Hier zie je een oud moedertje, die dagelijks in het dorp rondloopt met kleurrijke stofjes om te verkopen. ze haalt die over de grens in Gambia om ze met een beetje winst te verkopen.Als ik daar ben, dan is het voor haar feest, om de 2 dagen staat ze me op te wachten met weer andere stofjes, het zijn dan altijd héél mooie,ik kan het niet laten aan haar te kopen.
Eindelijk was het dan zover dat iedereen de kliniek mochten binnengaan, we mochten veel felicitaties ontvangen, het deed goed te horen dat ons werk geapressieerd wordt.
Hiermede was de kliniek officieel geopend.
Karien heeft de mensen dan ook maar eens toegesproken.
Er werden nog enkele toespraken gehouden door genodigden
Dit waren dan onze modellen opp een rijtje.
Er was een Afrikaanse modeshow, heel mooi, er waren zowel mannen als vrouwen, het leuke was dat de modellen gewone dorpelingen waren uit Toubacouta, ik moet er dan ook niet bijzeggen dat er hard geroepen en geaplaudisserd werd.
een dansgroep uit het dorp bracht ons een aangenaam optreden van dans en djembe-spelen.
De grote boom verschaft de menigte een goede beschutting tegen de zon , de teperatuur kan hier in de zon algauw tussen de 35 en 40 °.
Voor de gelegenheid hadden wij, Karien en ik, ons een Afrikaans kleed laten maken bij een plaatselijke couturier, Hoofddoek inclusief.
Stilaan geraakt de tent gevuld, er is geen plaats voor iedereen, dus staan heel veel dorpelingen onder de bomen.
alles is klaar, nu is het wachten tot alle genodigden er zijn.