerderijen omdat er teveel kinders ondervoed waren.Ik werd in een klooster onder gebracht samen met een nichtje(gelukkig)want ik had zoveel verdriet als men 8jaar is en men gaat voor 1jaar van huis weg is dat als kind heel verdrietig er was ook nog een schoolvriendinnetje die in de boerderij van het klooster was.Onze ouders kwamen iedere maand een zondagnamiddag op bezoek.Dan was er bij het afscheid heel veel traantjes mijn nichtje had er minder moeite mee,gelukkig dat ik haar had toch waren die zusters heel lief,wij hadden een novice die voor ons zorgde en er wasook een school bij het klooster.Eten was er genoeg en hoewel ik het toen niet geloofde een jaar is zo voorbij en ik was goed aangesterkt toen ik terug kwam.

In 1940 werd mijn 2de broer geboren,het was de gewoonte bij een bevalling dat mijn grootmoeder samen met de vroedvrouw mijn mama hielp bij de geboorte;een van de zussen van mama zorgde voor mijn broer en mij,intussen waren er al veel neefjes en nichtjes bijgekomen want mijn  grootmoeder had 14 kinderen en zo gingen de eerste oorlogsjaren voorbij.

Ik hou van de tekeningen van mijn man ze stralen rust uit

De jaren die volgden waren niet gemakkelijk de oorlog kwam alsmaar dichter en eind 1939 was mama weer zwanger en in 1940 werd papa opgepakt zoals velen in de parochie ze werdennaar Duitsland gevoerd en de vrouwen en kinders die achterbleven hadden het extra moeilijk:de duitse soldaten kwamen in de scholen die werden opgeeist en iedereen moest voorzichtig zijn want hoe kleinje ook was je blijft toch altijd zien hoe die jongens want meer waren ze nietamper 16 17 jaar in kamions werden geladenonder bedreiging van wapens,velen kwamen niet terug en soms zoals bij ons in de straat is er nooit meer iets van die jongen gehoord,die ouders werden vroeg oud.
Ik schrijf hier alles neer zoals ik het zelf heb beleefd.

Mijn vader was werkloos en mijn moeder diende bij een hoveniersfamilie,zo hebben ze de eerst moeilijke jaren doorgeworsteld.Toen ik 3jaar was is mijn eerste broer geboren het was toen 1937 en de tijden werden moeilijk er was alsmaar minder te krijgen in de winkels en met een kind van 3jaar en een baby had mijn moeder het heel moeilijk.

Ben voortdurend aan het leren foto's zetten,de eerste is gelukt;daar er geen foto's waren van mama en papa's huwelijk en ook geen geboortefoto's van mij was het deze foto van mij als peuter;de volgende foto is er een van mijn grootmoeder van vaders zijde,met de 6 kinders mijn vader was de 2de van links die foto was voor grootvader die elk jaar naar Frankrijk ging werken om bieten te rooien en dan maanden weg was;mijn grootmoeder is vroeg gestorven amper 50jaar.
ik hoop dat die foto doorkomt

hallo misschien zal het nu kunnen mijn eerste foto