Ik las hetgeen volgt op de site van 'De Standaard:

"De secretaresses van de commissaris-generaal van de federale politie Fernand Koekelberg en directeur-generaal Jean-Marie Van Branteghem worden tijdelijk ontzet uit hun functie. Dat maakte minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael (Open VLD) vanmiddag bekend in de Kamercommissie.

Dewael werd door een rist volksvertegenwoordigers van meerderheid en oppositie aan de tand gevoeld over de detachering van de woordvoerster van de federale politie en over de secretaresses van de top van de politie.

Minister Dewael kondigde aan dat commissaris-generaal Fernand Koekelberg hem woensdagvoormiddag heeft laten weten dat Sylvie Ricour en Anja Savonet gedetacheerd worden. Ze worden voorlopig ontzet uit hun functies, in afwachting van de resultaten van het onderzoek, om de sereniteit te herstellen.

Bezorgd om imago politie

'Ik ben bezorg om het imago van de federale politie en vraag me af of dit alles het functioneren niet bemoeilijkt', zei Dewael. 'Het imago van de commissaris-generaal moet onbesproken zijn. Hij heeft dat begrepen en laat weten dat de twee secretaresses gedetacheerd worden en ontzet worden uit hun functie. Daarmee hoopt meneer Koekelberg de sereniteit te kunnen herstellen.'

Koekelberg en Van Branteghem kwamen in opspraak nadat bekend raakte dat hun secretaresses allebei een grote promotie hadden gekregen. Ze stegen van niveau C naar niveau A, zonder aan een examen meegedaan te hebben. Dat gebeurde tegen een negatief advies van de eigen juridische dienst in.

Koekelberg ontkende dat de promoties onrechtvaardig waren. 'Het gaat niet om een benoeming, maar om een tijdelijke aanstelling in een hogere functie', zei hij. Het Comité P, de de politiediensten controleert, voert nu een onderzoek om na te gaan of ze terecht een promotie kregen.

Els Ceemput

Wat de woordvoerster van de federale politie, Els Cleemput, betreft, verduidelijkte Patrick Dewael dat commissaris-generaal Koekelberg op 30 april op basis van verklaringen van vroegere en actuele leden van de persdienst een intern onderzoek bevolen heeft naar haar functioneren.

In afwachting werd Els Cleemput bij wijze van interne ordemaatregel gedetacheerd naar de Algemene Directie van de Ondersteuning en Beheer (DGS).

Over het onderzoek wilde de minister zich niet uitlaten omdat het intern is, en omdat hij niet mag prejugeren in een lopend onderzoek om de rechten van de verdediging niet te schaden."
 
Mijn bedenkingen: zulke toestanden komen geregeld voor in het Federaal Openbaar Ambt. Deze worden veroorzaakt door de topambtenaren zelf, die bewust en gewild, de geldende reglementen overtreden, denkende dat hun praktijken niet zullen 'uitlekken' naar de buitenwereld.

Maar hier is het anders afgelopen. Niet alleen de media, maar ook de politiek heeft er zich van meester gemaakt! 

Er is nog een lange weg af te leggen vooraleer we over een 'correct' ambtenarenkorps zullen kunnen beschikken in de toekomst! Maar er is beterschap. De meeste van deze 'topambtenaren' zijn pensioengerechtig (dus van de 'signatuur' van de vroegere politieke kultuur) en zullen, gelukkelijk, binnenkort uit het 'gezichtsveld' van het Openbaar Ambt verdwijnen. 

Louis Hinssen is weduwnaar sinds 6 december 2007. Na de dood van zijn vrouw begon de gepensioneerde monteur uit te kijken naar een ander onderkomen in zijn thuisbasis Houthalen.

Omdat hij in aanmerking kwam voor een sociale huurwoning, belandde hij op de wachtlijst van huisvestingsmaatschappij Kempisch Tehuis. Afgelopen week werd hij per brief opgeroepen voor een taaltest Nederlands. "Ik heb net met de juf gebeld. Op 24 juli om 14.00 uur moet ik m'n proef afleggen", vertelt hij in keurig Nederlands.

Hinssen begrijpt er niks van. Hij woont sinds 1953 in België. "Ik heb op verschillende plaatsen gewoond, maar nog nooit heb ik moeten bewijzen dat ik Nederlands kan spreken. En nu ik bijna 83 ben, gaan ze me een beetje liggen testen. Ongelooflijk".

Mijn reactie: simpel, arm Vlaanderen!

Wie had dit ooit kunnen denken dat zulke toestanden zich zouden voordoen. De zgn. "Wooncode" is zo rigoureus opgesteld dat zij geen onderscheid kan maken tussen hetgeen hoeft en moet.

Een inwoner van Nederland, op zijn 83ste leeftijdsjaar, die hier al tientallen jaren woont in België een taaltest laten afnemen is, niet alleen 'à la Kafka', maar tevens, volgens mij, onmenselijk.

De vraag die men in Vlaanderen toch eens ernstig moet stellen is: met wat zijn we nu eigenlijk bezig?  

Ik las vandaag in een persbericht op de site van 'De Standaard' hetgeen volgt:

"BRUSSEL - De ministers, hun kabinetsleden en hun ambtenaren zullen moeten leren meer de trein te nemen voor korte afstanden. Klimaatminister Paul Magnette (PS) heeft in een rondzendbrief nieuwe regels uitgevaardigd voor de verplaatsingen van de regering. Dat schrijft Het Laatste Nieuws dinsdag.

Onder de 300 kilometer moet de trein de regel worden, vindt Magnette. Voor verplaatsingen die binnen de 10 uur via het spoor bereikbaar zijn, wordt de trein aanbevolen.

De nieuwe regels zijn nu al van kracht voor het gezamenlijke departement van de ministers Magnette en Onkelinx en hun beleidscellen. Voor de andere ministers zijn ze voorlopig nog aanbevolen op basis van vrijwilligheid.

'Ik wil het niet bruuskeren. Er moet stilaan een nieuwe praktijk groeien. De overheid moet het goeie voorbeeld geven', vindt Magnette. Er zijn wel uitzonderingen voor ministers en ambtenaren die heel vaak op reis moeten, zoals bij Buitenlandse Zaken en Defensie."
 
Mijn bedenkingen:

Ik vind dit een zeer wijze beslissing. Deze zou navolging moeten kunnen vinden in alle federale overheidsinstellingen, waar het wagenpark soms irrationele afmetingen aanmeent. Het belgisch spoorwegnet is voldoende uitgebouwd zodat men gemakkelijk van Luik naar Brussel kan reizen en van Gent naar Antwerpen. Benzineverslindende trajecten en filleleed zouden daardoor van de baan zijn, en vooral, zou de belastingsbetaler er beter van worden.

Als aandachtige lezer van de nieuwsberichten i.v.m. met de socio-economische en maatschappelijke toestand in België, dus ook in Vlaanderen, ben ik ten zeerste geschokken de laatste weken.

=> In Vilvoorde moeten de kandidaten om een sociale woning te bekomen kunnen bewijzen dat zij de taal van de streek, het nederlands, machtig zijn;

=> In Zaventem voor het bekomen van een sociale woning, dienen de kandidaten zich te verbinden nederlands te leren;

=> In Geraardsbergen wordt het toekennen van het leefloon gekoppeld aan de kennis van het Nederlands; 

=> In Londerzeel worden ook de kandidaten om een sociale woning te verwerven gescreend op hun kennis van elementen van de taal ter plaatse;

=> En in Overijse tenslotte is er een meldpunt opgericht om handelaars die frans spreken in hun kontakten met het klienteel te 'registeren'.

Al deze beslissingen duiden op een verstrakking van de standpunten van de vlaamse lokale overheden ten overstaan van de 'instroom' in hun gemeenten van 'anders-zijnden'.

Het opleggen van een taalkennis om een recht te verwerven is tegenstijdig met de meest democratische beginselen van de samenleving. Het uitsluiten op basis van talenkennis is een flagrante miskenning van de fundamentele mensenrechten.

Ik kan mij niet inbeelden dat de beleidsmensen in deze lokale besturen zo ondemocratisch zijn dat zij zulke (rationele?) beslissingen nemen. Ik ben eerder van mening dat zij zulke beleidsbeslissingen en -daden stellen om hun achterban (binnenkort regionale verkiezingen!) gerust te stellen.

Want wat is juist de toestand op politiek vlak in Vlaanderen?

=> VB weegt ongeveer 20 %

=> LDD klimt op tot meer dan 10 %

=> NV.A is goed voor ongeveer 5 à 7 %

=> Een niet te bepalen % in de andere politieke geledingen...

Tesamen en globaal gezien, regionale verschillen zijn er zeker, is dit dat zeker 1 op 3 vlamingen zulke 'discriminerende' maatregelen goedkeuren.

Deze houding is niet allen ondemocratisch, maar ook onmenselijk en kortzichtig. We leven niet alleen in een 'europees' verband, maar ook in een 'mondiaal'. Dit niet inzien, daarvoor de ogen sluiten, is in eigen voeten schieten. Dit alles doet me terugdenken aan middeleeuwse toestanden, waar elke stad, elk dorp, zijn privilegies en voorrechten verdedigde t.o.v. de andere steden. Dit is dus kortzichig (=> gebrek aan een visie op lange termijn) en bekrompen (=> gebrek aan rijpheid, volwassenheid en tolerantie).   

Ik kan me moeilijk voorstellen dat alle bewindslieden in Vlaanderen zo diep gevallen zijn om dit zo maar te aanvaarden. 

Ik las in de website van de 'Gazet van Antwerpen' hetgeen volgt:

Voorzitter Bart De Wever van de N-VA vindt het welletjes. Hij klaagt de Brusselse krant Le Soir aan bij het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding (CGKR). De Wever vindt dat de krant zich schuldig maakt aan racisme tegenover Vlamingen en natuurlijk tegenover de N-VA.

De Wever wil dat het CGKR ingrijpt omdat Le Soir oproept tot haat en geweld. In Vlaanderen worden Le Soir en de RTBf vooral gezien als spreekbuizen van de PS. Premier Leterme noemde de RTBf enkele maanden geleden trouwens "Radio Mille Collines", de haatzender die in Rwandu hutu's en tutsi's aanzette om elkaar uit te moorden.

De Wever heeft een brief geschreven aan Jozef De Witte van het CGKR. Daarin citeert hij vier artikels uit Le Soir die zijn stelling moeten staven.

Mijn bemerkingen:

Ik vind dat de Voorzitter van de N-VA het niet meer ziet zitten. Na meer dan een jaar de federale politiek in de wurggreep genomen te hebben, ziet hij nu, in de aanloop van 15 juli e.k., niets anders nodig dan de frantalige pers aan te vallen.  

Ik woon in het Zuiden van dit Land, maar heb mijn jeugd en mijn loopbaan doorgemaakt in de regio Brussel als tweetalige ambtenaar in een federale overheidsdienst. 

Ik volg zeer nauw de politieke actualiteit op de voet en kan niet meer begrijpen wat er zich afspeelt in Vlaanderen op het politieke vlak.

De Wever voelt, volgens mij, dat hij grond verliest (Lijst DD in de lift!) en wringt zich in de kijker. De verwachtingen inzake de staatshervormingen vanuit de CDNV (nu aan de macht!) zijn zeer zwak en ondermaats in de ogen van de N-VA. Vandaar de reactie van de Voorzitter van deze fractie.  

Jaarlijks verdwijnen minstens 250.000 auto's in België geruisloos. De wagens worden geëxporteerd, illegaal gesloopt of van valse nummerplaten voorzien. Dat zegt Febelauto, de federatie van de autosloopsector in België, vrijdag in De Morgen.

Deze Kop met volgende commentaar las ik in een Belga-bericht op de site van "De Tijd".

"De onduidelijkheid over het lot van de auto's heeft alles te maken met de manier waarop ze geregistreerd worden in ons land. "We weten wie de bestuurder is, maar niet wat er met de auto gebeurt", zegt Thomas De Spiegelaere, woordvoerder van de Dienst voor Inschrijvingen van Voertuigen (DIV).

Wie vandaag zijn nummerplaat terugstuurt naar de DIV heeft immers de vrijheid om met zijn voertuig te doen wat hij wil. Door de gebrekkige registratie is het niet duidelijk of die voertuigen nog rijden, verkocht of gesloopt zijn of naar het buitenland werden verscheept.

"Zo'n 130.000 mensen laten hun wagen legaal slopen", legt directeur Catherine Lenaerts van Febelauto uit. "We schatten dat daarnaast nog eens vijftigduizend auto's per jaar illegaal worden gesloopt." Een veel belangrijker aandeel van de Belgische wagens is bestemd voor export."

Mijn bedenkingen hieromtrent:

Dit betekent dat er meer dan 680 voertuigrn per dag in rook opgaan! Dat is voor een "moderne land als België" toch verontrustend! Dat men niet weet wat met deze voertuigen gedaan wordt: verkopen, slopen of naar het buitenland doen gaan.

Eens werd België alom geprezen voor zijn statisch vermogen en capaciteit. De wieg van de statistiek stond inderdaad in ons Land. Blijkbaar kan het verkeren, zoals Bredero al zegde.  

Ik las op de site van "De Standaard" hetgeen volgt:

BRUSSEL - Volgens premier Yves Leterme blijft 15 juli de deadline voor een verklaring rond de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde. Dat heeft hij dinsdagavond gezegd in het VRT-programma Terzake. Leterme vindt ook dat de deelstaten betrokken moeten worden bij de discussie over de staatshervorming.

Open VLD eiste dinsdag in de media dat premier Leterme tegen 15 juli een akkoord heeft over de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde en op de proppen komt met een een stevig sociaal-economisch plan.

In Terzake bevestigde de eerste minister dat 15 juli de deadline blijft, hoewel daar volgens hem 'een paar dagen bij of af' kunnen. Hij had naar eigen zeggen ook geen moeite met de uitspraken van zijn coalitiepartner. Die herhaalt alleen maar wat is afgesproken, luidde het.

De premier liet weten dat het kernkabinet volgende week samen met de ministers voor Institutionele Zaken - Didier Reynders en Jo Vandeurzen - gaat bekijken hoe de zaken zullen worden aangepakt. 'Ik verwacht daar voorstellen te zullen neerleggen over de globale aanpak', stelde Leterme.

De regeringsleider voegde eraan toe dat wat hem betreft ook de deelstaten best mee aan de onderhandelingstafel zitten. 'Hoe kun je het arbeidsmarktbeleid hervormen indien de gewesten daar niet bij betrokken worden?', liet hij optekenen.

'Geven en toegeven'

Yves Leterme herhaalde dat er voor BHV een onderhandelde oplossing moet worden gevonden. Zonder oplossing voor het dossier is geen goed bestuur mogelijk, meent hij. 'Het moet worden opgelost. De vaste wil moet er zijn en dat veronderstelt een vorm van kwetsbaarheid en dat men op 1 jaar voor de verkiezingen met geven en toegeven een oplossing probeert te vinden', zei Leterme.

De eerste minister benadrukte dat de Vlaamse partijen moeten aanvaarden dat de Franstaligen bepaalde dossiers op tafel leggen (de uitbreiding van Brussel). Dat houdt volgens hem niet automatisch in dat die eisen ook in het uiteindelijke compromis zitten.

Over de benoeming van de drie Franstalige burgemeesters in de Vlaamse rand wees de premier erop dat dit in de eerste plaats een verantwoordelijkheid van de Vlaamse overheid is. 'Maar ook zij is betrokken en een belanghebbende partij. Ook van die kant is exclusieven stellen niet de meest verstandige aanpak van het dossier', klonk het.

Leterme kondigde tot slot nog aan dat de ministerraad zich volgende vrijdag een hele dag gaat buigen over de budgettaire en sociaal-economische toestand. Bedoeling is dat in samenspraak met de sociale partners gekeken wordt welke sociaal-economische maatregelen kunnen worden genomen. De premier had het over het vastleggen van een aantal randvoorwaarden voor het sociaal-economische beleid.

Mijn commentaar: Geen woorden maar daden.

De problemen van het Federale België zijn gekend. Waarom nog wachten om beslissingen te nemen?

Ik las vandaag op de site van de 'Gazet van Antwerpen' hetgeen volgt:

"Franstaligen gaan door knieën en roepen belangenconflict in

De Kamer heeft gisteren uiteindelijk niet gestemd over de Vlaamse B-H-V-voorstellen. De Franstaligen voorkamen dit door amendementen in te dienen. Vandaag roepen ze ook - zeer tegen hun zin - een tweede belangenconflict in.

Door geen belangenconflict in te roepen, dachten de Franstaligen Yves Leterme, zijn kartel en de Vlaamse (meerderheids)partijen onder druk te zetten. Maar de Vlamingen gaven geen kik, bleven op hun lijn, vroegen gisteren om de B-H-V-voortellen op de agenda van de plenaire Kamer te zetten en onmiddellijk te bespreken en te stemmen.

Uiteindelijk gingen de Franstaligen door de knieën. Na een vergadering waaraan alle voorzitters en fractieleiders in de Kamer deelnamen, beslisten ze om twee initiatieven te nemen.

Een, gisterenavond dienden ze een reeks amendementen in op de Vlaamse B-H-V-voorstellen en vroegen ze meteen ook om het advies van de Raad van State. De RvS heeft daar acht werkdagen de tijd voor, wat inhoudt dat de stemming minstens tot donderdag 22 mei wordt verdaagd.

Twee, vandaag roept de Cocof (Commission Communautaire Française) een tweede belangenconflict in, waardoor de Vlaamse B-H-V-voorstellen zelfs voor vier maanden de diepvries ingaan.

Vier maanden is meer dan de twee maanden die Yves Leterme meent nodig te hebben. Gisteren liet hij in de Kamer in antwoord op interpellaties over de problemen binnen de regering immers weten dat hij vasthoudt aan de datum van 15 juli voor een onderhandelde oplossing voor Brussel-Halle-Vilvoorde en de tweede fase van de staatshervorming."

Mijn commentaar:

Ik denk dat de krant zicht vergist. Het zijn niet de frantaligen die het onderspit moeten delven, maar de vlamingen die het gelag verloren hebben en zullen moeten betalen.

Vóór de verkiezingen van 10 juni ll. hebben alle partijen uit het Noorden van dit Land openlijk gezegd dat zij éénzijdig, solidair en zonder toegeving zouden overgaan tot de stemming van de splitsing van BHV.

Wat blijkt nu?

Het 'symbooldossier' wordt nu tesamen met de tweede reeks van gewestmateries verschoven naar 15 juli e.k. voor beslissing. Dus zullen de vlamingen daarvoor een 'prijs' dienen te betalen voor de splitsing van BHV. Geen overwinning zoals voorgespiegeld door alle partijen vóór de federale verkiezingen van 10 juni ll!

Wanneer gaan de media in Vlaanderen nu eens correct hun publiek voorlichten en de waarheid zeggen? Het is toch een illusie te denken dat dit dossier éénzijdig met een meerderheid tegen een minderheid kan opgelost worden.    

Vandaag las ik de commentaar van Peter Vandermeesch in De Standaard. Hij schrijft ondermeer:

"Terwijl de politieke wereld straks een jaar volop bezig is met hogere institutionele wiskunde, blijkt uit een dossier dat De Standaard deze week publiceert dat het niet goed gesteld is met onze economie. Ja, we doen het beter dan Brussel en Wallonië als het aankomt op de groei van ons bbp, op het investeringstempo en op het ondernemerschap. Maar hoe dom is het om ons blind te staren op deze twee regio's?

Veel belangwekkender en meteen veel zorgwekkender is de vergelijking met de 125 regio's in het algemeen en de vijftien Europese topregio's in het bijzonder. Met onze werkkracht en vakkennis zit het nog goed. Maar als het gaat over criteria als ondernemerschap, arbeidskosten en oudere werknemers, schuilen we in de grijze middenmoot of bengelen we achteraan in het Europese peloton.

Ondanks alle retoriek is de Vlaamse economie er tussen 1995 en 2005, in vergelijking met de Europese concurrenten, niet significant op vooruit gegaan. Het plan 'Vlaanderen in Actie', dat door minister-president Yves Leterme werd gelanceerd en nu door diens ambitieuze opvolger Kris Peeters wordt getrokken, heeft bijster weinig vruchten afgeworpen. Vlaanderen dreigt in het drijfzand van de zelfvoldaanheid vast te lopen.

De studie die we vandaag toelichten zet aan tot bescheidenheid. Ze toont bovendien meteen hoe essentieel het is voor onze regio om symbolische gevechten als de splitsing van een kiesarrondissement achter ons te laten en alle politieke aandacht te wijden aan de dossiers waarover het echt gaat. Vlaanderen gaat Leterme straks niet afrekenen op de vraag of hij links of rechts een 'prijs' betaald heeft voor de oplossing van het al decennia lang aanslepende dossier van BHV. De premier én zijn regering zullen wel afgerekend worden op de vraag of ze de institutionele, economische en sociale omstandigheden hebben gecreëerd waarbij Vlaanderen, Brussel en Wallonië wél tot de topregio's van Europa kunnen worden gerekend. It's the economy, Kris en Yves."

Mijn commentaar:

Eindelijk eens een stem uit het Noorden van dit Land die de waarheid durft onder ogen te zien en deze ook durft te zeggen. Vlaanderen is niet dé topregio die velen deze toemeten. Wij doen het beter! Uitspraken als "vijf miniuten politieke moed" hebben de meeste vlamingen doen geloven dat zij het zouden en konden hard maken. Dit is puur eigendunk en pretentie tot en met.

De harde econommische realiteit is gans anders. Vlaanderen bengelt in de "middenmoot", ja zelfs achteraan, als het erop aankomt om te vergelijken met andere Europese Regio's. Bestuursplannen (geïnitieerd door Yvo Leterme) die dit imago moe(s)ten opkrikken, hebben geen of weinig effect. Gesproken van 'goed bestuur'! 

Vlaanderen wordt wakker! Gedraag je realistisch en kuis vooral vóór je eigen deur. Je toekomst gaat erop achteruit. In plaats van al je energie te stoppen in 'symbooldossiers' zoals BHV, spendeert deze aan je opbouw van je toekomst voor je kinderen en ouderen. Werk genoeg aan de winkel dus!