Archief

Carpinus - Haagbeuk . .

Beuken en haagbeuk worden nogal dikwijls met elkaar vergeleken , nochtans behoren zij niet tot dezelfde familie . Beuken behoren tot de familie Fagus en haagbeuken ( Carpinus ) tot de berkenfamilie Betulacea . De Engelse benaming is Hornbeam .

In hun wintersilhouet zijn beuken te bekennen aan hun zeer spitse , bruine knoppen terwijl haagbeuk eerder een kleine stompe bruine knop heeft . In de lente is het blad van de haagbeuk getand . In de winter behoud Fagus zijn blad terwijl de Carpinus zijn bladeren vroeger laat vallen .

Voor bonsai zijn de Carpinus Betulus ( Europese haagbeuk ) , de Carpinus Laxiflora de Carpinus Coreanum en de Carpinus Turczaninowii uitermate geschikt .

Alle Carpinus soorten op leeftijd hebben een licht gegroefde schors terwijl de Carpinus Turczaninowii een zeer mooie opvallende licht grijze schors heeft met gekleurde strepen en prachtige gele-oranje kleine bladeren in herfstkleur .

Een standplaats in de ochtendzon en verder gefilterd licht is aangewezen .Oppassen voor uitdroging , tijdig voorzien van water . Oppotten in pure acadama . Pinceren gebeurt het best bij de eerste groei en bij de tweede groei is het aangeraden de scheuten te laten uitgroeien tot zes blaadjes waarna dan kort teruggesnoeid wordt op twee bladeren . Gedurende de vroege zomer mag men de zwaardere oudere takjes uit de top uitdunnen om zo een evenwichtigere groei te bekomen en te vermijden dat de onderste takken mindere groei vertonen .Bijna alle stijlen zijn toepasbaar bij haagbeuken . Indien geen goede standplaats kan meeldauw de kop opsteken .

Carpinus Betulus wordt veel aangeplant voor hagen .

Fagus Sylvatica - Beuk als bonsai .

In mijn startperiode ( 1984 ) zag ik op een kwekerij een beukenboompje van zo’n 70 à 80 cm hoog met een stamdiameter van ongeveer 3 cm . Controle in de aarde naar de gestelwortels leverde een mooi gespreid wortelgestel . Eén minpunt was de verdikking halverwege de stam op het punt waar de stam zich in drie stammen splitste . Ik had dus van bij de start een relatief goede basis om daar een mooie bonsai uit te maken !

Vooreerst werd één stam onmiddellijk weggehaald en de aanwezige gesteltakken werden bedraad en in de goede groeirichting gezet ( open gespreid ) Oude beuken in parken of bossen hebben een mooie habitus , dit inspireerde mij voor de vormgeving . Na verloop van tijd nam ik ook de andere gesplitste stam weg zodat de meest rechte tegenover de onderstam overbleef . Met een tweede stam weg te nemen kon ik ook wat van de verdikking wegnemen op de stam . De grote wonde zat achteraan op de stam en was van op de voorzijde niet te zien , met de tijd zou die wonde wel mits goede verzorging overgroeien met callus . Ik had nu een beukenboompje die mij reeds voldoening bezorgde . Met groei en snoei en bedrading kon de boom alleen maar beter en mooier worden . Oude beuken in de vrije natuur laten door hun eigen gewicht hun takken zeer laag hangen , ook om hun stam te beschermen tegen felle zonneschijn want beuken kunnen niet tegen felle zon op hun dunne schors ( verbranding ) . Toch opmerkelijk hoe de plant voor zichzelf zorgt , ook dat is een reden dat het droge blad gans de winter aan de beuk blijft , tot zeer kort voor de knoppen gaan zwellen en nieuw loof te voorschijn komt . Bladeren geven immers schaduw op de stam van de beuk en zo verkomt de boom verbranding op zijn stam . Ik wilde ook eerst geïnspireerd door die oude beuken de takken omlaag zetten onderaan de boom , wat ik dan ook effectief deed , na een paar jaar zo groeien gaf dit mij geen mooi silhouet aan het geheel . Ondertussen was de onderste tak onderaan links van de boom door groeien dikker geworden , toch wel een dikte van anderhalve centimeter en om die nu terug omhoog te zetten was dit niet zo vanzelfsprekend . Eerst werd de betreffende tak met raffia omwonden , met dikke bonsaidraad gespalkt langs vier zijden in lengterichting van de tak , alles opnieuw omwonden met raffia , nu opnieuw bedraad en de tak dan maar terug omhoog gebogen . Dit gaf een veel beter resultaat aan het geheel , hopende dat die bewuste tak niet gebroken was door het buigen . Zo bleef de boom enkele jaren doorgroeien en werd de onderste tak gefixeerd in de betere groeirichting . Na het verwijderen van de bedrading en de raffia ( na toch wel een jaar of vier ) was de tak gaaf en bleef hij in de gezette richting staan . Ik vind dat loofbomen mooier en beter staan met de takken iets omhoog gericht . Bij naaldbomen kan men extremer tewerk gaan en kunnen takken in een scherpe hoek drastisch naar omlaag gezet worden . Nu ben ik nog altijd aan het kweken van fijnere vertakking die de bonsai alleen maar ten goede zal komen !

*Beuk in de natuur kan wel een paar honderd jaar oud worden en ongeveer een hoogte van 35 à 40 meter bereiken . Heeft een statige verschijning en rechte stam waardoor bijzonder geschikt hout oplevert voor verwerking in de meubelnijverheid en ook veel gebruikt wordt als brandhout voor de open haard . De Japanse beuk , de Fagus Crenata ( bonsai met wit – grijze stam ) heeft een iets spitser blad . deze soort komt veel voor bij ingevoerde bonsai uit Japan . Is langs hier te koop in de gespecialiseerde kwekerijen en bonsaihandel .