Levensweg
In het leven moet je de weg gaan
die voor je ligt.
Lang niet altijd is dat de weg
van je eigen keuze.
Vaak wordt de weg,
je door het leven aangewezen.
En soms lijkt dat leven
een haakse bocht te nemen.
De toekomst past niet bij het verleden.
Je herkent jezelf niet.
Je bent een vreemdeling
op het podium van je eigen bestaan
Je hebt geen uitzicht meer,
en je vraagt je af
hoe het verder moet.
Je hebt alleen maar jezelf
en daarmee moet je het doen.
Soms zou je willen vluchten, ver weg
Maar zoals een wandelaar in de zon
kan je niet vluchten voor je eigen schaduw..
Je moet daarmee vrede sluiten.
Dan pas komt er weer licht en lucht.
Je ziet kleine pijltjes
die je de richting aanwijzen.
Je kunt weer leven, al is het maar voor één dag.
En stilaan worden dagen weken
en weken maanden.
Soms is het goed om stil te staan
en achterom te kijken.
En dan zie je jouw weg,
die je zelf niet hebt gekozen,
maar die je is aangewezen.
Misschien zie je dan een rode draad,
en put je daaruit de moed
om met vertrouwen
de toekomst tegemoet te gaan.
tekst gekregen van een mail- vriend
voor mijn dochter
klik even op de oefening
Vera
eindelijk lente ???
1 reactie op dit bericht
Zomer