Maandag 13 november 2017
Avondrood
In het avondrood
van mijn gemoed
rust jouw naam…
o vrouwe
zo wonderlijk
die schrijdt
langs de zonnekant
van mijn hart… . . .
*
En in de schaduw
van woorden
die zacht murmelen
als een bosbeek
op de heuvelflank
zingt de liefde…
eindeloos . . .…
eeuwig . . .
Bijlagen