nieuwe bloei

Op de foto zie je wat de regen doet met planten die veel regen krijgen.Ze staan hoog op de benen.De planten die er achter staan,die zie je in zijn geheel niet meer.Normaal wordt de Cosmea ook wel groot,maar je kunt goed door het loof heen kijken,maar dat gaat in dit geval ook niet op.Er zitten genoeg bloemen in,maar het zaad laat het afweten,ook de insecten hebben denk ik een hekel aan regen en blijven ook thuis.Waar dat dan ook zijn mag.Nu ik er zo over na denk,waar zullen die ergens schuilen,je ziet tussen de struiken en bij het huis ook nergens insecten.
De Cosmea kan wel een stootje hebben ,ze blijven toch redelijk rechtop staan.
Een heleboel planten vallen om of buigen in die mate door,dat de stengel breekt en is de bloem toevallig groot,zoals bij Dahlia's dan diet de kelk ook nog als waterreservoir en hangen ze met de kop op de grond.

Omdat het vanmorgen weer regende,ben ik maar eens door mijn foto's gewandeld.
Hier kwam ik deze foto tegen waarover ik even wat wilde zeggen.
Deze bodembedekker,waar ik de naam niet van weet,die heb ik ook weer als zo'n probeersel van mijn tomatenkweker gekocht.Het bleek een vaste plant te zijn.Ik heb hem in mijn vorige tuin gekocht en toen afgestekt.Ik heb diverse potjes meegenomen en hier in deze tuin geplant.
Nu heb ik her en der op plekken in de tuin deze bodembedekker geplant.
Ze doen het allemaal goed,maar op plekken waar weinig of geen zon komt laat de bloei na.
In de zon bloeit deze langdurig,maakt goed uitlopers en vormt een mooi dicht tapijtje.
Zogauw ik de naam weet,laat ik het weten,of anders als jij hem weet,reageer dan even.

Ondanks de regen bloeien ze steeds voort.Vaak heel zwaar van de regen en meer naar de aarde gericht dan naar de hemel.Dit komt ook wel omdat de bloemen zo groot zijn,zeker 20 cm doorsnee.
Ze doen mij een beetje denken aan een bobtail hond.Een beetje log en vol met witte kelkblaadjes in kronkels,het doet me altijd denken aan de vacht van een bobtail.Eigenlijk een beetje gek,maar daar denk ik nu eenmaal aan als ik deze Dahlia zie,ik weet ook niet waarom,waarschijnlijk ook een kronkel in mijn hersenen.

deze Hibiscus op stam is nu ongeveer 17 a 18 jaar oud.En hij bloeit altijd soms met een paar en soms volop.Alleen als ik hem snoei dan duurt het even tot hij weer nieuwe takjes en knoppen heeft gevormd en gaat dan gewoon weer verder.
Het is een kamerplant en die gaat ieder jaar in mei weer naar buiten.De laatste jaren staat hij niet meer in de volle zon,omdat in het begin als je er niet op lette,de bladeren verbranden en dat wil ik voorkomen,dus niet meer in de zon.Dat scheelt wel in de bloei denk ik,dat is dan wat minder.
Als hij dan weer binnen staat zo in november ongeveer,dan laat hij even wat blad vallen,maar is daar gauw over heen en bloeit dan weer verder.

Deze foto van de Hibiscus red heart is in betere tijden gemaakt dan nu,gelukkig had ik een foto gemaakt,nog voor de forse regenbuien.Want de bloemen en de knoppen hangen nu verrot aan de struik.Dus het is puur geluk dat ik al een vroege foto heb gemaakt.
Deze Hibiscus is op een stam geent.Hij staat op de punt waar 2 terras circels elkaar ontmoeten. Dat wil dus zeggen dat hij een beetje op de voorgrond staat.
Daar hij erg groot begon te worden,heb ik hem drastisch gesnoeid en wel tot op zo'n 25 cm van de entplaats.En zie hier het resultaat,ik heb een hele mooie struik terug gekregen en dit jaar met zeer grote bloemen.Ik wist niet dat je hem zo flink kortwieken kon,ik dacht eerlijk gezegd,dat het te kort was.Maar het heeft hem goed gedaan en nu word ik beloond met zeer grote mooie bloemen,alleen dat was van korte duur,want sinds ik de foto heb gemaakt,regent het steeds.
Ik hoop dat hij volgend jaar weer zo zijn best doet.

Zoals beloofd hier de foto van Suzanne met de mooie ogen.De latijnse naam weet ik niet.
zal niet zo'n lange naam hebben als de Nederlandse.
Het is een harde groeier,heeft een flinke steun om te klimmen nodig.
Bloeit ook wel in de schaduw,maar heeft liever zon.Als je ze in een pot plant,en ze staat in de zon,moet je zeker 2x daags flink water geven,want ze is zeer dorstig.
Ik heb hier snoeitakken tussen gezet,als klimsteun.Dat geeft een wat speelsere kijk.
Dat heb ik bij meer planten gedaan en dat bevalt me goed.

Je vindt het misschien raar,maar ik wil dit toch even vertellen.Gister was het een mooie droge dag,dus ben ik de tuin in gegaan en heb o.a. zaad geoogst,zo ook de zaadbolletjes van suzanne met de mooie ogen.Ik zal hierna een foto plaatsen,voor diegene,die deze plant niet kennen.
Omdat ze niet geheel droog waren,heb ik die op een stuk keukenrol gelegd op een tafeltje voor het raam.Ik ben toen gaan bloggen .Iedere keer hoorde ik een tweetal tikken .Ieder met een eigen geluid.Het heeft wel een half uur geduurd,eer ik er achter kwam,dat het van die zaadjes kwam.
Ik vond op een gegeven ogenblik die pijltjes op de grond.
Waarschijnlijk is de eerste tik het geluid van het barsten van het bolletje,waarin 4 zaadbolletjes zitten.Doordat dit openbarsten met geweld gaat natuurlijk,schiet dat pijltje de lucht inen de tweede tik is alleen voorbehouden aan mensen met een harde vloer.Het neerkomen van het pijltje maakt waarschijnlijk dat tweede geluid.
Wel als je alleen thuis bent en je hoort achter je iedere keer een paar tikken en je weet niet wat dat is,is dat toch een beetje komisch

Het lijken net appels,maar het zijn vleestomaten.Wel zo groot als appels.
Hopelijk komt er nog wat zon,ofschoon mijn kasje nu niet zoveel zon meer krijgt,want de Catalpa heeft zo'n dicht bladerdak,dat hij nu een groot deel van de zon wegneemt,nu de zon toch al wat lager staat.Nou als ze dan niet aan de struik rood worden,dan leg ik ze maar op de vensterbank dan worden ze na een tijdje ook wel rood.Want als ik ze laat hangen en ze openbarsten,heb ik er ook niks aan.

hier een foto van de hertenwei,nou ja hertenwei,er lopen ook allerlei andere dieren,zoals heel aparte geiten en bokken,allerlei aparte kippen,pauwen,  ganzen , eenden, parelhoenders en een hele kudde herten.

Wat je hier ziet zijn geen reuzen druiven,maar trossen met pruimen.
Zoals ik al eerder schreef,toen wij hier kwamen wonen stonden hier allerlei fruitboompjes,zoals perzik, kersenboom, nectarine, abrikoos, pruimenboom,verder een 8 tal bessenstruiken en aardbeien her en der. We hebben alleen de pruimenboom laten staan,omdat ik daar een rambler in wil laten groeien. Dit jaar hangen er enkele trossen pruimen in.Wij kunnen daar niet bij,want die hangen over het hek en daar is een hertenwei,die zowat een meter lager ligt,dan onze tuin,dus met een trapje kunnen we er ook niet bij.Aan onze kant hangen ongeveer 10 pruimen hier en daar een.
Het zijn denk ik niet zo'n beste,want er zit het gom in de boom,zoals ze hier zeggen.
Daarom hebben we ook de kersenboom omgezagen.
De rest van de fruitbomen en struiken hebben we ook weg gedaan.die stonden in de verdrukking en hoorden toch niet in het soort bostuin,wat het was.Maar ik denk dat de vorige eigenaar,wanneer die een of ander tuinprogramma op tv zag,waarin dan een boom of struik besproken werd,deze dan aanschafte.Ik zou anders niet weten hoe het soort planten en struiken in deze tuin gekomen zijn.
Ik moet me toch iets bedenken hoe ik aan die pruimen kom.want ze zien er toch wel lekker uit.

hier een foto van de kleine pad,je ziet hem niet zo goed,meer een bruin vormeloos hoopje,precies wat bij de naam pad past vind ik.
Ik moet ze toch maar proberen te vangen en naar de gracht van het kasteel hier brengen,want ik heb toch geen zin om steeds in huis van die beestjes tegen te komen.Want ze zullen wel met een hele familie zijn.

vanmorgen bij het openen van de kelderdeur zaten daar gebroederlijk een kleine pad en een klein kikkertje.Ik ben toen vlug mijn camera gaan halen,maar het kikkertje was al weer weg,die zijn razendsnel.Later heb ik hem weer gezien,maar omdat ze zo vlug zijn  heb ik natuurlijk veel te vlug geknipt,zodoende heb ik niet zo'n scherpe foto.Je kunt zien hoe klein hij is,want die richel is de drempel.Ik zal hierna een foto plaatsen van de kleine pad.die bleef gewoon zitten.

Deze rhododendron is tot op 20 cm weg gezaagd,Deze was de laatste van 4 stuks die ik eigenlijk weg wilde hebben.ze waren zo groot dat je helemaal niets meer van de straat kon zien.
Drie stuks hebben we met veel getob uit kunnen graven en dan met de auto uit de grond kunnen trekken.Maar deze laatste lukte niet.Toen hebben we hem maar afgezaagd en zie hier na 1 jaar is het weer een mooie struiken zoals je ziet bloeit hij een beetje en dat nog wel in deze tijd.
Ik heb aan een rhodon.kweker gevraagd of ze nog uitschieten als je ze flink snoeit.Maar deze zei dat je bij een rhodon.nooit in het hout mag snoeien,alleen in het jonge groen,anders schieten ze niet meer uit.Maar dat klopt toch niet helemaal,zoals je ziet.Misschien kan ik het ook proberen met mijn kale takken rhodons,waar alleen nog bovenop wat groen zit.

Deze mini Dahlia staat nu volop te stralen in de tuin,het maakt niet uit of het regen of de zon schijnt,hij bloeit ongestoord door.Dat in tegenstelling tot de grootbloemige en langstelige Dahlia's.Deze zijn allemaal topzwaar van al de regen tussen de bloembladeren.Vaak zo zwaar dat ze afbreken.Deze mini Dahlia heb ik 4 jaar geleden gekocht.In mijn vorige tuin heb ik die in de winter laten staan,dat kan wel op een droge beschutte plek.Is wel mee verhuisd en het eerste jaar hier heb ik de knolletjes verdeeld in diverse potjes en voorgetrokken in mijn kasje en toen uitgeplant.Ze hebben dat jaar niet gebloeid,maar werden wel aardige plantjes.Omdat hier de grond in de winter toch vochtig is,rooi ik de knolletjes.Nu in het voorjaar heb ik weer 8 potjes voorgetrokken en zie hier het resultaat en dat alles van een enkel plantje.
Kijk en dat is nou zo leuk aan tuinieren,dat je van een enkel plantje zoveel andere plantjes kunt maken,voor jezelf of om een ander er blij mee te maken.Het geeft ook wel een nadeel,wanneer je buiten in de tuin loopt,heb je altijd vieze handen,want je komt altijd wel hier of daar een stekje tegen,wat nodig weer opgepot moet worden.
Zo heb ik al diverse tuintjes beplant met mijn stekjes en zaailingen.De potjes krijg ik steevast terug,alleen nooit iemand denkt aan de potgrond.Want ieder potje wordt toch 2x overgepot in een steeds grotere pot.Ik denk dat ik toch ieder jaar wel 15 zakken van 60 l potgrond koop.Daar zit natuurlijk ook het gebruik van mijn potten in,die ik gedeeltelijk vernieuw door het jaar,maar toch telt dat aardig aan als je het bijelkaar telt.

Ofwel de Draken Aronskelk.
Deze plant werd gezocht door een blogmaatje en wel R.A.A. Ik weet verder niet haar naam.
Dit zijn de letters van haar blognaam.In juni kreeg ik de vraag of ik wist waar die plant te koop was.
Nu vandaag kreeg ik een krantje van Bakker Hillegom en daar stond warempel die plant in.
Ik moest even denken,wie dat ook weer gevraagd had,maar na even zoeken wist ik het weer.
Daar ik bij RAA geen foto van de plant in het gastenboek kon plaatsen heb ik het maar zo opgelost.
Dat het niet ging zal wel aan mijn persoontje liggen,ik ben niet zo'n held met alle kunstjes van het bloggen.
Om even op de plant terug te komen,is het geen plaatje,werkelijk de moeite waard om hem te zoeken.Ik zal hier de site van Bakker noteren,voor de liefhebbers.
http://www.bakker-hillegom.nl

Gister bij het openen van de buitendeur van de kelder zag ik deze Salamander.Ik denk dat het de vuurbuiksalamander is,maar ik durf er niet aan te komen,om aan de onderkant te kijken.
Vorig jaar heb ik zo'n salamander gezien die dood was en die had een oranjeachtige buik.
Waarschijnlijk heeft die van vorig jaar een hele familie gehad,want in Mei zag ik op dezelfde plaats 3 salamanders 2 grotere en een kleine.Ik ben toen vlug mijn camera gaan halen,maar toen ik terug kwam waren ze weg.Nu had ik meer geluk.Ik denk dat ze daar overwinteren.Daar voor de deur ligt een rooster,bovenop een soort afwaterputje.Het is niet meer dan een gat met wat kiezel onderin.
Daar vriest het waarschijnlijk niet omdat dat 1,50 onder de grond is en natuurlijk wat vochtig.
Ook zit daar altijd een grote pad en die komt nog wel eens binnen en dat is minder leuk.
Vorige week kwam mijn man hem tegen in het washok en dat is toch 2 vertrekken verder.
Dus voortaan maar eerder de deur daar dicht doen.