296 Huifkar

Toren roept haan 295 : kruis
Op de jongste gemeenteraad van 31 augustus werd beslist het kruis en de haan terug te plaatsen op de toren van onze geliefde St.-Martinuskerk.
Stef De Ridder gaf de haan nooit op. Zijn onverdroten inzet zal hopelijk zo snel mogelijk tot resultaat leiden. Want de administratieve molen draait o zo langzaam. Af en toe moet je eens “bureaucratiekraken” zoals Tom Peters dat in zijn “Kwaliteitsrevolutie” zo mooi verwoordt, om schot in de zaak te krijgen. Ondertussen verscheen de foto van Stef met het nieuwe kruis in Goededag.
Ik hoop dat bij gelegenheid van de plaatsing de beiaard zal spelen. Ik durf zelfs blijven hopen dat de oude beiaard dan ook in zijn oude glorie zal hersteld zijn : 8 klokjes, unieke wekkering en klavier in de binnentuin van de bib. Achter glas. Onze voorzitter van de “Vrienden van de beiaard” Jean Paul Van Gijsel zou hiervoor zeker nog eens zijn duit in het zakje doen!
Ik ben ook bereid deze reeks bij die gelegenheid feestelijk af te sluiten. Ofwel ga ik door! Maar de titel “Toren roept haan” die klinkt als “Man bijt hond” zou dan wel misschien moeten aangepast worden in “Toren riep haan” of “Acht torens van Meise roepen de hanen op”. Misschien : “Oude beiaard roept wekkering, 8 klokjes en klavier”. En later “Oude beiaard zoekt onderdak”.
Wie weet ? Ik denk er diep over na en als de muze op bezoek komt, vind ik er wel iets op.
en in de pers :
Haan kraait weldra weer op kerktoren
MEISE - Tien jaar heeft het bijna geduurd, maar volgens schepen van Openbare Werken Jos Emmerechts (CD&V) zullen de haan en het kruis weldra weer op de toren van de kerk van Meise prijken. 'De aanbesteding is gegeven, en het plaatsen op de kerktoren zal zo'n 22.000 euro kosten. Het is nu een kwestie van enkele weken. Zodra de aannemer kan, staat de koperen haan terug op de kerktoren', zegt schepen Emmerechts.
In augustus 1997 werd de kerktoren van Meise door een bliksemschicht getroffen. De koperen haan werd toen samen met het ijzeren kruis van twee meter hoog, van de toren gebliksemd. Voorzitter van het Beiaardcomité Steven De Ridder (CD&V) en pastoor Bie Boon ijverden ervoor om de haan terug op de kerktoren te krijgen en na tien jaar lijkt dat dus nu te lukken. Nog voor eind dit jaar zou de haan terug op de toren moeten prijken.
Voor de kerk van Meise zelf is een subsidiedossier voor restauratie opgesteld. Die restauratie zal zo'n 1,5 miljoen euro kosten. Daarvan wordt 60 procent gefinancierd door het Vlaams Gewest. De provincie Vlaams-Brabant komt voor 20 procent tussen, en de gemeente en de kerkfabriek betalen elk 10 procent. (jhw)

Toren roept haan 294 : Poot
Poot is dood! Maar de Mater dolorosa prijkt in Vilvoorde en Grimbergen.
Het beeld, werd ten onrechte als replica aangekondigd in de pers, die zich beter moet informeren. Een bronzen beeld mag gegoten worden in 6 originelen. Ik kan mij moeilijk inbeelden dat het exemplaar van pater Gereon het zevende was. Zijn goede vriend Rik Poot balde het verdriet van de ouders van verdwenen, misbruikte en vermoorde kinderen ten tijde van de zaak Dutroux samen in brons.
Rinus Aarssen, mijn oud – student Spaans aan het AVC, speelde bij de gelegenheid van de inhuldiging voor de basiliek op 31.8 op de beiaard. Marc Van Cleemput componeerde dit weemoedig stuk, dat klonk als een fado, voor zijn goede vriend als ‘In memoriam Rik Poot’.
Ik heb de drie betrokkenen samen gebracht op de foto. Marc Van Cleemput verklaarde zich bereid kinderliederen aan te passen voor de beiaard en Rien Aarssen zal ze volgend jaar op 25 mei spelen in Grimbergen.
Want in Meise, waar ik verschillende jaren voor de internationale dag van de vermiste kinderen kinderliederen liet spelen, zwijgt de beiaard al voor het tweede jaar op rij.
Dat is jammer! Maar het is ook jammer dat de beiaardiers voor Amnesty International gelijktijdig kunnen spelen en niet voor ons doel.
Maar ik geef niet op. Marc Herremans zegt dat ook : never give up! Op mijn blog hoor je de klanken van mission impossible.

Toren roept haan 293 : koningin
Ik was erbij op 2 september. Velen togen, zo fier als een haan of hen, naar Laken voor het verjaardagsfeestje van koningin Paola.
Zij was wel enkele dagen te vroeg, want zij wordt 70 op 11 september.
Wij mochten parkeren met een vrijkaart in het park, rechtover het koninklijk paleis. De happy few kreeg wel een kaart voor het paleisdomein. Bij de grote oversteek, met nagenoeg 800 genodigden, die zich vrijwillig of beroepsmatig bezig houden met de bescherming van kinderen in moeilijkheden, werkzaam met en voor kinderen, keken de bestuurders van de opgehouden auto’s raar op.
De massa trok te voet het domein in en door de enorme ronde inkomhal ging het voor een wandeling door het prachtige park. Dat op zich is al een bezoek waard.
Voor de serres moesten wij wel lang wachten op de komst van het vorstenpaar. Maar prins Laurent met Claire en de tweeling mengden zich tussen de wachtenden.
Eindelijk was het zover. “Les baladins du Miroir” tooiden de Oranjerie van het kasteel van Laken. Dit optreden klonk nogal ééntalig Frans, maar zij deden toch de moeite van een in het dialect gezongen ballade, afgewisseld met hun moedertaal te brengen.
Onze koningin is erevoorzitter van Child Focus en bedankte, in een gelezen toespraak in keurig Nederlands en in het Frans, de aanwezigen voor de attenties. Mits meer praktische oefening, ik hoorde dat reeds bij haar aantreden, toen ze een duo – toespraak hield met de koning, zou ze toch als voorbeeld kunnen fungeren qua beheersing van het Nederlands voor de Waalse politici met hun kromtalig Nederlands.
Ik heb ondertussen Emma De Roos, vrijwilligster van het eerste uur in het Rode Kruis van Meise en graag geziene gast in het Home Jan Van Gijsel, voorgedragen voor “De Pluim” aan de Koning Boudewijnstichting voor Ring-TV.

Toren roept haan 292 : leeuw
De gouden leeuw was de eerste Belgische vlag. Op de oude vlaggen staat zo een exemplaar op de vlaggenstok, meestal in hout gesculpteerd.
In het gemeentehuis (vroeger pastorie) in Meise staat een houten beeldje met een marmeren wereldbol voor zijn muil, op de leuning van de trap. Iedereen die er voorbij moet neemt met de linkerhand het leeuwtje vast. Het blinkt dan ook zoals de beelden elders, waaraan mirakuleuze feiten toegedicht worden zoals …op de grote markt in Brussel blinkt het koperen beeld van de ’t Serclaes.
Op de markt in Mons staat een aapje te pronken, zoals Elio. Hij draagt wel geen strikje zoals zijn rode baas.  De voorbijgangers strelen even het beeldje bij het voorbijgaan.  Welk voordelen dit opbrengt weet ik helaas niet.
Er zijn zeker nog tal van voorbeelden van.

Toren roept haan 291 : ordenen
Op Wikipedia en andere data –basen staan lijsten van rubrieken, waarlangs alles geordend wordt. De artikels worden ondergebracht in rubrieken, zoals hanen en hennen in hokjes.
Dat is zoals de faculteiten aan de universiteit. Die dragen alle een naam en de te behandelen materie of discipline wordt erin ondergebracht. Alles is gelabeld.
De ordeningen zijn meestal niet doordacht. Als men al een systeem volgt, wordt het meestal niet efficiënt door getrokken. Het valt op dat de meest briljante geesten, nogal eens ordenen volgens de chaos – theorie. Misschien zit dat in hun genen.
Zo kun je van abstract naar concreet, of van algemeen naar gedetailleerd gaan.
Een vrij grondige ordening van planten vinden wij in de Flora van Heimans. Maar aangezien deze op uiterlijke kenmerken gebaseerd is, werd het systeem onderuit gehaald door DNA – onderzoek.  Het klassieke systeem vinden we in "Species plantarum" van Linnaeus.  Van daar de uitdrukking "God schiep de dingen, Linnaeus ordenende ze".
Begin maar eens je bezit te ordenen of je persoonlijke bibliotheek. Dan zul je vrij snel merken dat, als je al een systeem hanteert, het vrij snel in duigen valt.
Hanen worden ook geordend in soorten volgens afkomst.

Toren roept haan 290 : samenvatting
In de Standaard der letteren las ik interessante dingen over dit onderwerp.
Er zijn auteurs die boeken samenvatten in één haiku.
Anderen geven ingekorte versies uit van standaardwerken uit de wereldliteratuur. De uitgeverij Orion startte zo’n project dat 100 bewerkingen moet omvatten. De Engelsen noemen dat : literaire liposuctie. David Copperfield, Anna Karenina, Mill on the floss van George Eliot, Moby – dick van Melville, Vanity fair van Thackeray en Wives van Elisabeth Gaskell and daughters gingen al voor de bijl of onder het mes.
Joep Leerssen slaagde erin in zijn “Literatuurgeschiedenis : een hoorcollege over de geschiedenis van de Europese letteren (Home Academy) om in 500 minuten 1000 jaar literatuurgeschiedenis samen te vatten.
Ik heb in deze reeks ergens een gedicht gemaakt van de titels van de werken van Ward Ruyslinck toen er een hommage gehouden werd in Meise.
Kort leest sneller en wordt sneller gelezen.
Maar ondertussen duurt het toch maar langer, eer onze haan op de toren komt. En dat is niet meer samen te vatten.

Toren roept haan 289 : Beemdendrupke
In het voorjaar bemerk je een zee van witte sterretjes op in hagen en kanten. Het is de bloesem van de ‘Prunus spinosa’, sleedoorn of pruimdoorn van de familie van de Rosaceae, roosachtigen. In het najaar komen er blauwe pruimpjes op. Het is een ideale pleisterplaats voor insecten en vogels. De struik is doornachtig. De pruimen hebben een geneeskrachtige werking. Men maakt er sleedoornjam, sleewijn (Roemenië) en sloe-gin van.
In “Seasons” vond ik een recept om deze wonderdrank te maken. Hij is ten andere een streekproduct uit Voeren, waar ze hem “Voerens drupke” noemen.
Nodig :
500 g sleedoornbessen, 350 g suiker en 1 liter brandewijn
Er zijn twee bereidingswijzen :

1. De bessen in verhouding mengen met de brandewijn.
2. in flessen laten rusten gedurende 3 – 6 weken
3. daarna de bessen scheiden
4. 400 g suiker koken in 2 dl water tot een suikerstroopje
5. laten afkoelen en bij de brandewijn voegen
6. goed schudden en afsluiten
7. een jaar laten rusten

Men kan ook :

1. De bessen koken,
2. kapot wrijven door een zeef
3. verwarmen
4. suiker toevoegen
5. moes vermengen met brandewijn vb. 1 deel moes en 2 delen brandewijn
6. afkoelen
7. een jaar laten rusten

Julien plukte voor mij de sleedoornpruimpjes reeds twee jaar na elkaar in de Beemden. Het is dan ook aangewezen dat we deze sterke drank noemen naar zijn herkomst : Beemdendrupke.

Toren roept haan 288 : uitschuiver
Als je zoals een haan boven op de toren staat, in het brandpunt van de belangstelling is het gemakkelijk voor gehaaide veelschrijvers (of zijn het vuilschrijvers?) om u te pakken.
Wat onze Yves Leterme overkwam is een vuile Waalse scheet in een glas water.
Zijn uitspraak over de kennis, of liever de bereidheid tot integreren van het Nederlands door de Walen wordt nog dagelijks uit zijn context gerukt. Dat is povere journalistiek!
Het niet weten waar onze Nationale feestdag voor staat is vrij normaal voor alle Belgen. Wat was het begin van België ? Het arrangement om een Habsburger ter bescherming van de dwerg tussen de grote staten aan een troon te helpen ? Het plaatsen van de bevolking voor dat voldongen feit is een slecht voorbeeld van democratie en mag men voor mijn part veranderen. De overwinning van de burgerwacht op de Hollanders in Brussel is een beter wapenfeit!
Dat Yves de Marseillaise zong i.p.v. het Belgisch volkslied vind ik een fijne grap. Hij mag er zo alle dagen tappen, zeker tot de Walen en Brusselaars bereid zijn om de grondwet te respecteren. Had ik er gestaan, dan zou ik de Europese hymne gezongen hebben. Dat is tenminste muziek en geen getingeltangel op een verroeste ijzerdraad of kattengejank via de darm van het arme beest.
Ik heb destijds tijdens een Cultuurbeurs in Wolvertem, de toenmalige prominenten van Meise een multiple – choise test laten afleggen op een P.C. over hun kennis van hun eigen gemeente. Dat was toen ook alles behalve denderend. De resultaten bezit ik nog steeds.

Toren roept haan 287 : pikorde
Bij hanen en kippen bestaat een welbepaalde pikorde.
In de wielerrondes spreken zij daar ook van. Als de sprint aangetrokken wordt voor onze kampioen Tom Boonen wordt er op voorhand een pikorde afgesproken. Hier verschilt die nogal eens volgens de conditie van de renners.
Bij kippen ligt die tot de dood vast.
Mensen gebruiken dit natuurverschijnsel, dat te maken heeft met de “survival of the fittest” ook in andere organisaties. Zie maar in de politiek. Nationaal wordt er binnen de partijen een bepaalde volgorde erkend, als de postjes moeten verdeeld worden. In de plaatselijke politiek zie je een rangorde van burgemeester, naar eerst schepen enz. Bij het Te deum zie je dat in de kerk ook : op de eerste rij neemt de burgemeester plaats, in groot ornaat, sdan de schepenen en verder de gestelde lichamen. De politie en de rechterlijke macht zitten aan de linkse kant (waar vroeger de vrouwen moesten plaats nemen). Die hadden en hebben het laatste woord!
In de oude ‘stamënees’ zie je naast de toog een ronde tafel. In Luxemburg noemen ze dat de ‘stamtisch’. Daar nemen de ingewijden of vrienden van de baas plaats. Dus hier is ook een rangorde opgebouwd.

Toren roept haan 286 : lijst
Nederland stelde een canon op voor het geschiedenisonderwijs. http://www.entoen.nl met 50 hoogtepunten uit de geschiedenis.
Uit "Meise" van Achiel Bettesone zouden wij iets dergelijks over de geschiedenis van Meise kunnen puren.
684 houten kerkje in Meise (versus Strombeek)
1095 hertog van Brabant Godfried I (met de baard) stichtte de vierkante toren Boechout
1212 kasteel te Meysse Rengot-Arnold de Menza
1132 Meise verliest zijn statuut van moederparochie
1412 stichting St.-Sebastiaansgilde Rode
1799 Wolvertem wordt hoofdplaats van het kanton
1181 keizerin Charlotte van Mexico tot 1927
1903 Oud Soldaten Meise opgericht
1938 Nationale Plantentuin in Meise
1958 bouw Chiroheem
1967 Oprichting van het Audiovisueel Centrum
1986 De fusie van Meise, Wolvertem en Oppem
1996 AVC in eigen gebouwen Stationsstraat 15

Toren roept haan 285 : wereldwonderen
Er werd gestemd voor de nieuwe wereldwonderen, om de lijst van wat er nog overschoot aan te vullen.
De oude lijst bestond uit :

1. piramide Cheops
2. vuurtoren Alexandrië
3. tempel Artemis Efeze
4. kolos van Rhodos
5. mauseleumHalicarnassus
6. beeld Zeus Olympia
7. hangende tuinen Babylon

De nieuwe lijst gaf na stemming via http://www.new7wonders.org :

1. The great wall, China
2. Petra, Jordan
3. Christ Redeemer, Brazil
4. Machu Picci, Peru
5. Chichèn Itzà, Mexico
6. Roman Colosseum, Italy
7. Taj Mahal, India

Kunnen wij de 7 wonderen van Meises erfgoed distilleren uit onze lijst ?

1. het kasteel van Bouchout en de Plantentuin Meise
2. naruurreservaat Birrebeek Rode
3. het poorthuis met Neromhof Wolvertem
4. dorpskom Meise met standbeeld van baron d’ Hoogvorst
5. St. - Elooikapel Meise
6. Kapel van Amelgem Oppem
7. Boskapel Imde

Dit is mijn persoonlijke voorkeur. Ik lanceer het voorstel om de burgers op ruimere schaal zelf te laten kiezen. Ik hoop dat voorstel on - line af te werken : meisewonderen versus welke wonderen in het erfgoed van Meise kiezen wij tot de 7 uitverkorenen!

Ik vertrek van de volledige lijst van een 35. http://foto.telenet.be/1991574113 Hieruit komt een long- list van 21, waaruit er uiteindelijk 7 gekozen worden.

Toren roept haan 284 : Beauty
Een haan op een toren is feitelijk kleiner dan je denkt. Maar hij staat alleszins groots in de belangstelling.
Ik had een lief, klein hondje. Het was de moeder van Boomer, waarover ik het reeds had in een andere bijdrage.  Hij behoorde tot  het merk poedel. Haar naam Beauty van Meise. Het hondenhaantje dat voor dat nageslacht zorgde toen hij nog maar 9 maanden oud was heette Jekyl, een raszuiver Leeuwhondje, autochtoon Vlaams ras.
'Beauty of Meise' is een nieuwe halfhangende, grootbloemige Fuchsiacultivar met als kenmerken een dubbele bloem met oudroze kelk en phloxpurperen tot lavendelpaarse kroon.
Ze werd geselecteerd door een particuliere fuchsiakweker Marcel Michiels (f) uit Koningshooikt. Ze is tevens de hybride van de fuchsiacultivars 'Jef Vander Kuylen' en 'Hilda'. Op 16 september 2006 werd ze erkend door de Nationale Belgische Fuchsiakeuringscommissie en geregistreerd onder het nummer 6550 van de American Fuchsia Society.
Bij nader onderzoek blijkt dat er 1 stamper is en 7 meeldraden. Kan het mooier als symbool voor de 8 parochies van onze keizerlijke gemeente Meise. De stamper is dan ook symbool voor de parochie Meise, die ook gemeentenaam is. De 7 meeldraden staan dan voor de andere parochies.
Ik koos vroeger reeds de kruisspin, met haar acht poten, als symbool voor Natuurpunt Meise.
Op 24 juni 2007 werd ze gedoopt in de Oranjerie van de Plantentuin van Meise met als doopmeter actrice Vanya Wellens en als dooppeter zanger Jo Vally. Vanya is de dochter van de gereputeerde kunstenaar Jan Wellens, die zelf enkele jaren bloemen tekende in de Plantentuin van Meise.
Ik kocht een exemplaar van de ‘Beauty of Meise’ aan en volg nu dagelijks zijn ontwikkeling. Daarbij denk ik vaak terug aan de Vlaamse Beauty van Meise.
Zou er ook ergens een haan met dezelfde naam te vinden zijn ?

Een boek met dergelijke titel interesseert ons uiteraard.
Ondernemen zoals vrouwen het zien : wat pikken mannen in pakken van Natalie Bekx.  Rob Benjamens vertelt ons zinnige dingen, op een andere manier van benaderen, over management en ondernemen.
In tien hoofdstukken wordt een en ander uiteengezet :
1. Leg een ei.
2. Pik een graantje mee.
3. BBB(borsten, buik & billen).
4. Drie kippen en een coup.
5. Zoveel eieren, zoveel mandjes.
6. Hanen in het hok.
7. Let op je eieren.
8. De veren terug overeind.
9. Kippen met een klare kijk.
10. Sla je vleugels uit.
Er is ook een website : www.chickentales.eu met een online kippentypetest : batterijkip, haantje de voorste, scharrelkip, slachthaan, pronkkip, windhaan, koekoek.
Met wat fantasie, inzicht en doorzettingsvermogen kan een kip proberen haan te worden en op de spits te geraken.

Toren roept haan 282 : reklame
Een haan op een toren kan soms wanstaltige vormen aannemen, maar is zeldzaam.
Op één zien we heden ten dage absurde publiciteit. We vragen ons af of de creativiteit van de makers de verkeerde kant opgaat.
Neem nu het bloederig tafereel waarin met een naald en draad een gebreid vodje in de nek van een medemens genaaid wordt. De link met gelijke kansen is zoek.
Groen pakte uit met ‘zeiknatte vooruitzichten’. Dat is nogal plat en negatief.  Blauw daarentegen bulkte van arrogantie.
Waar dat frituurvet heengaat mag Joost weten. Alleszins in de goot. Maar de boodschap verdwijnt mee in de riool.
En de ham van ‘Meesterlyck’ maakt de sukkelaar bewust als zijn vrouw zwanger is van een andere vent. Of als hij zijn baan verliest. Dat is toch ver gezocht!
De slak stond symbool voor de vluchtelingenproblematiek. Hier wordt de traagheid van het hoog commisariaat gelaakt. Dat gaat nog.
Op straat is het al niet beter met de affiches tegen hondenpoep. Maar daar hadden wij het al eens over in aflevering 271.
De Antwerpse rode haan zou misschien beter terug keren naar zijn vorig beroep. Want daar was hij goed in. Of dat voor ’t Stad beter zou zijn laat ik in het midden.

Toren roept haan 281 : pluralisme
In De Standaard van 24.2.93 las ik toen de lezersbrief van Georges Monard over Pluralisme.
Ik reageerde daar toen via een lezersbrief op als volgt :
Ik ben het bijna eens met de secretaris-generaal. Neutraliteit echter bestaat niet. Iedereen heeft een mening.
Een ambtenaar of verantwoordelijke voor een heterogeen publiek stelt zich pluralistisch op. Want noch pluralisme, noch neu­trali­teit zijn een ideologie. Zich pluralistisch opstellen vertrekt van verdraagzaamheid en respect voor verschillende ideologieën. Ik vind het bijzonder jammer dat zij die deze deugden hoog van de toren blazen steeds opnieuw moeten schie­ten op mensen die het goed menen.
Ondertussen heb ik geleerd en ondervonden dat in inspraakorganen niet uitgekomen wordt voor de eigen achterban. Hypocrisie is troef. Bovendien wordt men buiten gekeken, als moeilijke mens afgedaan en voor zaag versleten, als men voor zijn standpunt uitkomt en ervoor vecht. Verlichte geesten halen de bovenhand en initiatieven vaak worden doorgedrukt zonder argumentatie en ondoordacht.
Sedert de muur van Berlijn viel, rukt de dictatuur steeds meer op naar het Westen.  Onze paus had het over de dictatuur van het relativeren!
Er is dringend nood aan een revival of een aggiornamente van de vrije meningsuiting, maar vanuit universeel denken en alle ideologieën.

Toren roept haan 280 : territorium
Zoals een haan zijn ren verdedigt, zien wij eksters, mezen, houtduiven … in een bitter gevecht voor hun territorium.
Bij mensen is het niet anders. Vooral in de politiek komt dat tot uiting.
Politiek is daar een goed voorbeeld van. Men claimt wat ze hun territorium noemen zoals een volleerd kemphaantje.
Er was bijvoorbeeld, voor Agalev bestond, reeds een oranje congres onder het motto “Milieu, natuurlijk!” Toen werd de basis gelegd voor een groene dynamiek, ingebed in het beleid, maar ik stelde vast dat de communicatie van deze thema’s achterwege bleef. De congresresoluties werden uitgevoerd en voor wie erbij was is het duidelijk dat de resoluties uitgevoerd worden.
Nieuwkomers maken echter handig gebruik van drukkingsgroepen van ontevredenen en zwijgen over het aandeel van de echte groenen. Die drukkingsgroepen worden zelfs gesubsidieerd door de overheid via VZW’s en tewerkstellingsprojecten. Dat ontaardt vaak in hara – kiri strategie en vormen van zelfkastijding als men de moeite doet om er dieper op in te gaan. De groene thema’s worden op een strategische wijze doorgedrukt.
Inspraak en informatie werden echter formaliteit. Een deel van het verhaal wordt verzwegen en de burger wordt via doemdenkverhalen, die slechts gedeeltelijk kloppen, bewerkt en klaargestoomd.
De burger met gezond verstand heeft dat gelukkig door. Een haan op een toren heeft meer overzicht vanuit zijn positie.

Toren roept haan 279 : orchidee
Wij hadden het reeds over de hanensoorten in de wereld.
Wisten jullie dat de grootste plantenfamilie ter wereld de orchideeën zijn.
De Vlaamse orchideeën, voor zover je die Vlaams kunt noemen, zijn niet zo talrijk. Volgens Herman Dierickx, de groene goeroe van Natuurpunt N.W. Brabant zijn ze nog met 5 : Gevlekte orchis, Brede wespenorchis, Rietorchis,  Bijenorchis en Grote keverorchis.
In de Berenput hebben wij alvast een Brede wespenorchis gevonden. Dat werd bevestigd door de drijvende kracht achter Natuurpunt Plantenwerkgroep Anne Ronse, op foto. (f.279). In de Buitenweide heb ik er vorig jaar met de werkgroep bijna een vertrapt. Ze stond uiteraard niet in bloei, en dan is het niet zo gemakkelijk ze tussen het groen op te merken.
Julien heeft er zelfs in zijn tuin staan in Wolvertem.
In de Plantentuin van Meise is er een Orchideeënserre, maar die is niet toegankelijk voor het publiek.
En onze haan ? Die staat nog steeds te wachten.

Toren roept haan 278 : hypocrisie
Een haan hoort in het brandpunt van de belangstelling te staan : op de toren. Hoge bomen vangen echter veel wind.
In D.S. van 16.6.93 lazen wij wat de geestelijke leider van de Tibetanen de Dalai Lama overkwam in Wenen.
De hypocrisie van onze internationale instellingen wordt hier sterk belicht : China versus andere grootmachten.
Terwijl in Mogadishu het materieel van een rebel platgebombardeerd wordt in naam van de internationale rechtsorde. Ik leerde dat internationaal recht een illusie is als het niet kan afgedwongen worden. Een schuchter begin is al iets. Maar als enkel Oostenrijk protesteert tegen de Chinezen is het toch hypocrisie troef !
Ondertussen maakten wij recent twee maal dezelfde hypocrisie mee in België, onder minister De Gucht en Verhofstadt, toen Z.H. bij ons wou komen.
Achter het Tibetaans boedhisme zit nu ook een marketing strategie. Dat is een kwestie van harde valuta. Scheurkalenders zijn daar een voorbeeld van. De spreuken van de dalaï – lama zijn een goede inspiratiebron, maar die van 12.6 vond ik helaas niets bijzonders.
De haan kan niet alle dagen op de toren gezet worden, zoals de blauwe puntjes op de blauwe i, heden ten dage.

Toren roept haan 277 : gevecht
Wie wordt opperhaan of opperhen van Cultuur in Meise.
De Streekkrant promoveerde reeds een anonieme dame tot deze erefunctie. Ondertussen is de beroering met de pers gaan liggen. Maar er verschijnen geen beiaardconcerten meer .
Bij de tentoonstelling tijdens de beiaardfeesten bleken drie kandidaten te dingen naar de opperkam : het Verloren Uurke, de Kunstkring en het Linde Amateur Kunstenaarscollectief met zijn Kunstenaarsroute.
In de prijzen van Meise, die er weer aankomen, werd destijds de trend gezet. Alles moest onder één haan komen, toren of niet! En het kruis was voor de outsiders. Wat bleek ? De prijzen van het Verloren Uurke moesten niet integreren en gaan op eigen houtje verder. De andere prijzen werden ingepalmd door “de Muze van Meise”.
Er is dringend nood aan een uitgebreide tentoonstellingruimte in Meise. Zou men eens niet gaan praten met de Plantentuin. Daar is plaats genoeg en worden stijlvolle initiatieven op een hoger niveau georganiseerd, onder het administratiegebouw of in het kasteel. Of kan men niet terug naar de gangen van het AVC CVO, waar alles vertrok. De vorige directeur heeft alleszins in de gangen belichting voorzien. Een privé galerij zoals in Kruishoutem is misschien te hoog gegrepen.
De sponsor van de Maurits Naessensprijs had destijds liefst gehad dat we in het kasteel van Bouchout (Plantentuin Meise) bleven. Had ik die raad maar opgevolgd! Maar daar moeten tentoonstellingen nu verband houden met natuur en plantentuin.
Via de onaangekondigde recitals roept de St.-Martinustoren de haan op.