 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Weggaan......
Voor straks allemaal lekker slapen
Geniet van de dag
Ik heb u lief mijn heerlijk landje
Mijn enig Drenthe land
Ik minde eenvoud in uw schoonheid
'k Heb u mijn hart verpand
Mijn taak vervul ik blijde
Waarheen ook plicht mij riep
Uw geest was't die mij leide
Daarom vergeet 'k u niet
Hoor nog de lieve heldre klokjes
Bij zinkend' avondzon
Als schaapjes keerden van de heide
En moeder met ons zong
O, kon ik nog eens horen
Dat lied in schemer uur
En vaders schoon vertel snel
Bij' vrolijk knappend vuur
Zie nog uw brink met forse eiken
Waar ik mijn makkers vond
Waar ik mijn tenen mandje vulde
Met eikels glad en rond
Daar bij die oude linde kwam
'k met vrienden samen
Zo menig vriend ging henen
Zijn schors bewaard zijn naam
De ruige boswal langs uw velden
Was mijn lui-lekker-land
Die gaf mij lekkere zoete bramen
Uit milde gulle hand
Daar gaarde ik brandstof
Voor 't oude en heilig vuur
Als lente's adem wekte
Uw sluimrende natuur
Waar nog de held're veldplas
Uw vredig beekje voedt
Daar in dat wijde, bruine heivlak
Waar wilp en korhoen broedt
Daar koelde ik mijn leden
In 't nat van zuivere wel
Daar heb ik leren zwieren
Op ijzers blank en snel
Die beelden uit dat zoet verleden
Wat blijven ze bij mij
Vaak heb ik zware strijd gestreden
Dan hielpen, streken zij
En nu, ten volle dankbaar
Wijd 'k u mijn beste lied
Mijn heerlijk, heerlijk Drenthe
Vergeten kan 'k u niet
Vandaag geen plaatje,
maar een foto uit onze eigen album
prachtig toch?
Vallende bladeren, krakende takken...
tijd om onze jassen te pakken.
Voor iedereen een hele fijne zaterdag
Herfst,
ik voel jij bent daar
De beginnende herfst doet de bomen al verkleuren.
Het ruikt naar schimmelgeuren.
Weldra komen de paddenstoelen weer.
En gaat de stormwind tekeer.
Er vallen al wat eikels op de grond.
En kastanjes nog in een omhulsel, stekelig rond.
Al zal de zon daags aan de hemel staan.
De lampen moeten toch alweer vroeg aan.
Wat kilte is ’s avonds voelbaar.
Herfst, ik voel jij bent daar.
Je mag blij zijn met jezelf,
zoals je bent en er uitziet!
Je kunt ZELF zorgen voor je geluk
Als je ´s avonds net zo gezond je bed instapt
als je er ´s morgens uitgekomen bent,
dan is dat een kwestie van onverdiend geluk,
van pure genade
Ons besef van goed en kwaad
maakt ons zelf verantwoordelijk
Kom voor jezelf op.....je bent de moeite waard!!
Laat die spaarzame «GELUKSMOMENTEN»
je door niemand afpakken.
Slok ze op en geniet ervan!
Je bent het waard en je verdient het!!
We moeten ons concentreren op wat ons bindt.
Niet op wat ons scheidt, overal ter wereld.
Schrijven is een manier om je gedachten en gevoelens op bepaalde momenten te onthouden en te ordenen.
Schrijven geeft je de gelegenheid, op zijn tijd,
om terug te kijken en bepaalde gebeurtenissen in het juiste perspectief te zien
Wens voor een ander, dat wat je voor jezelf wenst.
je hebt dan altijd een zuiver geweten.
Kweek begrip voor een ander.
Praat met elkaar!
Alleen ZO kun je de lucht zuiveren.
Neem kritiek ter harte en doe er iets mee.
Zo ben je bezig jezelft te ontwikkelen, te groeien en te helen
Als je het WAAROM weet,
kun je het HOE verdragen
Dinsdag gedicht
Vandaag is mijn mijn zus
40 jaar getrouwd
GRIETJE en JAN
GEFELICITEERD
Wil al mijn lieve bloggers een fijn weekend wensen, met veel zon,
Vandaag weer naar fysio, even weer de spieren los maken,
en dan maar weer oefenen op de loopband om eens een keer langer te lopen, maar we doen ons best
COPD
Een ziekte met een naam
maar zonder een gezicht.
Van buiten is niet te zien
wat het in mij heeft aangericht.
De vermoeidheid, de wanhoop,
het verdriet, de pijn.
Worden niet begrepen in een
wereld waar alles te zien moet zijn.
Ik lach, ik doe vrolijk,
niet altijd even oprecht.
Het sloopte me van binnen,
het is een lang en eenzaam gevecht.
Ik ben niet meer wie ik ooit was,
ik kan niet meer wat ik ooit kon.
Maar ook voor mij schijnt nog steeds
de warme levenszon.
Ik heb familie en lieve vrienden,
zij kennen mijn enige wens.
Zij luisteren en beschouwen me
niet als zieke maar als mens.
LOTGENOTEN
Lotgenoten, liever niet gehad natuurlijk,
maar toch blij dat ze er zijn.
Zoveel begrip, zoveel erkenning,
hetzelfde verdriet, dezelfde pijn.
Een rots in de branding op elk moment
als het even niet meer gaat.
Een lief woord, een luisterend oor
of iemand die even met me praat.
Het niet steeds weer uit te hoeven leggen,
wat je dageljks weer voelt.
Niet ongevraagd advies of medelijden,
hoe goed dat soms ook is bedoeld.
Nee, alleen een blik of een enkel woord
en de andere weet exact wat ik bedoel.
Dat is de steun die mij erdoor helpt,
geloof me het scheelt een heleboel.
Luisteren
Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij adviezen te geven,
dan doe je niet wat ik je vraag.
Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij te vertellen,
waarom ik iets niet zo moet voelen
als ik het voel
dan neem jij mijn gevoelens niet serieus.
Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij denkt dat jij iets moet doen
om mijn problemen op te lossen,
dan laat je mij in de steek,
hoe vreemd dat ook mag lijken.
Misschien is dat de reden
waarom voor sommige mensen bidden werkt;
omdat God niets terugzegt
en hij geen adviezen geeft,
of probeert de dingen voor je te regelen.
Hij luistert alleen en vertrouwt erop
dat je er zelf wel uitkomt.
Dus alsjeblieft, luister alleen maar naar me
en probeer me te begrijpen.
En als je wilt praten,
wacht dan even en ik beloof je
dat ik op mijn beurt naar jou zal luisteren.
