Japanse tuin (deel 3 )
Japanse tuin ( deel 3 )
Een basiselement in de Japanse tuin is water ; Japanners vinden water in hun tuinen zeer belangrijk . Het heeft voor hen een diepere betekenis , water stelt leven voor !
Weerom die symboliek die de regels van ontwerp en aanleg bepalen . Het water stroomt in een Japanse tuin altijd van het oosten over het zuiden naar het westen . De inspiratie komt door het bewegen van de zon . Die staat in het oosten op en gaat onder in het westen , vandaar dezelfde stroming van het water . De zon is volgens oosterse begrippen bron van alle leven , zonder de zon en water kan niets leven . De vijver heeft het liefst een natuurlijke vorm , zo ontworpen dat het eindpunt niet te zien is . Dit betekent u kan niet in de toekomst kijken ,de toekomst blijft voor ons verborgen . Zelfde symbolische betekenis bij de aanleg van een tuinpad .
Het visuele effect en het geluid van stromend water of water dat uit een bamboepijp komt stemt de bezoeker rustig .
Water kan op verschillende manieren bewegen , door over een platte en afgeronde steen geruisloos de vijver te bereiken of over scherpe stenen van een bepaalde hoogte te vallen , waardoor het geluid van het vallende water verandert . Het water kan over oneffen stenen kabbelend en klaterend de vijver bereiken , maar eens de vijver bereikt moet het water rustig verder stromen .
Een waterval mag nooit te breed zijn , maar in evenredigheid met de vijver , indien te breed heeft zij een verkleinend effect op de vijver . Japanners hechten zoveel belang aan water in hun tuinen dat veelal een derde van de ganse tuinoppervlakte door water is ingenomen .
Bij zo’n vijver vindt u dikwijls een schiereiland , dit is de plaats van waaruit de eigenaar zijn gasten begroet en verwelkomt . Een schildpadeiland daarentegen is een eiland in de vijver die de vorm heeft van een schildpad door zo stenen te plaatsen die staan voor het hoofd en de poten van het dier . Zo een eiland schept een grote dieptewerking in de tuin . De schildpad is in het oosten symbool voor onsterfelijkheid .
Bij de ingang van sommige Japanse tuinen staat er een sober prieeltje , een wachthuisje . De bezoekers wachten daar op de gastheer om dan samen de tuin te bezichtigen . Het theehuis , waar de theeceremonie gehouden wordt , is een sociaal gebeuren en een verfijnde kunstvorm waar men tot rust kan komen . Naast het tuinpad dat naar het theehuis leidt vindt u er een waterbekken ( tsukubai ) .Het watervat kan voortdurend van vers water voorzien worden door een bamboepijp ,dit heeft een zeer zacht geluid . Daarbij een bamboelepel om de genodigden toe te laten zich ritueel te reinigen van alle onzuiverheden , door de handen te wassen , eventueel de mond te spoelen vooraleer het theehuis nederig binnen te gaan .
In het sober ingerichte theehuis komt men in de juiste stemming voor de theeceremonie .
Bij de waterbassins of op andere plaatsen in de tuin komen dikwijls Japanse granieten lantaarns voor . Lantaarns waar vroeger een olie pitje in brandde om de tuinpaden te verlichten . Nu zijn het decoratieve elementen geworden die in verschillende vormen voorkomen en met wisselende functies . Oorspronkelijk waren de lantaarns te vinden bij tempels wanneer men eerst door een torii was gegaan (een in vermiljoenrood geschilderde Japanse poort) . Staat symbolisch als ingang tot een heiligdom . Bij zo’n torii staan dikwijls Am en Um ( stenen leeuwtjes ) symbolisch betekenend , leven en dood .In de tuin vindt u er al eens een tempeltje met boeddhabeeld , waar wierook brandt .





