Ja, ik ben weer aan het werk. Gedaan met heerlijk rondhobbelen op de blogjes. Gedaan met lang achter de pc hangen en voor de buis. It was nice for the time being.
Heeeeeel vroeg opstaan, om 06:30 uur. Een heel eind fietsen door regen en wind. Helaas wordt een mens er ook niet jonger op. Maar toch is werken beter dan thuiszitten. Nu heb ik een interessante kantoorbaan, helaas zijn mijn collega's minder leuk. Je krijgt weinig respect zo laag aan de ladder, helaas de laatste sport. Helemaal weer onderaan beginnen, bedoel ik. Het is toch weer even slikken.

Ja, hoor! Alles is klaar voor het grote gebeuren. De kinderkamer is picobello, het ledikantje en de meubeltjes staan klaar. De kasten zijn propvol met geurige spulletjes en luiers. Ja hoor, de tas voor het ziekenhuis staat ook al klaar.... het feest kan elke dag beginnen. Ja...spannend is het wel voor de oma en opa's...voor de moeder en vader ook...spannend...huiverig spannend...je weet nooit hoe intens het wordt. Tegenwoordig zijn de ouders heel goed voorbereid en goed voorgelicht...het is gelukkig niet meer zoals in 1970, toen je van toet nog blazen wist...of het was dat je moeder zelf veel ging vertellen.... Ik denk nog wel eens aan mijn  eigen 2 bevallingen...

Het is toch zo mooi die neerdwarrelende sneeuwvlokjes, dan weer dicht gedwarrel en weer minder. Momenteel gaat het echt als een sneeuwvlokjestapijt. Maar oh wat is het mooi. Alles komt onder de sneeuwlaag te zitten. Vooral de bomen en struiken zien er fantastisch uit. Toch denk ik bezorgd aan het openbaar vervoer. Soms stoppen zelfs de bussen met rijden als er te veel sneeuw ligt. Hoe moet je dan naar je werk? Niet iedereen heeft een auto of vrienden die ze even kunnen brengen. De meesten hebben hun auto zelf nodig om naar het werk te gaan.

Vandaag ging ik weer eens via een omweg naar mijn oude blogje: Ontdekkingsreis.
Ik had er zoveel liefde en werk ingestoken, nu kan ik niet meer inloggen... . Ja, goede raad is duur. Wat voor garantie heb ik, dat het met mijn nieuwe blog ook niet gebeurd. Hoe kan je leren van je fouten, als je niet weet wat je fout deed.
Hoe link je blogjes aan elkaar?
Je mag namelijk zoveel blogjes aanmaken als je wil.

zucht

Tinny912_

Dat klinkt inderdaad niet positief....

Tinny912_

Hoe kan een jaar zo vlug voorbij gaan? Ik heb moeite met afscheid nemen. Wat het oude jaar mij bracht weet ik, maar wat het nieuwe jaar voor mij in petto heeft???
Toch staat het afscheid voor de deur... we gaan hoe dan ook naar een ander jaar. Wat zal het ons brengen? In 2009 wordt wel mijn eerste kleinkindje geboren. Met heel erg individueel ingestelde ouders. Waar is de tijd, dat grootouders een speciale rol vervulden? Je hoort steeds vaker dat jonge ouders de grootouders uit het leven van hun kindje bannen, om wat voor reden dan ook. Zo wordt de keten verbroken, een verlies waar de jonge ouders van nu de gevolgen niet kunnen overzien. Vaak doen de jonge ouders dat puur uit egoïsme, omdat zij het voor het zeggen willen hebben, een soort machtstrip. Toch kunnen ze de gevolgen van deze beslissingen niet inschatten. Ze doen er meer schade mee dan goed, ook al denken ze daar zelf wel anders over. Ze verbreken een heel belangrijke keten, een heel belangrijk contact dat vooral de kleinkinderen nodig hebben, maar dat is schijnbaar iets waar jonge ouders aan voorbij gaan. Dat het kontakt vooral belangrijk is voor het kleinkind zelf, staan ze niet bij stil. Ik vind dit een trietste ontwikkeling. Je kind gebruiken als pressingsmiddel om de grootouders onder druk te zetten. Wat zegt dat dan over het karakter van de jonge ouders van nu? Dat egoïsme de klok slaat.

Tinny912_

   

Als je naar Televisieprogramma's gaat, hoor je gratis
gezegend kerstmuziek.
De vreugde van de Heere en de vrede van de Heere Jezus zal in je hart komen

Tinny912_