Berichten van 23 oktober 2006 tot 29 oktober 2006

 

Ochtendkuren


Ik heb de tijd
hersteld.
Al z'n zomersproeten
één na één herteld.

En dan het ritme
van z'n klokken
minutieus versteld.

Op de kadans
van een trage winter
ingesteld.

Nu mag ik
bibberen en beven.

Waar is dat uur gebleven?



uvi

Het vet (is) van de soep

Je moet al een doorgewinterde masochist zijn om schrijver te willen worden.
En zeggen dat het altijd m'n droom was.
Tot ik kaal werd en de jaren van verstand in zicht kwamen.

In de Standaard der Letteren verdienen recensenten geld
om schrijvers (of would be-literatoren) te liquideren.
Onder de titel hierboven aangehaald schept de kok van dienst
de beste brokken uit de laatste soep van Luc De Vos.

Hij eindigt met, ik citeer:
"Het hoort vlot te lezen, maar na honderdzestig bladzijden
van dit kinderachtige proza snak je naar taal voor plus-twaalfjarigen."

Onder de kritiek is er is ruimte voorzien om maximaal vier sterren in te kleuren.
Ze blijven alle vier vaal als een volle maan. Leeg.

Mark Cloostermans, de beenhouwer van dienst,
zal ook geen vrijkaarten krijgen voor een optreden van Gorki, vermoed ik.


uvi

 

De Standaard der Letteren.

 

Dààr liggen letters.
Te waken. Te wachten.
Op het licht van ogen.

Op het tasten van vingers. Tastzin.
Betaste zinnen.
Het zintuiglijk zingen. Noten in letters gegoten.

Ogen. Bogen begeestering. Gespannen over de ochtend.
Gebogen over het landschap van woorden.
Vingers als voeten. Over de vlakte.

Villa's van papier. Schrijvers in residentie.
Vampiers van gedachten.
Vlinders vertrekken. Met vleugels van plezier.



uvi

November in zicht.



Woorden, ach. We verpakken ze. In boeken.
We stapelen ze op. In pakken op paletten.
Boekenbeurs. Cijfers, statistieken, resultaten ...

November. Bladeren vallen.
Bladen worden omgedraaid.
Letters lekken. Zwart op wit.

Woorden. We kletsen wat af. We kwetsen.
We zwijgen als goud op A4 formaat.
Zilveren vogels. Ze vliegen over witte velden.

We morsen. We maken vlekken. Verdriet.
We lijmen. Soms slijmen. We kwijlen.
Rukken lettergrepen uit onze vingers.

Woorden. Parasieten op papier.
Schrijvers. Schimmel.
Lezers liegen. Bedriegen zichzelf.

Met punten en komma's.
Koppeltekens.
Behangen met Aplha en Omega.



uvi