pluimen

Ik heb een grote schaal van 1 m doorsnee in de tuin opzij van het huis staan,waar ik een soort rotstuintje in heb gemaakt.Daar staan uiteraard diverse Sedums in.Ten minste ik geloof dat dit ook een Sedum is.Het was de moeite waard om deze even te laten zien,want hij doet ook mee aan de herfstverkleuring.Ik noem het maar zo,vanwege de mooie rode tinten.Maar eigenlijk komt dat ,doordat het kouder wordt en dan gebeurt er iets binnen in de plant,waardoor de rode kleur komt.De blaadjes vallen niet af en komen in het voorjaar weer terug op hun grijzige kleur.
Dat heb je immers ook met de rozen.Wanneer er jong blad komt en het is koud,dan zijn ze ook meer rood dan groen en kleuren ze later weer bij.

Nog even een close up van de verkleuring van de Hortentia

Deze pot Margrietjes heb ik kort gesnoeid,net voor mijn vakantie.nu 4 weken geleden en zoals je ziet toch nog weer een nieuwe hergroei.Niet heel bijzonder,maar toch nog  de moeite waard,om hem nog  even te laten staan.Een bloeiende plant  voegt nu heel veel toe aan je tuin.

Deze laatbloeiende Monnikskap geeft een mooi contrast met het goudgele van de herfsttooi van deze struik.Deze monnikskap bloeit wel ieder jaar,maar de plant blijft wel iel.Ik zal eens nakijken,of hij niet verkeerd staat.Ik ken alleen de hoge donkerpaarse soort.Misschien hoort dit zo wel bij deze soort.Dat is dus weer een winter tuinierkarweitje dat ik kan doen.Want tuinieren doe je in de winter toch ook,in de boeken snuffelen en zo,en plannen maken wat je waar wil zetten etc.

Deze Pelargonium heb ik in mei afgestekt van een plant en die toen in potjes gezet,en later in deze bloembak.En als je niet beter weet,zou je denken dat het voorjaar is en de eerste bloemknoppen open zijn gegaan.Maar niks is minder waar.Ik zal proberen om ze over te houden,want ze zien er erg gezond uit en wie weet heb ik volgend voorjaar al vroeg bloeiende Pelargoniums.
Meestal komen ze redelijk goed de winter door,maar zo tegen April laten ze het vaak afweten en worden ze alsnog van die miezerige planten,laten dan het blad vallen of als je teveel water geeft krijgen ze van die lange slierten van takken.Ze komen wel weer op gang,maar vaak doen ze het pas goed ver in de zomer.Ieder jaar denk ik dan,volgend jaar doe ik niet meer die moeite,maar ieder jaar als ze nog zo mooi zijn,vind ik het zonde om ze weg te gooien,en probeer ik het toch weer.Maar zo zullen veel bloemengekken wel denken en ben ik waarschijnlijk geen uitzondering.

Ook dit is mooi,dat vind ik althans.Dat goudgele is nu bij mij in de tuin een echte blikvanger,tussen al de groenblijvende struiken.Het is een waar lichtpunt.Alleen zal deze kleur niet zo lang blijven,want als het wat kouder wordt,verslijmt het blad erg snel.Maar voor nu is het toch een mooi plaatje.

Wel ik ben weer terug van 35 c naar toch een mooie herfst met 18 c.Ook al is het verschil groot,we mogen niet mopperen voor de tijd van het jaar is de temperatuur toch goed.
Het scheelt voor mij dan wel een dikke jas,maar dat went heel snel.
Het was wel even schrikken,wat ik aan trof.Zoals je op de foto ziet,nou zo ziet het grootste gedeelte van mijn tuin er nu uit.Deze week als het weer het toe laat,dan moet ik toch de eikels uit de tuin harken,want het is hier op deze plek niet toegestaan om een boomkwekerij te beginnen.
En zoals het er nu voor staat,als ik niets doe,heb ik in het voorjaar van 2007,toch zeker een goede start voor een eikeboomkwekerij.Ik hoop wel dat alle eikels afgevallen zijn.Het blad,dat geeft werk tot ongeveer januari,misschien als het niet hard vriest nog wel langer.
Nou dat is dus een van de nadelen,als je vlak bij het bos woont en veel bomen voor je huis.
Maar ook het bladruimen is een leuk werk,als het zonnetje schijnt en het ruikt heerlijk.

Ik zit me net te bedenken,terwijl ik de diverse herfstasters bekijk,dat we toch nergens waren,als we de herfstasters niet hadden.Die voegen zoveel toe aan de tuin.En niet alleen vanwege de kleur,maar ook vaak vanwege hun lengte.Want dan verdoezel je toch mooi veel afgesneden bloemstelen en de verwelkte bladeren van de diverse planten.Je ziet meteen de overweldigende bloemenweelde en je let dan niet op het minder mooie wat daar onder staat.Ik weet niet of jullie dat zo ook zien,maar ik ben in ieder geval blij met ze.

Deze plek heb ik al diverse keren laten zien,maar iedere keer is de bloemsoort anders.De kleur ligt ongeveer in dezelfde trant.Dus meer de rose kant.
Misschien herinner je nog de paarse liatris en de rose lila achtige phloxen,nou dat is op deze plek.Zo zie je maar dat ieder tijd van het seizoen je border meeverandert.
Net zoals een toverbal die je als kind iedere keer uit je mond haalde,om te kijken of de kleur al was verandert.

Hier een mooi doorkijkje van de border met witte en paarse Herfstasters.
De witte soort heeft een zeer klein bloemetje en voor een paar jaren,zaten ze nog wel eens in een gemengd boeket bij de bloemist.Er hangt me iets bij dat de tweedde naam Sprengeri was,maar dat zoeken we op.

Sommige mensen hebben planten in de tuin die Juffertje in het groen heten.
Maar mijn juffertje in het groen is een mooie dame op een sokkel.Ik heb haar zo genoemd,omdat ze tegen een groene achtergrond staat van een mooie conifeer en een taxus en een mooie bonte laurier.Aan de voet van de sokkel staan bloeiende planten,die met de seizoenen verschillen.
Als je vanaf de straat langs het huis op kijkt,zie je aan het eind van het pad langs het huis deze mooie dame staan.Ik vind dat ze daar een mooi plekje heeft.

De Bergenia ofwel de Schoenlappersplant,bloeit grote delen van het jaar.Blijft wintergroen en heeft een mooie herfstverkleuring.De uitgebloeide bloemstengels zijn in de winter toch ook decoratief in de tuin.Hij geeft diverse nieuwe planten en na een poosje heb je een mooi veldje van deze mooie plant.Als je hier en daar een plekje hebt,in schaduw of zon het maakt niet uit hij groeit overal.

Overal in de tuin staat de Verbena op zijn lange benen.Ook een plant die zelf zijn plekje zoekt.
Wel een leuke plant,die overal boven uit steekt en met de wind meewuift.Tenminste bij mij is dat zo.Ik denk dat ik de plant vaker moet inkorten,om meer een bossige plant te krijgen.Maar vaak zie je hem er bovenuit komen en dan bloeit hij al bijna.Ik ben dan bang dat hij niet meer bloeit als ik hem kortwiek,dus laat ik het dan maar zo.Ook omdat ik hoor,dat hij niet zo erg winterhard is.
Ik ben geloof ik toch niet zo'n goede tuinier,ik modder maar een beetje aan.

Hier de witte soort van de Japanse anemone.De Honorine de Jobert.Je ziet vaker de rose soort.
De witte is ook een goede bloeier,maar wordt niet zo groot als de rose,tenminste bij mij in de tuin.
Deze staat naast een poortje en krijgt toch vaak een duw,maar dat deert hem niet,want hij komt ieder jaar terug en geeft daar op die plek een mooi lichtpunt,want hij staat onder een grote Hulstboom.

Een van de laatste zomerbloeiers is de Scharnierplant.Hier op de foto is een rose varieteit.Ik had vorig jaar ook nog een witte,maar die kan ik nergens meer terug vinden.Heeft het denkelijk niet gehaald.Kinderen vinden dit een leuke plant,want ze kunnen de bloemblaadje zelf een andere stand geven en dat is voor een kind toch heel leuk om te doen.Het is best een fijne plant, hij stoelt ook goed uit,hij gaat zijn eigen weg in de tuin en als je dat tenminste niet erg vindt.

Hier een kijkje in de border opzij van het huis.Je ziet de armeluis orchidee die al een aantal weken in de bloei staat,fier op zijn benen.Als je hem ziet,zou je niet zeggen dat hij goed tegen een stootje kan,maar dat kan hij echt.Op de achtergrond een van de vele Herfstasters die overal in de tuin staan.hoge ,lage diverse kleuren,maar ik ken ze niet van soort.Dat zijn nog karweitjes,die ik van de winter mooi kan opzoeken.Zo tuinier ik dan ook in de winter,al is het dan maar in de boeken.

Ik geloof dat deze plant een Lobelia is,maar ik weet het niet zeker.
Hij bloeit in de nazomer en zaait zich her en der uit,maar is geen woekerplant.Deze foto is van een paar weken geleden en ik heb nu zijn laatste bloeistengels af geknipt.Het is best een fijne frisse plant,die stevig op zijn benen staat.Als je bijtijds de uitgebloeide stengels weg haalt,komen er weldra nieuwe stengels uit de oksels,niet zo groot,maar zo heb je toch een lange tijd  een bloeiende plant.

Vorige week deze foto gemaakt van een moederhert met dochter.Ik heb geloof ik al eens eerder gezegd,dat naast onze tuin een hertenwei ligt,waar af en toe herten lopen.Niet altijd,want er lopen ook wel eens pauwen,ganzen,korhoenders en kippen en hanen in en nog meer voor mij onbekende dieren.Nu er weer driftig gesnoeid is,kan ik weer wat meer van de dieren zien.
Horen is wat anders.De laatste weken was er allerhande te horen.Ik zag op de tv dat de mensen tegen de avondschemering naar de Veluwe gingen om het burlen van de mannetjesherten te horen in de bronstijd.Nou ik hoef daar niet eens mijn luie stoel voor uit,ik heb ze naast de deur.
Zo ook de paartijd van de pauwen,dat is een geschreeuw van jewelste,maar die zijn nu wel weer rustig.En dan niet te vergeten de Ganzen.Die gaan soms langs het hek staan aan de straatkant en schreeuwen dan tegen de mensen die langs komen.
Ik geloof dat je geen betere waakhonden kunt hebben dan Ganzen.
Het lijkt wel of ik last heb van dat geschreeuw,maar alles went en ik moet eerlijk zeggen,dat ik er eigenlijk niets meer van merk.