Ik kom zojuist te lezen in De Tijd dat de werkgevers er tegen zijn om één fonds op te richten, zoals door de consultant Deloittre geadviseerd aan de Vlaamse Regering. Dat dit een besparing van 197 miljoen euro kan opleveren, daar hebben Van Eetvelt en Co geen oor naar: hun machtsbasis is in gevaar en dan hebben argumenten, die ze zelf uitspelen naar de syndicale organisaties, geen waarde meer en zijn niet van tel.

Wie kan dat geloven dat in Vlaanderen er 13 (dertien) fondsen zijn die deze kindergelden uitbetalen aan de werknemers. Dat is toch pure verspilling! Onmiddelijk na WO II was dat misschien nog verdedigbaar (geen giraal geld, niemand van de wernemers had een geldrekening, hoogstand in de ideologische discussies, enz..). Maar nu in 2016, 70 jaar na het einde van deze oorlog, waar het verzenden van een mail niets kost, het opmaken van een overschrijving en de uitvoering ervan in een fluitje van een cent geregeld is én kan vermenigvuldigd worden, lijkt mij het standpunt van Voka & Unizo niet meer van deze tijd.

De Sociale Zekerheid is een gewrocht aan het worden. Steeds maar heeft men er bijgebouwd als er geld voor was; nooit heeft men iets afbebouwd. En de partners willen niets inleveren, noch de vakbonden (de Werkloosheidsuitkeringen zijn in de volksmond de 'oorlogskas' genoemd), noch de werkgeversorganisaties, bewijze bij deze de discussie omtrent de kinderbijslagfondsen.

Dat las ik vanmorgen op mijn PC:

"Het Vlaams Parlement moet zijn cateringcontract vernieuwen, maar oppositiepartij Groen vreest dat er onvoldoende garanties zijn op het vlak van duurzaamheid."

Vooral Groen wil meer duurzame produkten verwerkt zien in de verschillende keukens van het Vlaams Parlement. Daar is niet op tegen, integendeel! Maar, nu gaan ze een werkgroep oprichten om na te gaan of de proportie van duurzame produkten toeneemt in de tijd.

Ik dacht dat er interessantere zaken te doen waren in het Parlement, of vergis ik mij!?

Het Vlaams Parlement en hun leden is maar een schim van wat ik en ook anderen gedacht hadden dat het zou moeten zijn! De tijden zijn anders: Europa is er, de Mondialisering is ook nu een feit, de Wereld is nu inderdaad een dorp geworden, enz... Maar dat legt niet alles uit! De grote uitdagingen van het heden, de echte bekommernissen van de mensen, fundamentele vragen worden niet gesteld noch besproken.  

In een gesprek met een Krant uit het Noorden van dit Land, is Tobbach the old terug van wegeweest te zijn.

ik ben het met hem eens dat de steden en gemeenten geen boodschap meer hebben en zeker niet ondersteund worden door de Vlaamse Regering en de Vlaamse Parlementsleden.

Als ik soms via TV zie hoe het er aan toegaat in het Vlaams Parlement, jongens toch, 't is huilen met de pet op! Als dat de verkozenen zijn van het Volk, die het Algemeen Belang dienen te verdedigen, dan zijn we nog niet zo thuis! Triest, ongelooflijk welke benulligheden er daar worden geproduceerd! En dat allemaal op kosten van de Gemeenschap! Een Gewest onwaardig. 

Dus, Tobback de Echte, heeft dik gelijk als hij zegt dat hun bezigheden meer het initiatief van de besturen lam legt dan deze te bevorderen.   

UNIZO heeft het warm water uitgevonden! Werkervaring is belangrijker bij aanwervingen.

Dat systeem bestaat al meer dan 60 jaar in Duitsland en werkt zeer goed: het is één van de successleutels van de Duitse Economie na WO II. In Duitsland gaat het hem over een structurele visie op lange termijn, die positieve resultaten laat zien. Hier, in ons Land, is het een bevlieging die nu en dan eens opduikt in de geesten van ondernemers als het hun past.

Opleiding, investeren in 'human capital' is voor elke ondernemer niet zo evident. Het kan ook riscicovol zijn! In alle geval zijn het 'kosten' en die willen ondernemers zo veel mogelijk vermijden of ingekrimpt zien.

In de jaren 60 van vorige eeuw, waar de werkloosheid historisch laag was (2.8 % van de werkende bevolking) waren er permanent tekorten op de arbeidsmarkt. De orderboekjes puilden uit van toekomstig werkvolume! Om dit op te lossen werd door de werkgevers gevraagd aan de toenmalige RVA in versneld tempo 'Beroepsopleiding' te organiseren in gans het Land.

De crisis van '74/'75 brak de tendens van tekorten op de arbeidsmarkt: het leger werklozen groeide in een snel tempo aan tot 350.000 eenheden. Dus keuze (indien moest aangeworven worden) genoeg voor de wergevers. Aan opleiding (een kost) werd niet meer gedacht!


Nu heden de vooruitzichten van de arbeidsmarkt weer ongunstig worden voor de werkgevers (minder kandidaten voor de beschikbare jobs) wordt opleiding en investeren in 'human capital' terug in de étalage gezet!

Het warm water is dus niet meer uitgevonden, het bestond reeds!

De Gezinsbond heeft schoon spreken! Dit is een organisatie die particuliere belangen verdedigd nl. de gezinnen die kinderen hebben. Maar wat met gezinnen die geen kinderen ten laste hebben? Worden die verdedigd door één of andere belangengroep?

Ik ben van mening dat dé besparing op de publieke begroting van dit land zou zijn: de kinderbijslag met al de aanverwanten éénvoudigweg af te schaffen. Iemand die kinderen wenst, deze opvoedt, dient ook de middelen vrij te maken om in deze behoeften te voorzien. Iemand die een wagen aankoopt, vraagt toch ook niet aan de Overheid om deze te betalen (gedeeltelijk) en te onderhouden (gedeeltelijk)!

Trouwens de sector "Kinderbijslag" in de Sociale Zekerheid van ons Land heeft geen enkeke 'binding' met arbeid dat o.a. werkloosheid en ziekte wel hebben. Het is een stelsel dat gegroeid is in beter tijden (periode van de Golden sixties) als de SZ nog 'winst' maakte. Maar de tijden zijn verandert.

De Gezinsbond doet haar werk! Maar wordt geïnspireerd door een verouderde visie op de samenleving.

Dat iedereen zijn verantwoordelijheden neemt, ook deze die kinderen wensen en hebben. Het Land zal er beter bij varen.

Deze titel las ik zopas op internet (site van De Standaard).

Mijn onmiddellijke reactie: wat doen de politici hieraan?

Verder in het artikel: België is één van de duurste van Europa! Dus we betalen allen veel té veel voor GSM-verkeer! Hoe is dit mogelijk in Europa, een ééngmaakte markt? Ik stel mij zeer serieuze vragen hierbij!

En dan komt Kroes, euro-commissaris zeggen hierop:

"Het is voor de hele EU van het grootste belang dat we nu snel voor een echte eengemaakte markt zorgen en zo een onderling verbonden continent tot stand brengen.".
 
Bij het lezen van deze commentaar viel ik bijna van mijn stoel. Maar deze cijfers zijn al lang gekend: wat doet Kroes daaraan, welke maatregelen neemt zij om aan die toestanden te verhelpen? Ik vraag het mij af! Actie, a.u.b. Daden...en dit liefst zo vlug mogelijk!

Dit las ik vandaag op de site van "De Standaard".

Ik ben daar helemaal niet mee akkoord. Iedereen heeft zijn mening, en mag  die hebben: dus ook ik! Politici, want hier gaat het hem om, trachten ons nu 'warm' te maken om langer te gaan werken om de "Sociale Zekerheid" zogezegd 'betaalbaar' te houden.

Waarom deze drang om immers maar op dit thema  terug te komen en de mensen 'hersenspoelend' hen in te prenten om een loopbaan van 50 of meer jaren te realiseren?

Ik denk dat zij nattigheid voelen. Zij willen de 'jongeren' niet opzadelen met een té grote financiële last tijdens hun loopbaan, anders zullen zij, de jongeren, hen de rug toekeren! Maar het zijn maar die jongerren zelf die zullen meer moeten werken. Versta wat moet verstaan worden!

Dé oorzaak dat de tekorten in de "Sociale Zekerheid" uit de hand gelopen is, is de schuld van de politici zelf. Dat de pensioenen en de uitgaven voor gezondheidszorgen in de toekomst onbetaalbaar worden, is te danken aan diezelfde politici, die niet de nodige maatregelen genomen hebben en die nu vroeging hebben en pleiten voor langer werken.

Zolang de Sociale Zekerheid enkel door de 'sociale partners' beheerd werd, was er geen probleem. De jaarrekeningen waren in evenwicht, er waren zelfs overschotten. De politici, om hun herverkiezing om de 4 jaar veilig te stellen, hebben systematische de 'vetpotten' van Egyptie aangesproken om de Sint te spelen en het spel zat op de wagen.  

Het is altijd gemakkelijk (maar volgens mij nodig) de verantwoordelijken aan te wijzen, maar wat moet er nu worden gedaan om de situatie recht te trekken?

Ik denk, en ik niet alleen, dat ons Sociaal Zekerheidsstelsel aan een grondige hervorming toe is.

Het kwam tot stand na WO II: bijna 70 jaren later is er toch het één en het ander (sociologisch) veranderd! Niet alleen is  het welvaartpeil en de koopkracht van de ganse bevolking gestegen, zijn er technologische middelen aanwezig waar we in de jaren 50 maar enkel konden van dromen, maar is ook de samenleving fundamenteel gewijzigd.

Het gezin, met één verdiener, is niet meer de spil, de standaard van onze samenleving zoals die fungeerde 50 jaar geleden. De hieraan verbonden rechten zijn dan ook achterhaald.

In een volgende bijdrage zal ik meer uitleg trachten te geven hoe ik de toekomstige SZ zie.

Ik heb, zoals alle landgenoten de Kerstboodschap van de Koning beluisterd. En ik vond dat deze zeer konkreet was en er zaken werden gezegd die moesten gezegd worden.

Ik kan de reacties van enkele NV-Aers werkelijk niet begrijpen. Leven zij niet in deze wereld!

Dit is nu toch in het politiek belgische landschap dé partij bij uitstek die bij elke gelegenheid de andere taalgemeenschap aan de schandpaal nagelt, zomaar omdat het in hun strategie past. Dat een niet onbelangrijk deel van de publieke opinie dit niet meer pikt, is ook de laaste tijd overduidelijk gebleken.

Dat de Koning dit nu vertolkt, vind ik meer dan normaal. In het algemeen belang en dit van het Land, heeft hij zelfs de plicht te waarschuwen voor dit soort populisme met alle gevolgen vandien. De geschiedenis van vorige eeuw spreekt boekdelen.