Alles weer onder controle

Het blijft gokken.

De overnachtingsplek is steeds onzeker.

De afgelopen nacht was van voor de appel.

We doken rechts van de weg de bosjes in en........ Kijk maar.

De hele tocht overigens, is op dit moment prachtig.

Menig eo-natuur-film kan hier nog gemaakt worden. Wel even wachten tot wij  weer weg zijn.

We dachten in Villamanin een camping te vinden, maar nee hoor. In de stad belandden we in een soort dagverblijf voor bejaarden met een tapbaas die, hoewel nada engels, ons in een gesloten albergue praatte.

Eindelijk tv en verder niemand. Dat wordt een kussengevecht vanavond en spookje spelen in alle andere slaapkamers.

We zijn wel iets bang voor vlooien, maar Ruth denkt dat zij eerder bang voor ons zijn gezien ons verleden "in the wild".

Morgen naar 1500 m zonder camping. (misschien is een updeetje via Josu te regelen.)

Welterusten.

Die kou......Okee, daar kun je je op kleden. Condens is de sluipende killer. De lucht is zo helder dat de tent enorm afkoelt. En voor hen die wel eens opletten tijdens de natuurkundeles is het geen  verrassing dat op het tentdoek de condens ontstaat.

Van Jan Praatgraag  heb ik geleerd dat condens een belangrijk gegeven is waar je rekening mee moet houden bij je constructies in de bouw.

En ventilatie natuurlijk. Ik zou daar nog "scheuren" aan toe willen voegen. De foto van de kippetjes is om de saaie kampeerplek wat op te vrolijken.

Nog even mijn huidige vrouw uit het ijs bikken.

Te veel mb. Op 24 sep. 2014 08:12 schreef "willem huijgen" <huijgen007@gmail.com> het volgende:

We hebben het weer reuze naar onze zin gehad vandaag.
In Miranda lazen we dat Pien, ons geheime wapen, de reacties van het blog op onze mail had gezet, zodat we er kennis van konden nemen op ons mobiel.
We waren blij verrast.
Eerst Marfa: dank voor je enthousiasme en je kunt wel lezen dat je ervaring hebt.
Dan Hajo: In jouw tijd moest de versnelling nog uitgevonden worden. Respect voor hen die toen door Europa fietsten, maar als ik me niet vergis zei juffrouw van Strien tijdens de topografie-lessen van Europa dat er toen nog geen bergen waren. De jongste bergketens zijn van latere datum. Dan Heidi uut de Achterhoek: twee dingen.
1) Natuurlijk zijn er veel mensen van jullie leeftijd  bij de Moezel. Jullie zijn er toch ook?  Het is heus niet zo dat als jullie je zo'n reisje langs de Moezel kunt permiteren, dat de rest dat dan niet kan. Grote kans dat je mijn oudste zus met haar huidige man ook bent tegengekomen. Nooit meer naar de Moezel of Oerol of de vierdaagse van Apeldoorn, is mijn advies.
Op dit traject zijn we nog geen pensionado tegen gekomen. Geen goedkope camping of gratis overnachtingsplek voor campers te vinden.Wij hebben nu een illegaal plekje gevonden op een achteraf geschoren graanweitje. Maar ja, dan moet je nog wel  ballen hebben, om het maar eens in het Achterhoeks te zeggen.
Tot slot Martijn: die kijkt echt teveel sesamstraat. Die denkt dat wij met biefstuk in onze broek rondrijden. Voorkom je daarmee dat je steenpuisten krijgt? Ik zie ze ook wel met een zeem in de broek. Dan kun je het direkt opdweilen. Nee, we hebben zonnepitschillen geprobeerd en sesampasta zonder zout, maar onze konklusie is dat een vegetarier eigenlijk van nature de fietsbroek aanheeft. Zonder problemen zijn we 1 met de fiets. Alleen dan wat snot af en toe.

Zo kan het ook.

Dan gebruik je vier plasbakken als het waait.

Prachtige route, de noordelijkere terugrij-route maar dan heen, als je begrijpt wat we bedoelen.

De "lokalen" kijken je aan of je van Mars komt en de honden zijn zo verbaasd dat ze vergeten te blaffen. We overnachtten op de foto-plek ver van de weg en solo. Nu zijn we in Miranda de Ebro. De vvv wil ons naar een kasteel sturen, dus we zitten op een bankje met een tas vol folders.

De wifi is goed geregeld in Miranda.

In plaats van het kasteelte kijken voor 1,5 dag boodschappen inslaan en weer een stukje verder pedaleren. Af en toe een Emte aan de route zou makkelijk zijn, maar dan krijg je die andere voorzieningen er ook bij en daar zitten we niet op te wachten. Moestuinen hebben ze wel langs de route, en vijgen en walnoten. Zo moet het paradijs er uit gezien hebben voor Eva de fout in ging.

De lip van Ruth is bijna beter. Kijken wat we nou kunnen verzinnen.

Na zonneschijn nu regen.

Thamar,dank we hebben je bericht gelezen.

Tamara,wat ik nog wilde zeggen: een mooie tijd in Kenia toegewenst.

En nu maar weer eens een stukje trappen.

Adios.

Na zonneschijn nu regen.

Thamar,dank we hebben je bericht gelezen.

Tamara,wat ik nog wilde zeggen: een mooie tijd in Kenia toegewenst.

En nu maar weer eens een stukje trappen.

Adios.

Ook dit is Spanje.

Deze urinevangers voor mannen hebben zijpanelen zodat je je kleinnood uit het zicht kunt houden. Dat is nog eens wat anders dan die franse hurk gaten waarbij het maar afwachten is langs welke muur het resultaat naar het gat glijdt. De europese subsidie (lees: ons belastinggeld) wodt hier nuttig besteed.

Na een peppie en kokkie tochtje liggen we nu met onze neuzen zo dicht mogelijk bij de grond. Aan de andere kant van de heg zijn ze een toriador aan het roosteren. De stier had dit keer kennelijk gewonnen.
Je kunt precies ruiken met welk orgaan deze openluchtholbewoners bezig zijn. Voortdurend maken ze geluiden zoals: klottoprandadacastellavjendisie en dan zegt de druide die de darmen leest: vastajowheetostie. Het hele straatje komt er op af. Tenminste:, ik meen ze te herkennen van de geschiedenis wandplaten die bij juffrouw van Strien aan het bord werden bevestigd als ze  vertelde dat volgens sommige religies we van de apen afstammen. Het schijnt goed te smaken. We gaan morgen aan de terug rij-route  uit het routeboekje  beginnen omdat die route rustiger is.
En inderdaad vinden we aanstaande dagen geen campings en schaars voedselplekken. Hebben wij nog voldoende natuurgenen om dat aan te kunnen? De lip van Ruth is dik geworden dus die staat waarschijnlijk morgen op het menu. Nu gaan de testikels op het vuur dus wij vluchten zo naar stad.Wellicht kunnen we daar nog meer lokale cultuur snuiven.
En tot onze spijt kunnen we op dit tiepwonder ons gastenboek niet lezen, dus wellicht is er iemand die heeft gereageerd en nu denkt genegeerd te worden, Dat is dus geenszins de bedoeling.

Vannacht kwamen er drie knapen uit Amsterdam die er met mijn boot vandoor gingen. De boot leek op een botsautootje en ik kon over het water achter ze aan rennen. Ik was zo boos dat ik er twee een paar opdoffers verkocht; maar het waren krachteloze meppen zonder resultaat.

Met volle kracht, denkend aan Ali, haalde ik wanhopig nog 1 keer uit en sloeg Ruth op haar lip. Na 34 jaar en onbedoeld.

Gelukkig geloofde Ruth mijn uitleg. Vanmorgen zaten we in de zon te eten. Ik heb er toch een triomfantelijk gevoel aan overgehouden, nobody fucks Wim,  en Ruth eet een beetje met de zijkant.

Op naar Estella la bella, zo zegt de routebeschrijving, omdat je daar veel schitterende oude zooi kunt bekijken

Hij mag niet eens meer zwart zijn. En straks mag de Sint geen baard meer hebben. Dat zul je ook nog meemaken als je de telegraaf mag geloven. En dan mogen mensen geen buikje meer hebben omdat dat ook een bomgordel kan zijn. Je merkt het al: gisteren weer veel te ver moeten fietsen. De camping in het meer was al gesloten en de weg daarna ook. We moesten onze fietsen 4 km omhoog  duwen over een schapen weggetje, over de nieuwe snelweg, naar een plek waar resessie- bestendige mensen kunnen dineren en dan weer stijl naar beneden 20 km verder. Sanguesa.

Nou, vergeet het maar. Opgeheven, en dat om 7 uur s' avonds.

Op naar de plek in het dorp waar de echte pelgrims overnachten. Vol! Met?........Duitse vrouwen, die net lekker de stad in gaan om wat Marken kapoet zu machen.

Het wordt al donker als we doorvluchten. Buiten de stad vinden we een plekje een eindje van de weg onder de rook van een vooroorlogse fabriek.

Wat kunnen die stinken.

Grote zwarte rookpluimen en allerlei drakengeluiden uitbrakend.

Matje neergelegd, slaapzakje ingepiept......regen.

Hoe zwiebertje dat vroeger deed is een raadsel want we werden gewoon doornat. In het donker de tent tussen de stekels opgezet en vanmorgen werden we gewoon weer wakker. Nou ja, naast de draak.

Vandaag naar Puente la Reina gefietst. We staan op de prima camping naast de refuge waar al die voetstakkers gaan slapen. Dan ben je toch weer de man met het ene oog in blindenland. Het weer is voortreffelijk, en we gaan zo de duitse vrouwen volgen. Eind goed, tot nu toe goed.

Hij mag niet eens meer zwart zijn. En straks mag de Sint geen baard meer hebben. Dat zul je ook nog meemaken als je de telegraaf mag geloven. En dan mogen mensen geen buikje meer hebben omdat dat ook een bomgordel kan zijn. Je merkt het al: gisteren weer veel te ver moeten fietsen. De camping in het meer was al gesloten en de weg daarna ook. We moesten onze fietsen 4 km omhoog  duwen over een schapen weggetje, over de nieuwe snelweg, naar een plek waar resessie- bestendige mensen kunnen dineren en dan weer stijl naar beneden 20 km verder. Sanguesa.

Nou, vergeet het maar. Opgeheven, en dat om 7 uur s' avonds.

Op naar de plek in het dorp waar de echte pelgrims overnachten. Vol! Met?........Duitse vrouwen, die net lekker de stad in gaan om wat Marken kapoet zu machen.

Het wordt al donker als we doorvluchten. Buiten de stad vinden we een plekje een eindje van de weg onder de rook van een vooroorlogse fabriek.

Wat kunnen die stinken.

Grote zwarte rookpluimen en allerlei drakengeluiden uitbrakend.

Matje neergelegd, slaapzakje ingepiept......regen.

Hoe zwiebertje dat vroeger deed is een raadsel want we werden gewoon doornat. In het donker de tent tussen de stekels opgezet en vanmorgen werden we gewoon weer wakker. Nou ja, naast de draak.

Vandaag naar Puente la Reina gefietst. We staan op de prima camping naast de refuge waar al die voetstakkers gaan slapen. Dan ben je toch weer de man met het ene oog in blindenland. Het weer is voortreffelijk, en we gaan zo de duitse vrouwen volgen. Eind goed, tot nu toe goed.

Hij mag niet eens meer zwart zijn. En straks mag de Sint geen baard meer hebben. Dat zul je ook nog meemaken als je de telegraaf mag geloven. En dan mogen mensen geen buikje meer hebben omdat dat ook een bomgordel kan zijn. Je merkt het al: gisteren weer veel te ver moeten fietsen. De camping in het meer was al gesloten en de weg daarna ook. We moesten onze fietsen 4 km omhoog  duwen over een schapen weggetje, over de nieuwe snelweg, naar een plek waar resessie- bestendige mensen kunnen dineren en dan weer stijl naar beneden 20 km verder. Sanguesa.

Nou, vergeet het maar. Opgeheven, en dat om 7 uur s' avonds.

Op naar de plek in het dorp waar de echte pelgrims overnachten. Vol! Met?........Duitse vrouwen, die net lekker de stad in gaan om wat Marken kapoet zu machen.

Het wordt al donker als we doorvluchten. Buiten de stad vinden we een plekje een eindje van de weg onder de rook van een vooroorlogse fabriek.

Wat kunnen die stinken.

Grote zwarte rookpluimen en allerlei drakengeluiden uitbrakend.

Matje neergelegd, slaapzakje ingepiept......regen.

Hoe zwiebertje dat vroeger deed is een raadsel want we werden gewoon doornat. In het donker de tent tussen de stekels opgezet en vanmorgen werden we gewoon weer wakker. Nou ja, naast de draak.

Vandaag naar Puente la Reina gefietst. We staan op de prima camping naast de refuge waar al die voetstakkers gaan slapen. Dan ben je toch weer de man met het ene oog in blindenland. Het weer is voortreffelijk, en we gaan zo de duitse vrouwen volgen. Eind goed, tot nu toe goed.

Onze nieuwe tent heeft met glans de te water lating doorstaan. Het regende zo hard vannacht dat de plek waar onze oranje kanjer staat minimaal 2 cm. (en nu bedoelen we cm.) in het water stond. Terwijl andere tentbewoners in hun kleine autootjes moesten schuilen dobberden wij op ons waterbed zonder een spatje lekkage. Ons tentje kostte bij aanschaf een maandloon maar is dat dubbel en dwars waard.

Google maar op : Exped Venus II Extreme expedition equipment. Aanrader voor als je besluit voortaan niet alleen moe te willen worden van het in je stoel zitten. Wij hebben de smaak te pakken en gaan vannacht in een meer kamperen.

Onze nieuwe tent heeft met glans de te water lating doorstaan. Het regende zo hard vannacht dat de plek waar onze oranje kanjer staat minimaal 2 cm. (en nu bedoelen we cm.) in het water stond. Terwijl andere tentbewoners in hun kleine autootjes moesten schuilen dobberden wij op ons waterbed zonder een spatje lekkage. Ons tentje kostte bij aanschaf een maandloon maar is dat dubbel en dwars waard.

Google maar op : Exped Venus II Extreme expedition equipment. Aanrader voor als je besluit voortaan niet alleen moe te willen worden van het in je stoel zitten. Wij hebben de smaak te pakken en gaan vannacht in een meer kamperen.

We typen alles op de mobiel en alle foto's worden ook met dit magisch apparaat gemaakt.
Maar de bestuurder heeft pas sinds kort enige kennis zichzelf aangeleerd.
Wellicht kunt u de tv draaien om het toch goed te kunnen bekijken.