Het laatste blad ...

|
Mag ik?
Vroeg de wind Een fluisterend " ja " was het antwoord En zachtjes, o zo zachtjes Werd het laatste blad opgetild Gewiegd en in sprankelende pracht Langzaam, o zo langzaam Teder op het mos gelegd
Devin
|




















2 reacties op dit bericht
genieten
schoon