het blijft maar nazomeren

In Hausach staat de mooiste modelspoorbaan, mooier dan het bekende Wunderland uit Hamburg. Hausach geeft de Schwarzwaldbahn modelgetrouw weer: een perfect spoortraject in een perfect landschap. Er zijn ook leuke toevoegsels, zoals de twee klimspiralen aan de ingang en het verlichte schaduwstation. Modelbouwers kunnen op aanvraag meerdere foto's van mij krijgen.

Vandaag was het een dagje Freudenstadt. De stad bruist door haar commercieel en toeristisch leven. Waarom verplaatsen wij ons met de trein? Daar zijn meerdere redenen voor. De verplaatsing is gratis. We moeten geen (dure) parkeerplaats zoeken met onze camionette van 6 meter lang en 2 meter hoog. We staan niet in de file en ik hoef me niet te concentreren op het drukke verkeer.
En daar zijn de Russen! Vijf tentjes staan naast ons. Een 15-tal Russische jongeren maakt een toer door West-Europa, per trein en te voet. Het zijn vriendelijke lui, die vlot Engels praten. Mijn vooroordelen over de wrede russen met Iwan de Verschrikkelijke zijn meteen van de baan. Enkelen van hen hadden schrik van onze vreselijke waakhond Diarmuid. Met pretoogjes luisterden ze naar mijn verhaal toen ik als milicien in Lüdenscheid het ijzeren gordijn mee moest bewaken om de russen op afstand te houden. Enfin, met de zegen van Poetin trekken ze door het westen.

Zoals aangekondigd, is Bea vandaag met Diarmuid thuis gebleven. Ik heb zowat 350 kilometer trein gedaan door het ganse Schwarzwald, gratis met mijn Konuskarte, en zes keer overstappen. Het was de laatste week, waarbij de verbinding tussen Neustadt(Schwarzwald) en Donaueschingen kon gereden worden, want vanaf oktober wordt de lijn voor minstens een jaar buiten gebruik gesteld, omdat er elektificatiewerken zullen plaatsvinden. Later zullen er elektrische treinen kunnen rijden van Freiburg tot Donaueschingen en verder met de Schwarzwaldbahn. In Donaueschingen heb ik even pauze gehouden om terug te kijken naar de bron van de Donau. En jawel, de Donau ontspringt er nog steeds in een vijvertje om later uit te groeien tot een van de langste rivieren van Europa. Het laatste stuk voor mij was de Schwarzwaldbahn, met zijn 12 lange tunnels en keerlussen.

Op algemene aanvraag plaats ik drie impressies van een zondag bij ons in Halbmeil-Kinzigtal. Je ziet een vlot, waarmee vroeger boomstammen getransporteerd werden naar de Rijn. Je weet nu ook dat de brandweer vandaag een feest organiseerde, waarbij kinderen mochten meerijden met de brandweerauto mét sirene. En dan krijg je een mooie impressie van het dorp Halbmeil.

Zondag, rustdag. Daarom plaats ik vandaag geen foto's. De Duitsers begeven zich naar de stembus om Merkeltje al dan niet een vierde ambtstermijn te geven. Ik heb mijn voortent opgebroken en ze droog in de zak opgeborgen. Wellicht was het de laatste kans daartoe. Er staat nu een luifeltje, dat we eenvoudig kunnen afhalen en terug opzetten. Morgen blijven Bea en Diarmuid rustig op de camping, terwijl ik voor 100% gebruik maak van mijn Konuskarte. Ik vertrek in alle vroegte uit Halbmeil en neem de trein naar Hausach en Offenburg. Dan zet ik koers op de Rheintalbahn van Offenburg naar Freiburg. Daar neem ik de Höllentalbahn naar Neustadt, stap over naar Donaueschingen en zet me schrap voor de Schwarzwaldbahn naar Hausach. Het wordt een dagje sporen, perrons zoeken en lustig afwachten van wat komen gaat.

We rijden gratis met de trein door het Schwarzwald dank zij de Konuskarte, de toeristenpas. Zo reden we deze morgen naar Offenburg met de regiotrein. Offenburg is een stad van formaat met heel wat winkels. We gaan het weekend in en maken morgen een rustdag.

We zijn te voet naar Schiltach gestapt langs de Kinzig. Het werd een zonovergoten wandeling van zes kilometer. De leeftijd van Diarmuid begint parten te spelen. Het beestje is 13 jaar oud. Hij wil nog wel flink meestappen, maar zijn conditie is niet meer zoals vroeger. We moeten er rekening mee houden. In Schiltach deden we ons tegoed aan een stuk warme Apfelstrüdel mit Eis und Sahne.

Schwarzwald is een en al bos. De bomen staan er zo dik, dat ze het zonlicht op vele plaatsen afschermen, zodat het licht er matig door komt. Daarom ziet het er "zwart" uit. Ik heb een beetje mijn beer uitgelaten en een stevige wandeltocht op mijn eentje gemaakt van 9 kilometer door het woud met sterk stijgen en dalen. Stafkaart en hand-GPS hebben me geleid. Na twee uurtjes was ik al terug. Goed voor mijn conditie!

Ik heb een stafkaart gekocht en er staan pittige voettochten in de steigers. Maar eerst hebben we de streek wat verkend en een uitstapje gedaan naar de stad Wolfach, naar Hausach, naar het pittoreske Schiltach en naar het klooster van Alpirsbach. Het weer ziet er nog steeds perfect uit. De stapschoenen staan klaar voor morgen.

We staan nu in Wolfach-Halbmeil in het Zwarte Woud, Baden-Württenberg, in het Kinzigtal. Na een rit van iets meer dan 300 kilometer langs de Bodensee zijn we op Trendcamping Wolfach aangekomen. De voortent staat te drogen en het belooft een mooie tijd te worden. We blijven hier alvast een tiental dagen.

Het is onze laatste dag in Oberammergau en ook meteen de laatste dag in Bayern. Morgen trekken we naar Baden-Württenberg, naar het Schwarzwald. We worden verwacht in Wolfach. Het wordt een trip van 320 kilometer langs de Bodensee, de grens met Oostenrijk en Zwitserland. Alhoewel we geen enkele dag zonder regen hadden, was het een leuke tijd in Oberammergau. We konden blijven kijken naar de mooi geschilderde huizen en de beelden uit houtsnijwerk.

Garmisch-Partenkirchen is bekend om zijn Olympisch wintersportstadion. Aan schansspringen mocht ik niet meedoen, omdat mijn kousen de verkeerde kleur hadden. We zijn dan maar wat naar de winkels gaan kijken in dit super toeristisch centrum. Op de terugweg passeerden we het klooster van Ettal. De kloosterkerk was één en al barok en rococo, pracht en praal dus.

Zoals ik al schreef, zijn de meeste huizen in Oberammergau rijkelijk versierd. Zo is er ook een huis van Hans en Grietje en een van Roodkapje en de boze wolf. En na regen komt altijd zonneschijn, ook al is het waterzonnetje.

Koning Ludwig II had meerdere kastelen laten bouwen, het ene waanzinniger dan het andere. In één daarvan, Schloss Linderhof, verbleef hij de meeste tijd. De brave man wilde de Franse Zonnekoning, Louis XIV nadoen. Daarom is het kasteel vol pracht en goudwerk. Ludwig II wilde ook zo min mogelijk contact met mensen en zeker niet met dienstboden. Daarom liet hij zijn eettafel met een lift naar onder voeren, zodat niemand hem kon omringen bij het opdienen. Foto's maken van het interieur mocht niet, daarom plaats ik wat foto's van de rijk versierde tuin en het kasteel.
Het heeft hier ondertussen wat geregend en in de bergen ligt er sneeuw.

3 graden 's ochtends in Oberammergau. We zitten tussen een reeks bergtoppen. Onze nieuwe Fendt wordt met gas of elektriciteit verwarmd. Zo blijft de binnentemperatuur op een behaaglijk niveau van 22 graden of meer. Het volstaat om de digitale display op de juiste stand te zetten en een timer zorgt voor de rest. Leve de elektronica! Wie denkt dat kamperen met caravan spartaans is, denkt helemaal fout. We kunnen beter verwarmen dan thuis.
We staan op 300 meter van het stadscentrum. De auto hebben we niet direct nodig. Ik heb een geplastificeerde wandelkaart en zoek een geschikte trip uit. Dan stappen we door de König Ludwigsstraße naar de Kolbenalm en doen een tochtje van acht kilometer. Meer moet dat niet zijn. Na de trip werd Diarmuid gewassen. De camping beschikt over een goed uitgeruste hondendouche.

Oberammgau. De gebouwen zijn bijna allemaal versierd met taferelen uit het Passiespel. Om de tien jaar wordt hier het wereldberoemde passiespel opgevoerd, waar bijna alle inwoners aan deelnemen. Maar als de vos de passie preekt, boer of toerist, past op uw centen! Souvenirs uit houtsnijwerk en typische Beierse kleding zijn mooi maar duur. Het weer is prachtig en de zon priemt door de hoge bergtoppen.

We staan in Obergammergau tegen Garmisch-Partenkirchen, ook weer niet ver van de Oostenrijkse grens met Tirol. De camping ligt op 850 meter hoogte en de stad is vlakbij. De voortent staat opgesteld en we luisteren vredig naar de regendruppels. Morgen trekken we erop uit en verkennen Oberammergau en de omgeving.

Vandaag zijn de regengoden aan de beurt. We kunnen de voortent niet droog opbergen en dus nemen we ze morgen los mee in de vrachtwagen. Want dan verlaten we de Tagingsee en rijden 150 kilometer westwaarts naar Oberammergau, ook aan de Oostenrijkse grens tegen Garmisch-Partenkirchen. We blijven in Bayern en zullen terecht komen op een camping op 837 meter hoogte. Onze voeten zullen droog blijven.

Salzburg is een mooie stad vol bezienswaardigheden, waaronder de massa toeristen. Kerken en majestueuze gebouwen vind je er in overvloed. Salzburg is niet alleen de stad van het zout, maar ook van de gezouten én gepeperde rekeningen. 7 euro voor een koffie is niet bepaald goedkoop. We wandelden mee met de stroom toeristen en konden zo de sfeer van de stad opsnuiven. We passeerden het geboortehuis van Mozart, maar de brave man kan het zelf niet meer navertellen. Dus lieten we het geboortehuis en het ingangsticket maar voor wat het waard is. We hadden de trein genomen in Traunstein en zo konden we ons comfortabel in Salzburg bewegen.