
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
collega's
Genodigden
de genodigen
foto's
sfeerbeeld
foto's van de premiere
02/04/2005

Eindelijk is het zover, dit is een voorbeeld van de uitnodigingen en de toegangskaarten die verstuurd werden voor de première van 02/04/2005. Deze ging door in de feestzaal van het PCCARITAS te Melle.Ik werd er begeleid door het Filip Verneert Quartet bestaande uit.
Filip Verneert : Gitarist en schrijver van de arrangementen
Luc Vanden Bosch: drums
Jean van lint : contrabas
Christian Mendoza : piano
Antoine : zang
en Maurice De Munter mijn collega uit Chateau Bravoure werd uitgenodigd als special guest
Optreden Gent
GENT : NTG
Verder op het Blog staan enkele foto's die genomen werden in het NTG. Dit was op onze voorlaatste voorstelling in het vlaamse landsgedeelte.
We zijn samen met de collega's aan het kijken of we een vervolg kunnen geven aan de opvoering van de revue, van zodra alles op punt staat laten we iets weten via het blog.
Op zondag 11/09/2005 treden we met een paar collega's op, in BRUGGE op deBevrijdings feesten van Kristus, alles gaat door in een tent en is volledig gratis.Het optreden duurt ongeveer een uur. Aanvang om18u.
Zang en sketches vormen de inhoud van ons optreden.
collega leo
Podium
chris
Carry
oefenen
Gent
Gent
kleedkamer
cameraman
Gent
Première


Na een verblijf in het Radison hotel en de algemene repetitie was het eindelijk zover.
Familie en vrienden waren uitgenodigd door VTM. om de première bij te wonen hun uitnodiging begon als volgt
"Chateau Bravoure, nu al een begrip, straks een legende !"
Muziek, dans zang,sketches waren de ingredienten van het totale spectakel.
Daar heb ik dan voor de eerste maal mijn monoloog opgevoerd, voor een groot publiek opgevoerd.
De monoloog werd voor de eerste maal opgevoerd tijdens de bezoekdag van familie en vrienden op het kasteel Gasterbos in Schullen de twaalf deelnemers(toen waren we nog met elf ) hadden zelf een klein stukje moeten schrijven uit deze groep kregen twee personen een wild card en die waren er zeker van dat hun monoloog in de revue kwam, ikzelf won voor mij op een totaal onverwachte manier, had dit nooit gedacht, familie en vrienden vonden het terecht, maar zelf had ik het idee dat er betere waren.
Een staande ovatie, met een oorverdovend applaus betekende het einde van de première.
Op de receptie nadien kreeg ik van verschillende B.V te horen dat ik iets moest doen met mijn stem kwaliteiten zang, en dat niet bij een eenmalig optreden mocht laten

