Bosanemoontjes

Hier de gedroogde vorm van Allium Schubertii.
de twee staan in een smal vaasje.Dat staat in de badkamer voor de spiegel en dat geeft een heel mooi gezicht.Het lijkt alsof je door een kanten kleedje kijkt,waarschijnlijk het effekt van de spiegel.
Deze zijn ongeveer 18 cm.
De grote bol is ongeveer 25 cm.
Als ik nu weer nieuwe heb,dan spuit ik deze met Kerst zilver of goud,naargelang mijn versiering in huis zo heb je er veel plezier van, probeer het maar eens.

Nu is het weer de tijd van de sieruien.
Mijn voorkeur gaat toch wel uit naar de paarse,
want  met de witte lijkt het of je gewoon uien in je tuin hebt geplant.
Er zijn enkele zeer grote soorten,prachtig om te drogen,
een ware blikvanger in vaas ,of op een schaal.
Zo heb je er twee maal plezier van.

Dit jaar heb ik een traytje heel donkere viooltjes gekocht,bijna zwart.
Ze vallen niet echt op in de pot en ze groeien ook niet zo hard.
Het is eens wat anders,maar een volgende keer,wordt het toch weer een lichtere soort.

Omdat de ijsheiligen nog niet voorbij zijn,is het toch nog een gok met de eenjarigen.
Dus voor schalen en potten is het nog een beetje een kale bedoening.
Dan kan een binnenazalea toch uitkomst brengen,want die kun je gauw binnen zetten als  het nodig is.En niet te vergeten de viooltjes,die wachten gewoon tot het niet meer vriest en gaan dan gewoon verder.Voor mij het meest dankbare plantje.

Ik denk dat de eerste en meest voorkomende kleur in het voorjaar geel is.
Ik vraag me af of dat iets met vruchtbaarheid te maken heeft?
Zou dat misschien komen door nieuw leven,een ei bv, de dooier is geel,
kan een nieuw leven worden.
Als iemend weet,waar dat vandaan komt,dan hoor ik dat graag.

hopelijk de laatste foto's van de winter.\nu mag zo langzamerhand wel weer de lente komen.
Het was te koud voor de kerstrozen.
Ik heb dit jaar rond de kerst een armzalige witte kerstroos in bloei gehad.
En de rose die wat later bloeit,die is maar helemaal niet gaan bloeien.
Misschien als er nu geen sneeuw en ijs meer komt,dat die alsnog gaat bloeien ,wie weet.

Je hebt in de Kersttijd,natuurlijk de Kersrozen ofwel de Helleborus,maar je hebt ook nog Rozen met de Kerst,zoals te zien is op de foto's.
Bij de klimrozen zag ik gebroederlijk langs de bottels ook nog een paar knoppen zitten.
Geen blad meer aan de takken,maar wel knoppen.
Benieuwd of die nog open gaan.

Er bloeit nog allerhande in de tuin,wel niet zo uitgesproken mooi,maar toch.
zoals de Dianthus,wel maar met een bloemetje en de Campanula is ook nog van de partij,de Oostindische kers,maar een bloemetje,maar wel nog welig in het blad,van meters lang.
Ook diverse kleuren Primula's en niet te vergeten de witte pepermunt Margrietjes.
Zelfs de Spaanse Margriet met nog veel knoppen en bloemen doen het nog opperbest.
Ook de Schoenlappersplant doet het nog goed.
En natuurlijk de Winterjasmijn.
Ook de gele zomerbloeier doet zijn uiterste best naast de hei en andere winterbeplanting.
Ik denk zo als het niet zo vroeg gevroren had,hadden we best nog een aardige decembertuin gehad,wat de bloei betreft.

Vandaag een beetje globaal de bladeren weg geharkt.
Bijna alles is van de bomen.Dit jaar zijn we een kleine maand voor op de tijd van bladruimen.
het is allemaal wat sneller gegaan,komt waarschijnlijk door de vroege vorst die we gehad hebben.
Maar iswel lekker,dan is tegen de kerst de tuin dus echt verlost van al het blad.
Tenminste als iedereen blad ruimt.Want de wind is bijna altijd zuid-west.
En dan krijgen wij nog een portie blad van de niet bladruimers.
Gelukkig loopt de oprit naar de garage naar beneden,en hebben we een mooie sluis voor de bladopvang.Dat is dan meegenomen,want na twee maanden bladruimen is er toch de aardigheid van af.Straks alleen nog met de blazer door de tuin en dan is het gepiept.
Deze paddestoelen zijn zo in de loop van die twee maanden onder het blad vandaan gekomen.
heb maar de foto's opgespaard.

Vandaag bezoek gehad van een vijftal herten van de buren.
De buren hebben de tuin opnieuw aangelegd,met een looppad voor de herten,dat ze ook in de andere wei kunnen komen.
Waarschijnlijk heeft men de afrastering vergeten aan te sluiten op hun nieuwe omheining.
Dus nu het groen een beetje schaarser wordt voor die beesten,zijn ze op zoek gegaan.
De bok is waarschijnlijk het eerst door de omheining gekomenen dan volgen de moeder en de jonkies vanzelf.
Zijn het de pauwen niet,dan toch wel de herten,die op bezoek komen.
Ik heb vanuit het raam een paar foto's gemaakt,want ik was bang dat ze in paniek zouden geraken
en zich dan bezeren.
Ik wist eerst ook niet hoe ze in mijn tuin konden komen,maar na een poosje te observeren,zag ik ze verdwijnen in de hoek van de tuin en ontdekte ik het gat in de omheining.
Dus weer werk aan de winkel,wanneer ik geen bezoek meer wil hebben.