Archief

Laag per laag weggevreten miljoenen tonnen zand en poldergrond. Begin van een stukje heimwee. Einde van een plaatselijk tijdperk.





Waar eens de paarden graasde, 
zojuist een dertigtonner raasde
en\'t boerken nu voor goed ontzield,
die van zijn veld en piepers hield,
ziet nu alleen maar mist en rook,
en zeker van geen vuurkestook,
wanneer hij op den Scheldedijk,
ziet \'t eeuwenoude zwarte slijk,
waarnaast zij stonden eens te loeien,
zijn wit me zwart geplekte koeien. 

     uit \"gedichten van een krabbevanger\"
                                door \"Werner Bril\"

De wilgentakjes recht omhoog,
zijn voetjes nu nog even droog.
een kort moment, dan gaat hij dood,
de wilg naast veld en poldersloot.
Vaarwel gij kerktoren,
vaarwel gij zicht van wiegend koren.
Het is voorbij,
het eind nabij

                  Uit "gedichten van een krabbevanger"
                                                  Van "Werner Bril"

 

Waar eens het godslicht brande
en vele mensenhande
gekruisigd en het hoofd omlaag
rest enkel nu en zelfs heel vaag
een laatste muur, slechts een skelet
geen psalm meer, neen geen gebed
geen klingellende klok die luid
Hier is de mis voor altijd uit.

uit \"gedichten van een krabbevanger\"
van \"Werner Bril\"

Dezelfde uitingen van onmacht, woede en opgekropte frustratie, zijn momenteel voelbaar en erkenbaar 1500 meter vogelvlucht vanwaar deze slogan ooit  opgehangen is geweest.
Doel en Lillo, Scheldeburen, genekt door de zelfde kuren.
Geen mens die ooit kan begrijpen welke ellende te weeg is gebracht dan hij die het heeft meemaakt, meemaakt en nog zal meemaken.
En dit alles in de naam van, Belgie.
Ho pardon,
een Liberaal met leeuwen bewaakt, en kristelijk verpakt in een socialistische levenswijze voorzien van een aantrekkelijk nieuwe look, welke de duistere vestzakken van afgevaardigde beheerders met politiek communistisch lijkende ambitie, voorzien hebben voor het hedendaagse Nederlandsstalige gebied welke opengesteld voor de lage loonlanden kan gefinancieerd worden met extra inkomen als de heren seperatisten, het loon van ons vorstenhuis zouden mogen verdelen onder de armen, en
VLAANDEREN ZELFSTANDIG IS GEWORDEN.
en een nieuw UNITED STADJES is geboren.
*
amaai, zoveel woorden om te zeggen dat België bezich is in stammen uit elkaar te vallen, ja maar wat wil je als ze iedere dag te horen en zien zijn in onze pers.
In ieder geval ken ik een oude Belg die zich te Tongeren omdraaid in zijn graf,
en die mag dan nog blij zijn dat hij dat kan, in de polders zijn er Lillonaren die 6 meter zand op hun buik hebben liggen, als er tenminste geen betonnen paal zijn fundatie heeft op gevonden.
groetjes.

AMEN