Archief

Ze gingen zoeken en zoeken.
Ineens komen ze een plaats vol twijgjes tegen.
En ze pakken  zo veel twijgjes als ze konden.
Toen gingen ze terug naar het monster.
Nog zo lang lopen zei Tom tegen Eva.
A  we zijn er, zei Eva.
En ze maakten terug een mooie paraplu.
Het monster was er erg blij mee.
Enhoopte dat hij niet zo snel stuk ging gaan.
Ik ben blij dat we het monser gelukkig hebben gemaakt,zei Eva.
Ik had er nog plezier in ook, zei Tom.

En ze gingen  terug naar hun kamp.
Dan zagen ze een meisjes monster dat naar iets
aan het zoeken was. We gingen het vragen.Ze zei"wil e me elpe om men schatteke te zoeke?"
Mmmmmmmmm eigenlijk niet we komen juist van daar maar toen vloog supervrouw hier heen en zei "Ik zal je brengen naar je boelleke.

oke we zullen je helpen zijden tom en eva .
hoe ziet je vriendje er uit hij heeft vleugels zo als mij .
eva zei ik denk dat ik het hem weet zijn kom maar mee .
het is wel lang stapen spring maar op mijn rug en ze vlogen .
ze waren er is dat je vriendje   jaaaaaaaaaaaaaaaaaaa dat is hem kom hier mijn schat .
en tom en eva zatten daar om het onbewoont eiland .
nog heel lang mar ze hadden geen eten.
en tom was aan zagen ik heb honger zo een grote honger.
ik ook zij eva met een zucht
ik zie een vrucht hangen ik klim wel in de boom zij tom
maar er hangt maar een vrucht we delen ze wel  lekker
mmmmmmmmmm

Oké we delen het. Voila dat is op nu kunnen we proberen om van dit eiland af te komen laten we een vlot bouwen zei Tom maar eerst moeten we takken hebben en een lege plastieken ton en touw maar daarvoor kunnen we twijgen gebruiken we vragen het aan onze oude vriend de dingessaurus zij tom oké we zoeken kom je een uur later voila we habben alle spullen nu kunnen we beginnen we te bouwen een drie tal uur later waren ze klaar ziezo nu kunnen we naar huis.


                                                            

Maar er was nog 1 probleem, er was storm opkomst. Maar toch wilden ze niet opgeven, want ze wilden naar huis. Dus gingen ze wel. De reis was moeilijk. Er waren stukken weg van het houten vlot. Gelukkig was er nog een groot stuk waar ze kunnen op zitten. En zo kwamen ze thuis, veilig en verzorgd. Ze hadden zo'n honger want hun eten was op, toen ze naar huis gingen. Maar alles is tot een goed einde gekomen. Ze waren zo gelukkig!



                                       Einde!!!