Vrijdag 27 januari 2006
Mag het licht aan op de gang?
Mag het licht aan op de gang? |
27-01-2006 |
Het is weer voorbij ... gedichtendag. Schrijvers, ik noem ze graag de mijnwerkers van het woord. En wat zijn dichters dan? Beeldhouwers, diamantbewerkers? Woorden. Ah, zonder hen geen leven. Teder als een streling. Een pluim op papier. Of beitelhard, kerven in steen. Maar raken, doen ze. Ze kruipen in je hoofd. Nestelen zich in je geheugen. Vanochtend lieten ze me bibberen. Van angst. Een artikel in Knack. Het ultieme rampscenario. *In werkelijkheid is de meest destructieve nucleaire aanval die waarbij de bom geen doel raakt, maar opzettelijk tot ontploffing wordt gebracht in de hogere atmosfeer. Wanneer dat gebeurt, riskeert een heel continent in duisternis gehuld te worden.* *mama, mama, mag het licht aan op de gang?* (Stef Bos, uit: Is dit nu later?) Ik heb niet verder durven lezen. Woorden, ze maken me bang. Als de dood. En waarom? Mozart stierf 35 jaar, 10 maanden en 9 dagen jong. Ik ben bijna 65 jaar oud. De Alzheimerbom ontplofte in het hoofd van mijn zus toen ze nog maar 55 was. Waarover zou ik durven klagen? Pp | |