Het Verdriet van een dagboek ...| Het Verdriet van een dagboek ... | 05-02-2006 |
Zelfs ... al kies ik de mooiste woorden in mijn hoofd om je te behagen, al schrijf ik met de intiemste inkt uit mijn dromen, ook al is die Koningsblauw van de Coninck, jij laat me in de kou, lezer. Ach, de dood alleen is trouw in dit leven. Pp | |
Ik mis je ...Ik mis je ... |
01-02-2006 |
Sommige ochtenden zijn meer volmaakt dan andere. De winter had zijn witte pyjama over de takken gehangen. Op de radio Michaël Pas in: Het beste moet nog komen. En Herman van Veen zingt...Rozengeur. Deze ochtend had dus alles om een belofte te worden. Maar het beste van de dag zal ik missen: haar. Toen ik naar dit dagboek greep, vond ik onderweg een berichtje : Blij dat ik je missen mag... Even diep nadenken. Denken kan deugd doen... Pp | |
Geen letter meer ...| Geen letter meer ... | 31-01-2006 |
Ik zie voor me een imposante vogel, van het type arend. Hij peuzelt in lange slierten de hersenen van een mens op. Zo*n mytholigisch ornithologisch gedrocht bestaat, vermoed ik. Maar ik kan er geen etiket op plakken. Gisterenavond onder de indruk van een tv-programma: ça se discute. In de studio een pak mensen, slachtoffer van Alzheimer. Angstaanjagend jong. Mijn zus bezet mijn hoofd. Alzheimer het hare. Leeg geroofd. Hij liet geen letter achter. Pp | |
Tristesse ...| Tristesse ... | 30-01-2006 |
Wazig als mist. Vaag als de wind. Zonder contouren. Maar het is er. Je voelt het onzichtbaar. Het kan op ieder ogenblik toeslaan. Als een sluipschutter. Je verwonden. Pijn doen. Een beeld. Een woord. Een gesprek. Iets of niets. Het kan de trekker over halen. Ochtend of avond. Het kent geen uur of genade. Alleen of met twee. Je kan het niet tegenhouden. Rijk of arm. Het laat zich niet omkopen. Geen corruptie. Ongenadig rechtvaardig. Hoelang? Hoe diep? Hoe zwaar? Het valt niet te meten of te wegen. Je kan het enkel ondergaan. Tristesse. Zo klinkt het verder af. Minder persoonlijk. Iets sjieker. Hoort meer bij een ander. Verdriet voelt zo dichtbij. Zal ik het bed ter hulp roepen? Pp | |
Bibliotheek ...| Bibliotheek ... | |
Een bezette stad. Door een leger in formatie. Informatie. Maar ook veel meer dan dat. Gedrukte en gestalde gedachten. Gekoesterd en gekneed. Geschreven en geschrapt. Het residu verblijft op papier. In residentie. Boeken. Bewonderd en bespot. Woorden ritselen door mijn handen. Dames en heren van alle standen. Mijn God, ik word er lyrisch van. Op een minuscuul papiertje, schrijf ik een miniatuurtje. Ik bewaar het voor jou. Jij bent mijn lezer. Ik zoek jou. Tracht je te verleiden. Met je ogen open. Als handen. Lege palmen. Ik wil ze vullen. Met mijn woorden. Ze zijn nu van jou. Lees ze met voorzichtige verbeelding. En leg ze nadien bij het oud papier. In je hoofd. Tussen wat vergeeld leesplezier. Pp | |