vroege vogels

Deze Azalea heeft het bijzonder goed gedaan.Hij staat op het meest droge plekje in de tuin,vlak langs een grpte conifeer en de sproeiinstallatie raakt de struik niet,want daar staat weer een grote rhododendron voor.Dus je ziet maar,dat het toch niet altijd wat uit maakt of ze nou veel of weingig water krijgen.Deze foto is genomen op 4 mei,dus in de warme periode.
Maar daar is bij deze niet veel van te zien.Op het ogenblik zit er geen bloemetje meer aan,die waren afgelopen zaterdag met de windvlagen en de regen in een dag eraf.

Kijk hier de Azalea op 4 mei,toen hingen de bloemen er armzalig bij vanwege de droogte,maar ik zal nu maar geen foto laten zien,want er zit geen een bloemetje meer aan vanwege alle regen.
Ik geloof dat we nu pas de maartse buien hebben.Want hier hebben we hagel onweer en flinke windstoten gehad,zo erg dat een paar jonge vogeltjes uit hun nest zijn gewaaid.ze hadden geen eens veren,zo klein waren ze.Het waren vinkjes,want in het nestje in de klimop ,die om de eiken groeit langs de straat zaten geen vogeltjes meer.En ze waren vorige week nog te klein om uit te vliegen.Misschien krijgt het vinkenpaartje nog een nestje,want het is nog vroeg in het jaar,dus het kan nog wel.We houden het in de gaten.

VOOR  ALLE  MOEDERS  EEN  FIJNE  MOEDERDAG

Omdat ik deze foto zag,van een klein rotstuintje in een schaal,dacht ik aan het kerkhoftuintje.
Zondag is het moederdag.Daarom ben ik gister in mijn geboorteplaats op kerkhofbezoek geweest bij mijn ouders.Vroeger gaf ik de tuin bij mijn ouders voor moederdag altijd een schoonmaakbeurt en plantte ik  de zomerbloeiers.Dit was dan een moederdagcadeautje.Nu doe ik dat nog steeds,alleen dan in het kleine stukje op het kerkhof.Hier kunnen maar een paar plantjes staan,maar het blijft dan toch een beetje hun tuintje.En voor de winter met allerzielen doe ik dat nog een keer en dan zet ik er mooie donkerrode herfstasters neer,omdat mijn vader die altijd zo mooi vond.
Vorig jaar had ik een mooie grote pot beplant met wat vaste groenblijvers.Samen met wat hedera en tulpenbolletjes geeft dat in de winter en voorjaar toch niet zo'n kaal graf.Omdat ik toch 150 km op en neer moet rijden,kom ik daar niet zo vaak  en is zo'n pot een goede oplossing.Maar ik kon nog zien aan de kring op het graf waar hij gestaan had,maar de pot was in geen velden of wegen te zien.
Hij was veel te zwaar om omgewaaid te zijn,dus neem ik aan dat hij meegenomen is.Alleen ik kom op het kerkhof en verder zou ik niemand kennen die het graf bezoekt.Zo zie je maar weer dat je overal mensen voor hebt.

Er zijn heel wat bloemen,die een pluizenbol krijgen na de bloei.Een er van is de Pulsatila vulgaris ofwel het Wildemanskruid.Als je het goed bekijkt is eigenlijk de pluis mooier dan de bloem.Ook blijft hij langer aan de stengel dan de bloem.Deze vaste plant is in alle stadia mooi.
Wanneer hij uit de aarde komt,lijkt het wel dat er iets flueelachtigs de grond uit komt.Het voelt ook zo aan.Het blad is prachtig van vorm,heel mooi geveerd.Dan komt de bloem en later de pluis en wanneer de pluis er af is,heb je nog steeds een prachtige pol in de tuin.Ik heb deze dan ook voor in de border staan.

Hier al vast een voorproefje van de Campanula of wel het kluwenklokje.Er zijn er nog maar een paar open en hopelijk blijven de rest van de knopjes nog even dicht met deze regen.
Wat een geweldig mooie blauwe kleur is dit,zo intens als het maar kan.Ik dacht met de blauwe druifjes,dat het niet blauwer kon,maar deze blauwe kleur slaat echt alles.

Toen afgelopen week voor deze week regen voorspeld was,heb ik maar gauw wat foto's uit de tuin genomen.Want wanneer het veel regent,zal er niet veel van de diverse bloemen over zijn.Ik houd mijn hart vast voor de pioenen.De rode pioenrozen zijn namelijk al behoorlijk open.Hier verwacht ik dus geen mooie foto's van te kunnen maken.Maar misschien blijven de knoppen verder dicht,nu er geen zon is,laten we het hopen.In ieder geval kunnen we van deze zonnige foto genieten.

Echt wel Hollands glorie ten top.Tulpen in een soort delftsblauwe potten Bij deze aanblik ga je spontaan uit volle borst het liedje tulpen uit Amsterdam zingen.Tenminste dat gevoel kreeg ik hierbij.
Het is een ieder geval een vrolijk geheel en zou voor een reklame geen gek figuur slaan.

Ik dacht altijd dat zaaisels van violen van vorig jaar niet kleurecht waren,dat ze terug kwamen in de kleuren van de oersoort om het zo maar te noemen,het driekleurige viooltje.
Maar niets is minder waar met deze.Ze zijn van een prachtig blauw en de bloem is ook behoorlijk groot.

Dit blauwe tapijtje heb ik ook in rose,want ik heb twee kleuren zenekruid in de tuin.
In het voorjaar kruipt dit plantje overal door en het groeit als kool.Het krijgt vaak wel meeldauw,maar dan trek ik handenvol uit de tuin en is het weer een beetje uitgedund en krijgt het weer lucht en kan het weer verder groeien.Wanneer je zo hier en daar uitplukt,dan blijft het een beetje natuurlijker en krijg je niet zo van die vakjes.

Achter de vijver groeit een wolfsmelk,het is eem kleine woekeraar.Hij heeft mooi frisgroen loof en de bloemetjes zijn mooi geelgroen.Daar tussen staat een vergeetmeniet.Ik had diverse foto's gemaakt,maar het blauwe blijft flets.Ik weet niet hoe dat komt,waarschijnlijk door de felle zon.
In het echt zijn ze erg fel blauw en dat was een mooie combinatie,maar op de foto komen ze niet zo goed uit de verf.

Zo hier en daar heb ik vorig jaar alpineplantjes geplant in de border langs het huis.Deze ligt wat hoger en zo kunnen de plantjes mooi over de rand heen groeien.Vorig jaar bloeide ze maar een beetje,maar nu zijn ze goed geworteld en groeien ze prachtig over de rand.
Mensen die voornamelijk een rotstuin hebben,zitten nu natuurlijk prachtig in de bloemen.
Want de meeste alpineplanten bloeien volgens mij in het voorjaar.

Dit is de rhodo,die we helemaal tot op 50 cm afgezaagd hadden,met de bedoeling om hem uit te spitten.Daar we dat niet gedaan kregen  i.v.m. het te grote wortelgestel,hebben we hem vorig jaar maar laten staan.We hebben toen een bloemmetje gehad vorig jaar en de rest is prima weer uitgebot.
Zoals je ziet staan er weer diverse bloemen in en heeft hij een beter model dan de originele struik.
Maar goed dat het toen niet gelukt is.

In de tuin stonden alleen rose akeleien.Vorig jaar heb ik blauwpaarsachtige akeleien er bij gezet en een zuiver witte dubbele soort. Zoals je op de foto's ziet zijn daar mooie nuances uit gekomen.
Alleen een plant is dubbel wit met rose,ik zal daar later nog een foto van laten zien.
Gek dat toch het enkelvoudige de boventoon voert.Ook de witte zijn niet meer dubbel uitgezaaid.
Er is wel een mooie blauwe met een licht randje.Terwijl alle soorten de hoofdmoot wit is met een kleurnuance,maar ook niet meer dan dat en altijd de bovenste kelkblaadjes zijn gekleurd.
Ik denk dat het de genen zijn ,als dat ook zo heet in de plantenwereld,die bepalen hoe de kleuren worden.Ik zou het anders ook niet weten.

akelei rose

akelei blauw

akelei wit blauw