Hier ben ik dan die kleine guit,
ik kom uit mama's buik.
Ik kon er wel goed wennen,
maar het werd tijd om mijn papa goed te leren kennen.

Al lang verbleef ik in hun gedachten
Zonder dat ze wisten wat hen stond te wachten
De rust en de kalmte is nu voorbij
Toch zijn mama en papa dankbaar en blij
Want ik hoor er sinds vandaag ook bij.

Wie dit kleine mensje ziet,
Gelooft zijn eigen ogen niet,
En zal moeten beamen,
Wonderen maak je nog altijd samen.

Tien vingers, tien tenen
Ik kon lachen en wenen
En maakte mama’s
Buikje rond
Maar ik ben nu
Groter en gezond.