25 – Roland1946 met Winkel interieur.

Romantisch om in dergelijke omgeving een bad te nemen, hartje op de zijwand, theelichtjes om sfeer te scheppen, en dan het lekkere warme borrelende water in, goed om uren te blijven liggen, maar de partner zal dat wel ook eens willen doen.

Dit doet me onmiddellijk danken aan dat liedje “Kom uit je bedstee …”. Met deze koude nachten zou men met plezier onder de wol  kruipen en het dekbed tot over de oren trekken.

Een rustig hoekje om van de muziek te genieten, tussen de kleurrijke bloemen, en in een gemakkelijke zetel. Een goed boek bij de hand, wat klassieke muziek op de achtergrond, en daarbij een glaasje wijn, zo kan men gerust zijn namiddag doorbrengen.

Een beeldje van het grafornament van Toetanchamon uit de tijd van de farao’s in Egypte. Een rijke geschiedenis is daaraan verbonden waarvan men vandaag nog steeds niet alle geheimen van kent, volgens de ene bron is hij gestorven aan malaria, volgens een andere bron was het een ongeluk tijdens de jacht.

Een rustig zitplaatsje waar men gezellig kan praten onder vier ogen, zonder afgeleid te worden van buiten uit. Tafelpoten in de vorm van een lier uit de oudheid, wat er op duidt dat men muziek liefhebber is.

Zakenmensen weten hoe ze hun klanten moeten aanpakken, een comfortabele zetel, en desgewenst een tasje koffie, dat geeft aanleiding tot een goed gesprek, en ondertussen kunnen er wel zaken gedaan worden, want dat is toch de bedoeling.

Heeft men zijn zin niet gevonden in de voorgaande winkel, kan men steeds terecht in een restaurant. En waarom eens niet in een Argentijns restaurant, een vreemde keuken kan soms wonderen doen, en men leert altijd andere culturen kennen.

Keuze genoeg zo te zien, men zou er echt honger van krijgen bij het binnentreden van de winkel. Wat schaft de pot deze avond, steeds een moeilijke vraag als men naar dergelijke winkels gaat, maar het geeft ons wel veel mogelijkheden en appetijt.

Een mooie Madonna in houtsnijwerk, een bloemenmeisje in porselein en een kaarshouder sieren de schouw rond de huwelijksfoto. Dit op een centrale plaats in huis waar iedereen het goed kan beklijken.

Net of dat de haan staat te wachten tot de klok op negen uur dertig staat, om eenmaal te kraaien. Gelukkig staat de haan er om aan te toen dat het hier gaat om een spiegel beeld, anders zou men nog gaan denken dat het een doorkijkje is.

Al  ziet men het beeld maar driemaal goed, eigenlijk is het een oneindig maal het totaal beeld dat men te zien krijgt.  Het zal een raadsel blijven hoe je dit heb kunnen klaarspelen, ik zal het niet verklappen.

Keuze te over, hier moet men echt de tijd nemen, en vooral niet zenuwachtig worden. Nog even een maatje groter of kleiner passen, bij dat mooie bloesje kunnen we toch oude broek of rok dragen, en zo kan men er uren in rondlopen, tot men de rekening te zien krijgt.

Men kan nooit niet zeker genoeg zijn tegenwoordig, men is maar zeker als men alles nog eens goed nakijkt. Men hoort zoveel dat de computers er terug eens naast zat, dus voor alle zekerheid maar een telraamtje bij  de hand houden, dat is zo ingewikkeld niet, en het is snel op de koop  toe.

Het interieur van een kerk dwingt steeds bewondering af. Constructie, muur beschilderingen, glasramen en beeldhouw werken. Hoeveel tijd heeft men er vroeger aan moeten besteden met eenvoudige gereedschappen, daar moet men toch even bij stil staan.

Dat de haan zijn hanekam recht zet, is goed te begrijpen.  Welke van de hennen heeft deze fantasie eieren hier nu gelegd moet hij zich afvragen. Zo te zien staat hem dat niet erg aan.

Eenvoud siert, de oude tijd is terug volop mode, en het is nog mooi ook. Alles symmetrisch geplaatst, aangepaste kleuren, meer moet dat niet zijn.

Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens. Waar is de tijd dat men dagelijks de klok met de sleutel moest opwinden. Het getik zorgde ervoor dat je gedurende de middag een goed dutje kon doen, en elk uur werd je gewekt door een muziekje.

De schaduw van je glasgordijnen brengen nog een extraatje aan je foto. Gelukkig was de zon van de partij die dag. Je tweede hobby, patchwork, mag zeker ook gezien worden, een fijn werkje van veel geduld en creativiteit, ook hier speelt de compositie een grote rol om een geslaagd werkje naar voor te brengen.

Een kranige mevrouw die het waarschijnlijk niet kan laten om haar volkscafé open te houden. Dat is de place to be om eens een gezellige babbel te maken met de dorpelingen, en dat allemaal in het Algemeen Beschaafd Dialect, wat het allemaal nog aangenamer maakt.