driekoningen

een voorstelling uit de heel oude tijden.  het krijtpark

een dino in het park

zeldzame neushoorns

Zebra's

een onvervalst woestijndiertje

een hertesoort

Vandaag was het weeral prachtig weerke en er stond weeral een uitstapke voor de boeg, zo via de autostrade langs kleine dorpkes gereden met een leuke Nederlandse naam Stein, Ubach, Voerendaal, Hertogenrade, Landgraaf, Parkstad, en Kerkrade.
Op de grote weg stond het al prachtig aangeduid, waar het park lag, vele bossen en op de autoparking een beeld met dierenkoppen op, zo kon je de auto rap terug vinden.
Daar aangekomen aan de kassa nog een ingangsbonneke gekocht en we konden binnen, met als eerste de levensdingen zoals lucht, water, aarde en zon, het waren mooie aangelegde tuinen.  Nadien kwamen we in een soort klein dorpke zoals Bokrijk oude huisjes, dit leken stallen voor de huisdieren die er waren, zoals geiten, koeien, schapen, ezels, enz..; ook kippen en andere vogels waren van de partij, nadien een dinopark binnen gewandelt, met vele opgezette dino's, dan de herten, giraffen, zebra's, neushoorns, wilde honden, cheeta's, apen, gorilla's, valken, arenden, muskusossen, een opgezette mamoet uit de ijstijd, een grote wolharige neushoorns, reuzeherten, veelvraten enz....en ook rendieren waren er te zien.  Ook winkeltjes met kraamkes van dieren in plastiek en pluche waren ook van de partij.

Zo hebben we natuurlijk weeral is een uitstapke gemaakt naar Coo, en zoals het hoort onder de grote vakantie zag je onderweg vele rugzaktoeristen en trekkers trekken naar hun vakantieoord in de Ardennen of daar ergens in de buurt van.  Je zag ze met groepen voorbij trekken, gezakt en beladen, grote, kleine, dikke, dunne, jongen, ouden, kinderen, jeugd, toeristen enz....  ONderweg kregen we het gezelschap van de regen en mist, maar toen we op de autoparking kwamen was het mooi weer in Coo.  De watervallen denderden nog steeds naar beneden, en zelfs de onden kwamen zwemmen in de Amblève, en kajakkers waren er ook bij de vleet en ook onze leuke Noorderburen en OOsterburen waren van de partij.  Bumbalu stond aan de ingang, ook de vele atrakties van het park waren prima, zoals de oktopus, mega mindy met haar vliegtoren, kraamkes met winkeltjes, Bumba, een apeneilandje met kleine aapjes enz....ook Plop zelf was er samen met Kwebbel en Lui, die daar heerlijk lag te slapen onder een paddestoel, een stoeltjeslift, mooie bloemen en planten, enz... jaja er was wat te zien daar hoor.  En zo hebben we er maar gewandelt en het kleine spook is heerlijk uitgehangen zoals dat hoort, spokenkuren hebben is een lieve deugd.

Bumba wijst je de weg.

Plop verwelkomt iedereen

Kwebbel aan de bloemen

EEn heerlijk lui leventje

Een mooi zicht op de watervallen

Een mooi zicht in de Ardennen

Dit is de renaissence put 1  hier ligt ook een koperen plaat op.  Heel verdoken tussen het gras.

Vorige dinsdag 22 juni zijn we nog is ne keer naar Plombieres geweest, we zouden het museumke gaan bezoeken, maar eerst gingen we nog is langs Voeren, langs het kasteel, want daar vloekte het weeral naar forels, die vissen is gaan begroeten en ook bij de vijvers van Berg was alles gesloten en dan maar doorgereden naar het zinkreservaat.  We gingen het museumke bezoeken maar helaas was het gesloten, dan maar is wat gaan wandelen en de mooie zinkflora bewonderd want die stond in bloei, we zagen een soort zinkkorenbloem, zinkviooltjes, engels gras, blaasseléne, boerenkers, enz..; Ook was daar een prachtig helder blauw vlindertje dat fladderde naar al die bloemekes.  Dan zijn we maar wandelen geweest, en we zouden de schachten kost wat kost vinden, dat waren renaissence putten, nr1 en nr 2, we gingen kijken op de plaats waar ze ongeveer konden liggen en ja daar doken ze ineens tussen het lange gras op eerst de 2e put en wat verder de 1e put.  Er stonden twee grote monumenten op met elk een koperen plaat, de putten waren 182 meter diep, en je zag ook dat er ene schots en scheef bijstond van verzakkingen, tja het is ook een oud mijngebied, dat zinkreservaat.  De monumenten zijn uit blauwsteen gemaakt. En zoals je  op de bijgaande foto ziet staan ze fel verscholen in het gras.  Tja we waren er al zo vaak voorbij gekomen, maar nooit gevonden. Dat is een echte jungle in dat natuurreservaat.
Nadien zijn we maar terug in de Voerstreek terrecht gekomen , een lekker ijsje gaan eten, want het was warm, en daar zaten nog lustig de Voerenaars aan het tafeltje te kruisjassen, tja daar hoor je verschillende talen he ! Duits, Engels, Frans, Waals, Nederlands, Vlaams, Esperanto, en Voerens niet te vergeten. OOk was het toeristenbureel in Voeren jammer genoeg niet open, om wat informatie over de streek te vragen nadien zijn we maar dan weeral richting Limburg gereden en zo hadden we weeral voor een gesloten deur gestaan.  Hopelijk is het museum een volgende keer open.
Hier op de bijgaande foto is de renaissence put 2

Hier op deze site kan je nog wat over de geschiedenis van de loodmijn vinden http://www.trois-frontieres.be/N/mine_plomb.php , hier op de foto nog een zicht van de hoogovens.

Hier de oude loodmijn van Plombieres.

Een zicht van de oude abdij en een stuk van de kerk.