Afscheid heeft te maken met verlies. Je raakt iets of iemand kwijt waaraan je gehecht was en dat doet pijn. We verliezen niet alleen door de dood, maar ook bij een scheiding van een mens die je eens lief was, als je van school verandert, naar een andere buurt verhuist, je werk kwijt raakt, het kettinkje, dat je van oma kreeg verliest……
Welk verlies een mens ook meemaakt, het is altijd ingrijpend. Het zet je wereld op zijn kop en het bestaan raakt ontregeld. Het maakt dat je leven, dat eerst de moeite waard was, een zinloos karakter krijgt.
Je vraagt je af: waar doe ik het nog voor...?
Wat heeft het voor zin?
Je laat de telefoon rinkelen, je wilt geen mens zien, het liefst zou je je verstoppen, alleen zijn met je eigen gedachten, herinneringen en verdriet.
Het zijn verschijnselen die bij een rouwproces horen.
Je maakt het allemaal mee en je moet er doorheen en soms is het een ware uitputtingsslag. Want als je tranen op zijn is je verdriet nog lang niet over.
Een Chinese wijsheid luidt: Het is niet te voorkomen dat vogels van droefheid landen op onze schouders, wel is te voorkomen dat zij nestelen in ons haar.
Veveke
