overal vergeetmenietjes

Soms beschouw ik gecultiveerde bloemen onkruid en soms is wat wij onkruid noemen,prachtig.
Neem nou de paardebloem,die is toch prachtig,ook als hij uitgebloeid is.
Wij willen hem niet graag in de tuin,maar in de Eifel in Duitsland, zie je hem overal bloeien ook in de tuinen. Ieder zijn meug toch.

Deze rose Azalea geeft ieder jaar weer een zee van bloemen.
Doordat onze zijtuin overloopt in de voortuin van de buren,lijkt het een zeer grote tuin.
Wel leuk natuurlijk,we genieten van de andere tuin en hoeven die niet bij te houden.

op het ogenblik een kleurige tuin vanwege de Azalea's en de rhododendrons en straks een oase van groene rust.

Dit jaar al veel wespen,bijen en vooral Hommels gezien.Hele grote hommels.
Waarschijnlijk nog half in de winterslaap,want je kon ze aanduwen zo traag waren ze.
Bij de eerste mooie zonnige dag,krioelde het van de hommels op de winterheide.
Ik heb een rand met witte winterheide,die geweldig gebloeid heeft en nog steeds.
De paarse winterheide die ik eerder had geplant,hebben het niet allemaal gehaalden ook diverse zomerheide zijn kapot,waarschijnlijk toch teveel vorst geweest.

Wanneer de tafel onder het afdak gedekt wordt in de winter voor de vogeltjes,is er altijd wel een bezoeker,zelfs 's nachts,want dan zit er altijd een duif.
Maar nu gaat de tafel naar zijn zomerplek,de andere kant van het terras.Want daar dekken we dan voor ons zelf de tafel.En de vogeltjes hebben verder in de tuin genoeg te eten.

Afgelopen maanden weer veel bezoek gehad van de Pauwen van de buren.
Behalve de bemesting,al dan niet op het terras,heb ik toch veel gemak van de pauwen gehad.
Ze hebben waarschijnlijk veel slakken opgepeuzeld,want sinds ik ze op bezoek krijg,heb ik in de zomer geen slakkenvraat aan de Hosta's.
En dat is toch ook plezierig.In de zomer komen ze niet op bezoek,want dan hebben ze het veel te druk met schreeuwen naar de vrouwtjes,schijnbaar een versiertruc van de pauwhanen.
dus de pauwen komen weer terug later in het jaar en doen ze weer hun ronde.

2e kerstdag kroop er een rose lieveheersbeestje over het keukenraam.
Echt helemaal zalmkleurig.Ik had er nog nooit zo een gezien. Toch eens even opzoeken of ze echt in die kleur bestaan.Want je weet maar nooit of het zoals bij mensen is.Daar heb je immers soms ook van die bleekscheten.

In het begin van de vorst zaten er mooie ijskristallen op de scheidingswand van het terras.Een voorloper van wat er toen nog moest komen.

Deze Hibiscus is in november naar binnen gehaald en flink gesnoeid.
En zo zag hij er met kerst uit en bloeit nog steeds.Als ik dat had geweten had ik hem niet gesnoeid,want ik heb er veel takken met knoppen afgeknipt.
Hij doet het nog steeds goed voor zo'n oude knar.

wie is of wordt de baas