crying for rain 1

boeiende strukturen in de hele reeks, maar toch gaat mijn persoonlijke voorkeur uit naar de openingsfoto, omdat daar nààst de struktuur ook de kompozitie een belangrijke rol speelt bij de "impakt" en omdat in foto 1 bovendien de hoopvolle (?) boodschap doorklinkt dat de koppige "natuur" op termijn de eindoverwinnaar is, ook als de diersoort mens de allerlaatste vierkante meter vol beton gestort heeft (bob dylan: God, bless the grass that grows through the stones...).