
onze grijze roodstaart was een prachtige papegaai, kon heel veel bijna perfekt imiteren, oa de telefoon, geblaf van onze hondjes; kende ook de kleinkinderen bij naam; was meestal los in huis, héél tam en niet bang,kon ook fijn spelen met de honden en floot deuntjes nadat ie ze een paar keer hoorde; ongelooflijk allemaal
groot was onze verbijstering dat ie ontsnapte uit zijn kooi ,toen philomène deze op een mooie zomerse dag buiten schoon maakte, deurtje open en hij was foetsie; nooit meer teruggezien, ondanks vele zoektochten en verspreiden van affiches met foto
waarschijnlijk gevangen en gehouden, veel verdriet van gehad
onze volgende grijze hebben we laten kortwieken, maar ook dat liep niet goed af : na het knippen is ie beginnen veren pikken ; zo erg dat we hem op aanraden van de papegaaiendokter , weg moesten doen; naar t papegaaiencentrum
nu willen wij er geen meer