Vandaag moest Jan weer op controle,na pinksteren moet hij weer aan het werk,we zien wel of het dan helemaal beter is. Gelukkig hebben we de hele dag hulp gehad want anders hadden we het niet gered,Jan kan niet meer met kruiwagens vol met stenen rijden , ik nog wel maar dan half vol , maar dat hoefde dus niet. Alle stenen bij de buren uit de tuin gehaald,behalve die naar de voordeur niet want er was regen voorspeld en anders word het daar een echt zooitje en dat is niet de bedoeling. Zelf heb ik voor en achter meegeholpen,voor stenen in de kruiwagen gooien en achter Jan helpen met weer op te stapelen. s'middags lekkere verse broodjes gehaald bij de bakker en dat was van harte welkom. Om 3 uur waren we klaar met de stenen eruit te halen bij de buren,nog geprobeert er een rozeboom uit te trekken met de auto wat niet is gelukt,er was geen beweging in te krijgen,die wil daar vast niet weg. Om half 4 is Jan met de 2 jongste naar de tandarts gereden voor half jaarlijkse controle zo kreeg hij ook weer wat rust en ben ik verder gegaan met het stapelen van de stenen achter. Maar om 4 uur was hij alweer thuis,Annelisa prima , bij Mariëlle moest een kies gevuld worden , nu kunnen ze er ook weer een half jaar tegenaan,ik vond het vroeger altijd eng om naar de tandarts te gaan en als de bus voor school stond was ik verdwenen,net als met dat medich onderzoek om de 2 jaar , was ik ook altijd ziek dat gedoe aan mijn lijf daar hield ik niet van,wegen,meten,potje plassen ,onderzoek ik mag er niet meer denken weet nog precies hoe ik me voelde,in de bus op weg naar ST-Niklaas kreeg ik het al Spaans benauwd. Tandarts was ik later niet meer bang voor en nu al helemaal niet meer want ik heb er geen meer,bij de eerste zwangerschap 24 jaar geleden kreeg ik de wolf in het bovengebit ,bij de 2de zwangerschap in het ondergebit resultaat op mijn 24 jaar geen tand meer over,gelukkig is daar een oplossing voor. Shit dwaal af van het onderwerp. s'avonds heeft Sharon en haar vriend geholpen met de tegels onder het afdak naar voor te brengen,en ik ben met de planten bezig geweest ,toen ze klaar waren was het bijna donker en ben ik ook gestopt,morgen is er weer een dag,volgens de weerberichten met regen,we zien wel,de stenen moeten toch onder het afdak komen dus we zitten droog,zal blij zijn dat alles weer achter de rug is want nu zitten wij ook met een zandbak achter het huis,en volgende week zijn we weg en dan willen we het wel aan de kant hebben , zowel buiten als binnen en zover als het mogelijk is dan.
Zoals ik gisteren al zei,moest Jan gaan werken maandag,waar we al bang voor waren is dus toch waarheid geworden,2 uur later stond hij alweer thuis, hij zou anders sokken aantrekken op het werk en alles zag alweer rood en was dik,voor het eerst hebben zijn collega's het nu ook gezien en die schrokken toch wel erg,er was zelfs een buurman ( die daar ook werkt)geweest die op het werk had verteld van : komen werken kan hij niet maar thuis een een afdak zetten wel, het fijne weet hij er niet van want alles gebeurde op blote voeten. Jan is toen naar zijn baas gegaan en daar ook zijn been laten zien en gezecht dat hij naar huis ging,zijn baas zei daarop : dat ziet er niet best uit,waarop Jan had geantwoord dat hij dat vorige week woensdag al had gezecht dat het fout ging aflopen. Toen hij thuis was gelijk de huisarts gebeld en hij kon gelijk komen,weer een spuit en antibiotica voor 10 dagen , de huisarts zei als je woensdag op controle gaat ( ja hoor dat weten we al werd gelijk geregeld) en hij zecht van ga het maar weer proberen laat je hem maar naar mij bellen , dit is gewoon te gek om los te lopen. Ook staat Jan nog vol van kop tot teen onder uitslag maar dat komt omdat hij blijkbaar allergisch is voor stuifmeel ,en daar hebben we dit jaar meer dan genoeg van. Om 12 uur kwam Mariëlle thuis van school en vroeg van :mama waar is de auto,ik zei dat papa Jan naar de dokter was en ze vroeg gelijk waarom,ik heb gezecht dat hij weer wondroos had , nee toch weer niet he ! Voor het hele gezin is dat weer elke keer een klap die je krijgt,toen Jan naar de dokter was heb ik ook eens goed zitten janken want soms word het allemaal wel eens te veel. Als we nu weer weg moeten is het weer met krukken maar dat is te vermoeiend vanwege zijn hart en longen,hij is dan heel snel buiten adem. Jan is s'middags op de bank in slaap gevallen en ik ben aan de reparatie van die doorzichtige computer begonnen en ben er weer mee gestopt toen de kinderen thuis kwamen van school. Annelisa kwam weer met het briefje thuis dat ze moest afgeven op school voor woensdag een uurtje eerder naar huis te komen omdat ze naar de tandarts moet , de mentor had gezecht dan spreek je maar voor donderdag af dan ben je eerder uit school,maar die afspraak loopt al sinds een half jaar , en hier in Nederland worden de lesroosters om de haverklap gewijzigd daar kunnen we dus geen rekening me houden,nu moeten ze woensdag en dan word er gelijk een afspraak gemaakt voor oktober maar dan weten we toch ook niet welke uren ze op school moet zijn,stomme school. Jan was om te spetteren en belde gelijk school op maar de mentor was er niet meer , ze zouden het doorgeven en hem terug laten bellen, we hebben nog niets gehoord. s'Avonds ben ik nog naar een vriendin geweest hier in het dorp om er even uit te zijn,maar ook omdat zij in de problemen zit dat had ze me gisteren verteld,haar vriend was thuis dus we konden niet vrijuit praten maar ik zou haar morgen dan bellen. En dan nog even dit: Poke ,Sandra1968 , Zus53,Cooltje enz....allemaal hartelijk bedankt voor alle steun die ik telkens weer krijg van jullie dat doet me heel erg goed en geeft elke keer dat kleine beetje moed weer dat ik zo nodig heb terwijl er sommige van jullie het ook niet makkelijk hebben. Bedankt De foto's moet ik maken van de huisarts als bewijs omdat ze denken bij de wao dit allemaal is verzonnen , en ze altijd zien als het weer wat beter is.
"Lieve God", schreef het ventje van 8 jaar "Ik vind u best een beetje raar. U stuurt steeds nieuwe baby's en die worden dan weer groot, maar de mensen waar we al van hielden, díe gaan dood!
Lieve God, waarom mogen die niet langer bij ons zijn, dat maakt me aan het huilen.... Lieve God, ik begrijp echt niet, waarom u ze wilt ruilen!"
Donderdag mijn verjaardag geviert,s'middags zijn Angela en Alex geweest en s'avonds kennissen,de andere kinderen hebben gebeld om te feliciteren want die wonen te ver weg. Vrijdag zijn we naar Bergen gereden om boodschappen en hebben onze verjaardag een kado gekocht,Jan is 20 mei jarig en elkaar iets geven vinden we niets,dus elk jaar kopen we iets gezamelijk waar we iets aan hebben en dit jaar zijn het spotjes geworden om onder het afdak te hangen,dezelfde avond hebben we er al gebruik van gemaakt. Zaterdag heb ik de douche een grote beurt gegeven,toen ik daar mee bezig was kwamen er nog kennissen binnen wippen voor mijn verjaardag ,ze hadden nog een leuk cadootje bij ,een pc die het niet meer deed of ik die kon maken,ja waarom niet, er zit niets van software bij moet dus alle drivers gaan opzoeken op internet , is wel te vinden maar er kruipt wel veel tijd in,had wel al gezien dat er vanalles niet meer was aangesloten op het moederbord ,is ook niet gek dat ik dat gelijk zag,het is een doorzichtige kast,toen ik vroeg wat er mee was gebeurt kreeg ik te horen dat hij neon verlichting was gaan aansluiten en de pc zei van bekijk het maar,soms begrijp ik dat allemaal niet als ze waren gekomen met die neon dan had ik dat heus wel ingebouwd,nu is alles naar de knoppe en zien ze het niet meer zitten en kan ik het gaan oplossen,slim he? Nadat de kennissen weer weg waren ben ik verder gegaan met de douche,toen ik klaar was een tevreden gevoel,de muren blinken weer,die kunnen er ook weer voor een poosje tegen. Moet er ook nog even bijvertellen dat zaterdag ook niet zo'n leuke dag was,het is 6 jaar geleden dat Jan zijn vrouw is gestorven op 39 jarige leeftijd ten gevolge van een 2 hersenbloedingen , 11 februarie heeft ze eerste gehad , 6 weken later de 2 de en heeft die 3 maanden in coma gelegen en is dan door een longontsteking gestorven , van de week gaan we naar het kerkhof ,dat doen we altijd samen , iets brengen voor moederdag,de kinderen Angela komt er bijna nooit en Frankie die kan het niet,maar hun leven gaat ook verder,vergeten doen ze nooit maar de pijn word minder,en hebben nu ook hun eigen leventje,wij komen er wel geregeld want het moet toch netjes worden gehouden,ook al heb ik haar niet gekent ik doe het voor Jan want die kan dat alleen ook niet meer aan. Zondag moederdag , 7 kinderen en 2 die thuis waren , eentje die s'morgens even is geweest en s'avonds Sharon die thuis is gekomen. s'middags moest ik nog even een paar foto's gaan nemen van het frietkot van onze kennisssen dat was dan ook alles wat we hebben we gedaan. Lekker luie dag van gemaakt. Maandag moet Jan weer gaan werken , zijn voeten zijn nog steeds dik en liggen ook nog open maar hij moest maar een paar extra sokken mee nemen naar het werk had de controlearts gezecht,we zien wel,als hij niet gaat is het werkwerkweigering. Groetjes Ingrid
Toen ze bij Opa en Oma terugkwam van een verre vakantie vernam de kleindochter dat, tijdens haar verlof in het buitenland, haar grootvader overleden was. Als goede kleindochter ging ze dadelijk bij haar 95 jarige grootmoeder om te condoleren". Aangezien ze wist dat opa in blakende gezondheid verkeerde toen ze op reis vertrok, vroeg ze aan grootmoeder waaraan opa overleden was. "Mijn kindje" antwoordde die," Opa kreeg een hartaanval vorige zondagmorgen toen we de liefde bedreven...." Waarop de kleindochter reageerde met te zeggen dat sex voor mensen van hoge leeftijd toch af te raden was....... "Maar nee, mijn schatje" antwoordde Oma, "Reeds enkele jaren lang, én gelet op onze ouderdom, hadden we ons voorgenomen dat het beste ogenblik voor ons beiden om sex te hebben het ogenblik was dat op zondagmorgen de kerkklokken begonnen te luiden..... Dat was voor ons het juiste ritme, niet te snel, niet te traag, gewoon erin bij de Ding, eruit bij de Dong......" Plotseling moest oma een traantje wegpinken, waarop ze zei: "en als die verdomde ijscokar niet voorbijgereden was dan had opa nog steeds geleefd...
Waarom niet zeggen wat je denkt Is de waarheid iets wat je krenkt Waarom niet doen hoe je bent Of vertrouw jij op jou acteertalent
Ik kan zeggen wat je ziet is wat je krijgt Misschien is dat wat je bedreigt Met een woord, ik ben woopie De enige origineel geen koopie
Daarom zeg ik heb schijt aan alles, dat ik stront tekort kom Misschien zijn mijn antwoorden wat dom Hoe ik ben is dus geen geheim Ik hou niet van dat geslijm.
Dinsdag ochtend is Jan naar het ziekenhuis geweest,en hij moet pas over een jaar weer terug komen,zijn longen waren iets uitgerekt maar dat was alleen maar een positief teken,beter word het niet meer maar de benauwdheid bij hem als het erg warm of koud weer is is een combinatie van hart en longen en daar is niets meer aan te doen,maar al bij al positief. s'middags zijn we om mijn bril gegaan en voor zijn hoorapparaatjes en die hebben ze weer een beetje bijgeschroeft,hoort hij nog beter oei oei. Daarna naar een bouwmarkt maar daar kon ik niet vinden wat ik wilde,mar wat wilde ik dan ? Jan zegt altijd van ,wat jij in je kop hebt zitten , zit niet in je kont,dus wij naar een toko,en ja hoor , ik had gevonden wat ik zocht,10 planken van 4.20 meter in de auto en we konden weer verder gaan , het is geimpregneerd hout dus dat kan wel tegen een stootje,dus we zijn weer aan het hobby'n . Sharon heeft nog wat meegeholpen toen ze uit school kwam,Annelisa die neemt gelijk de digi te hand, als ze die ook maar ergens ziet liggen staat alles op de harde schijf. Toen Mariëlle op bed lag ben ik naar kennissen gereden om een nieuwe V snaar op de auto te laten leggen,is dat ding nog niet goed ook,te smal en te kort brrrrrrrrrrr,kunnen we morgen die weer gaan omruilen , terwijl ze daar in de computer kijken wat voor één het moet zijn,ze vragen je autopapieren en aan de hand daarvan weten ze precies welke het moet zijn,mooi niet dus. Ben daar dan ook weer blijven plakken en kwam om 11 uur thuis weer eens aankakken.