Azalea

Dit is een van de twee Skimmia’s die ik tot op de grond toe gesnoeid heb. Het waren enorme struiken,die erg overheersend waren. Nu na 3 jaar zijn het weer mooie struikjes geworden en staan ze weer vol met bessen. De bessen blijven er lang aan,want volgens mij lusten de vogels ze niet,of tenminste minder graag.

Een mooie combinatie van kleur en bladsoort is deze Heuchelera en het grijze zachte viltige blad van de prikneus. Deze zijn ook bladhoudend, als het niet te hard vriest.

In de voortuin heb ik diverse heisoorten aangeplant. Deze is een herfstbloeier. Je hebt ze in wit , paars en rose. Ook staan er winterbloeiende soorten die in januari,februari zullen bloeien. Hiervan heb ik ook de witte en paarsrode kleuren. Deze laatste heb ik afgelopen week aangeplant en nu maar hopen dat ze het goed zullen doen.

Dit is de Aster Pringlei ofwel de sluieraster.
Voor een aantal jaren zag je ze steeds in boeketten,maar ik denk dat ze een beetje uit de gratie zijn,want ik zie ze nooit meer. Van deze had ik diverse pollen in de tuin,maar ja de konijnen.

Even toch dit plaatje laten zien van de Herfstasters. Het is een onkruid als je het de ruimte geeft,maar als je ze af en toe hier en daar uittrekt,dan zijn het mooie lichtpuntjes in de tuin.
Ik denk dat dit de Novi Belgi is.

Ik zou zo vergeten om dit nog te laten zien. Na de vakantie stond deze en nog een kleinere tak te bloeien. Nu moet je weten dat ze in het voorjaar helemaal niet terug gekomen zijn. Of dit een zaailing is geweest weet ik niet, maar ik ben blij dat ik er toch nog iets van heb en nu maar hopen dat hij er weer is in het voorjaar.

Deze oranje Dahlia’s geven de Herfstborder een extra dimensie zo in het najaar. Want veel anders dan de Dahlia’s en de Herfstasters bloeit er niet meer van de vaste planten. En als het niet vriest,kan dat nog een poosje duren, want de Dahlia bloeit tot het vriest. En laten we hopen dat dat nog een poostje mag duren.

Zoals je hier ziet,was er ook verschil daar in arm en het wat beter hebben. Dit was een tuin van een gallerie van kunstnijverheid.  En aan de tuin was goed te zien,dat het deze persoon beter ging .
Dank zij het toerisme die daar dan met bussen naar toe kwamen.

Wij waren op een dagtochtje in Zheravna, in Bulgarije, een klein plaatsje helemaal in oude stijl.Wanneer hier gebouwd wordt,moet dat ook in oude stijl. De fundering en de eerte 2 meter is in grote brokken steen en de bovenkant van het huis is in hout.
Het hele grondstukje is helemaal ommuurd. En dat is bij ieder gebouw zo. Maar ik heb ergens over de muur kunnen kijken en er een foto van gemaakt. Iedereen heeft daar zijn eigen groente tuintje en wat bloemetjes. Ze hebben daar geen werk en ze leven van wat ze in hun tuintje verbouwen en eventuele huisvlijt,wat ze dan proberen te verkopen. De meeste mensen waren daar erg arm.

Toen wij met vakantie gingen,was er in deze pol nog geen pluim te zien. Ik had dat ook niet verwacht, want we hadden hem flink gekortwiekt. En ik dacht dat hij wel een jaartje over zou slaan, maar niets is minder waar, hij beloont weer met prachtige pluimen.

Bij deze foto heb ik mijn huiswerk niet goed gemaakt,want ik weet niet de naam van dit prachtige donkerrode siergras.Het is een hele mooie soort en ik hoop dat hij goed winterhard is,maar dat zal de tijd leren.

Herfst siergrassen periode. Prachtig staan de grassen er nu bij. Hier op de achtergrond het Zebragras, met in de midden de Pennesetum en op de voorgrond het prachtige bronzen siergras. Juist rechts zie je nog een plukje van het blauwe schapengras.  Het geeft nu net wat extra’s aan de tuin

Ik zal enkele foto’s tonen van de siergrassen die zo hier en daar in de tuin staan. Hier zie je de Pennesetum ofwel het lampepoetsersgras. Op de achtergrond de Sedum ofwel de hemelsleutel.
Ik geloof dat hij nog nooit zo rood gekleurd is geweest als dit jaar.

Deze plant stond na onze vakantie fier achter bij het vijvertje. Best een grote plant en dan in zo’n korte tijd. Het was een mooie plant,zoals je ziet prachtig geveerd blad, maar na uitgezocht te hebben wat het was,heb ik hem maar meteen gerooid,want je ziet er zitten knopjes in en hier wil ik dus echt geen nakomelingen van. Als je het volgende berichtje leest,snap je wel waarom. Ik plaats hierbij het bericht zoals ik op internet heb gevonden.

De Ambrosiaplant mag dan wel al een delicaat kantachtig uitzicht hebben dat erg fraai staat in de tuin, de plant is niet bepaald een aanwist te noemen. Bij aanraking ervan kan men een astma-aanval krijgen en ook de pollen van deze plant zijn zeer problematisch voor mensen met astma. Vroeger kwam de plant niet voor in West-Europa, maar door de opwarming van de aarde, begint ze nu ook bij ons vaste voet aan de grond te krijgen. Om te vermijden dat de plant hier begint te woekeren en andere vegetatie verdrukt (tijdens de bloei produceert de Ambrosia een stof die de groei van planten in de buurt belemmert of afremt) alsook om problemen met de luchtwegen te voorkomen, kan men de plant best weghalen voor ze in bloei gaat.