Naar de inhoud

Van alles en nog wat

seniorennet.beseniorennet.be
Image Hosted by ImageShack.us




Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Kinderen !!!

Jan zijn laatste dag aan het werk geweest en heeft nu vakantie,maandag moeten we nog wel even weg voor een gesprek op het werk vanwege zijn WAO uitkering.
Annelisa heeft haar rapport opgehaald en Sharon haar laatste dag stage gelopen en Mariëlle was al vrij.
Na de middag wilde Jan wel eens weten of de auto van Angela en Alex ( onze oude auto ) was goed gekeurd ,maar je raad het nooit ,allebij hebben ze een gsm maar niet 1 nam op wat wel raar is want als ze zien als wij het zijn nemen ze hem altijd op.
s 'Avonds laat nog hetzelfde liedje,wij ongerust en naar de camping gereden waar ze wonen maar daar waren ze ook niet.
Jan liep al de hele avond heen en weer en telkens maar weer bellen maar niets.
Om half 2 probeerde ik het nog een keer en ja hoor een blijde Angela aan de telefoon,hoi mams en ik gelijk daarachter aan trut.
Alles uitgelegt en wat bleek nou,Alex was zijn gsm thuis vergeten en Angela had hem in de auto laten liggen en wij ons maar ongerust maken,hoe oud of jong ze ook zijn je bent toch ongerust omdat je weet dat ze altijd de telefoon bij hebben,
Alex ook maar gelijk een fijne verjaardag gewenst want die is vandaag jarig en daar gaan we vanavond naar toe.
Eind goed al goed maar ze vond het wel ( leuk) dat we ons zo ongerust hadden gemaakt over hun , na wel een 10 tal keer sorry te hebben gezecht.
Ging daarna nog even de post lezen en ja hoor voor Annelisa weer een berichte van haar (vader) ,hij ging nu weer zelfstandig wonen kreeg een nieuw email adres enz....
Alleen maar ik ik ik ,het was verstuurd op 25 juni en hij ging  naar de voetbalbalwedstrijd kijken :
Nederland / Frankrijk  , de voetbal doet me niets maar ik weet wel dat die wedstrijd nooit is gespeeld.
Wat ik met al dat gedoe aan moet weet ik ook niet,Annelisa mag zonder de kinderbescherming niet naar hem toe , maar hij is zo overheersend en kan alles zo leuk brengen waar ik toen der tijd ook ingetrapt ben wil ik haar besparen,hij heeft nog 3 volwassen kinderen maar die willen met hem ook niets te maken hebben , de oudste is 26 en de jongste 21.
Annelisa is 14 en kent haar (vader) niet,tot hij dit jaar opeens weer contakt zocht via via met mooie verhaaltjes van zijn kant.
De verhalen hoe het werkelijk in elkaar zat weet ze ook maar ze is een puber,zelf zou ze wel graag contact willen hebben moet haar halfbroers en zus ,maar die heb ik tot op heden ook nog niet kunnen vinden,ergens in Groningen maar waar ?
Tijd brengt raad zullen we maar zeggen,we zullen eerst maar aan onze vakantie gaan denken en dan zien we wel verder.

Groetjes Ingrid

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door ingrid om 03:18 Reageer op dit bericht Stuur door

Op het rechte spoor ?

Ben al heel veel veel blogjes rondgewandeld en heel veel gezien en gelezen , leuke en minder leuke dingen kom je tegen , maar dan rijst bij mij wel eens de vraag,wie is die persoon achter die mooie bloemen , foto's , verhaaltjes ,grappen ,moppen noem maar op.
Bij mezelf hoef ik niet ver te zoeken,ben in het bezit van 5 gezonde kinderen waarvan er eentje ADHD heeft in op het moment erg aan het puberen is maar waar ik toch net zoveel van hou als de andere 4,ondanks alle rare fratsen die ze uithaald.
Soms denk ik wel eens dat het komt omdat ze van een eeneiige tweeling was ,haar zusje is in de vijfde maand van mijn zwangerschap doodgetrapt door haar vader,Annelisa  groeide toen minder snel maar heeft het gehaald,haar zusje heb ik ook nog even mogen zien,alles erop en eraan maar niet meer levend,maar heb ze ondanks alles wel de resterende 4 maand nog bij me gedragen,ik heb haar afgestaan aan het ziekenhuis voor autopsie ( AZG )vandaar dat ik weet waarom ze het niet heeft gehaald
Op het geboortekaartje staat de naam Anna - Elisa maar we noemen haar Annelisa.
Nog geen jaar later na haar geboorte is haar vader opgepakt wegens zware mishandeling en moest voor 2 jaar in een kliniek voor alcohol en drugsverslaafden worden opgenomen,en heb ik de benen genomen.
Had een huis gekregen en leefde samen met mijn 4 kinderen een rustig leventje,tot mijn ex weer de weekenden naar huis toe mocht en ik al een andere relatie had ,begon de ellende opnieuw,heb toen via mijn huisarts een urgentie gekregen om te verhuizen naar Zeeuws-Vlaanderen ik woog nog 36 kg dus dat kon niet meer,en na enkele maanden kreeg ik al een hius toegewezen.
Vrij snel na de verhuizing was ik zwanger van Mariëlle en nadat ze was ze was geboren veranderde hij ook in een tiran,naar mij toe maar ook naar de kinderen en de hoofdzaak was weer de alcohol,ik werkte dag en nacht en hij lag de hele dag op bed zijn roes uit te slapenen werken was een vies woord.
Uiteindelijk ben ik van hem verlost geraakt en heb mijn leven weer opgepakt samen met mijn 5 kinderen,ik werkte nog wel maar kon gelukkig ook tijd vrijmaken voor de kinderen en geloof het of niet we waren gelukkig samen.
Na 2 jaar alleen te zijn geweest met de kinderen leerde ik Jan kennen die zelf ook in een moeilijke periode zat,zijn vrouw was 3 maand eerder overleden aan een hersenbloeding en 2 late pubers van 15 en 17 jaar,de ene nog eigenwijzer dan de ander,vaders die ook te veel dronk.
Na een week zei hij tegen me van ,ik ga stoppen met drinken als je belooft dat je zondag hier weer naar toe komt,dacht zelf van je doet maar ik trap niet in die beloftes heb het er ellende genoeg mee gehad,maar hij kwam nuchter en ging later weer nuchter naar huis toe.
Om een lang verhaal kort te maken hij drinkt helemaal niets meer ,vroeger met een feestjes nog wel eens maar nu niets meer.
En nu zijn het het die rotmedicijnen die hem steeds meer aftakelen,zelf heeft hij het niet in de gaten ,maar een buitenstaander wel , en hij moet ze nemen anders gaat het helemaal fout.
13 juli moet hij weer op controle bij de cardioloog en ga ik toch mee om uitleg vragen,wil wel eens weten wat al die medicijnen voor uitwerking hebben want zijn humeur word er niet beter op.
Om de kleinste dingen maakt hij zich druk om,terwijl hij dat nooit heeft gedaan en gaat steeds om lullige dingen in discussie.
We zien wel , maar ik zal het niet opgeven voor ik weer waar het vandaan komt.

Groetjes Ingrid






Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door ingrid om 04:24 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Joerie 21 jaar

herschaaldekopievanjoerie610xt.jpgJoerie 3 jaar oudherschaaldekopievan10001982yi.jpgen nu 21 jaar


Vandaag was Joerie jarig is ook alweer 21 jaar geworden,wat gaat de tijd toch snel.
Zaterdag vertrekt hij samen met zijn vriendin naar Zuid-Frankrijk op vakantie voor een paar weekjes.
Joerie nog gefeliciteerd met je verjaardag en geniet maar van jullie vakantie.
 
Groetjes Ingrid
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door ingrid om 22:54 Reageer op dit bericht Stuur door

18 jaar - diploma

herschaaldekopievansharon988zs.jpg16 jaar geledenherschaaldekopievansharon676qn.jpgen nu 18 jaar


Deze kleine ,grote meid was vorige week jarig ( 18 Juni ) is 18 jaar geworden,vandaag hebben we naar haar diploma uitreiking geweest, ze is geslaagd voor Helpende Welzijn , nu gaat ze nog 3 jaar studeren SPW want ze wil in de gehandicapten zorg. Sharon gefeliciteerd met het behalen van je diploma en zet hem op voor de komende 3 jaar. Gelukkig heeft ze ook heel veel steun aan haar vriend die zijn laatste jaar nu gaat doen,allebei het zelfde streefdoel , de zwakzinnige zorg. Toi toi voor allebij. Groetjes Ingrid
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door ingrid om 04:08 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Ook weer gebeurt



















Dinsdag moest Jan weer om zijn spuit tegen wondroos,maar eerst zijn we nog even naar Venray geweest om een boodschap.
Bij de huisarts werd uitgelegt hoe het met die spuiten in zijn werk gaat,het is een vrij dikke substantie en hebben me aangeraden er bij te blijven als hij die in het buitenland moet krijgen.
Alle verhoudingen poeder dat moet worden opgelost in een bepaalde hoeveelheid water en het langdurig mengen heb ik allemaal maar opgeslagen in mijn bovenkamer,ze heeft de verhoudingen wel opgeschreven maar dat vergeet ik toch niet heb daar al genoeg ellende met meegemaakt,met een spuit en 3 naalden konden we weer huiswaarts keren,morgen kunnen we om de rest van de medicijnen en hebben we dat alvast in orde.
Annelisa gaat morgen ook werken in een rozenkwekerij ,Sharon moet in de voormiddag stage lopen ( vrijwillig ) en s'middags werken ,ook bij een rozenkwekerij maar niet bij dezelfde als Annelisa.
Mariëlle een halve dag naar school en Jan een halve dag werken.
De overburen hadden een andere auto gekocht van een paar jaar oud en kwamen er s'avonds laat mee thuis,gingen de deuren niet meer op slot , uitgeprobeert maar het lukte van geen kanten,alles is electronich en alles werkt met een soort kaart , zelfs het starten,er zit wel een sleutel bij maar dan moet je het portier slopen en dan gaat er maar 1 deur op slot.
Is hij nog naar iemand toegegaan die in een garage werkt en nu schijnt dat er een van de deuren niet goed in de beveiliging schiet maar welke ?
Dat electriche gedoe en al die snufjes zou niets voor mij zijn , kijk wel zelf of er genoeg benzine inzit en niet dat een of andere stem je even komt vertellen dat je moet gaan tanken.

Groetjes Ingrid
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door ingrid om 03:25 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag knutseldag



Zoals je kan zien zijn we weer druk aan het werk geweest,het regende niet maar het was niet zo warm,dus we konden weer verder aan het werk.
We zitten wel niet zo veel voor het huis,lijkt wel een taboe bij ons in het dorp maar wij doen het wel,dus waar ons bankje stond moesten ook stenen komen en daar zijn toch weer een paar uurtjes mee zoet geweest.
Wat we morgen gaan doen weten we nog niet want Jan moet om 15.30 uur bij de huisarts zijn en dan moet ik mee want dan krijgen we uitleg over die spuit tegen wondroos die hij de eerste week van onze vakantie in Frankrijk moet krijgen,ze moeten het maar tegen jou vertellen hoe of wat want ik snap daar toch niets van en als we daar zijn in Frankrijk kan ik het hun ook nog niet eens uitleggen,zelfs niet met handen en voeten dus ik moet mee,en we zien wel hoe of wat.
sávonds hebben we een uurtje op de bank gelegen maar het was me weer niet gegunt,die ene opvlieger na de andere word er onderhand gestoord van , en dat gaat zo dag en nacht door Brrr...
Annelisa had ondertussen via msn geregeld met een vriendin dat ze wel bij ons kon komen slapen,maar die vlieger ging dus mooi niet op,als ze het vragen oke maar niet zomaar zonder het ons eerst te vragen,het was een meisje uit haar klas die we nog nooit hadden gezien ,en dan nog het punt dat Mariëlle de volgende dag weer naar school moet en ze samen op 1 kamer slapen.
Wat die de laatste tijd heeft dat weet ik ook niet,pubertijd noemen ze ,van mij mag dat gelijk worden afgeschaft net als die opvliegerstijd van mij.
Om half 11 kwam Sharon thuis die doet nu het huishouden bij haar vriend thuis omdat zijn moeder in het ziekenhuis ligt en het niet goed gaat met die nieuwe medicijnen die ze gebruikt voor haar longkanker.
Sharon was doodop toen ze thuis kwam,ze doet daar nu alles en dan nog alle dagen naar het ziekenhuis en de vader van haar vriend die aangezichtsverlamming heeft en ook niet alles meer kan,zijn zus in de peubertijd die overal tegenin gaat,de droogtrommel en de driepvriezer hadden het ook nog begeven ,ze zeggen wel eens 1 ding komt niet alleen maar dat is daar op het moment heel erg.

Groetjes Ingrid
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door ingrid om 01:35 Reageer op dit bericht Stuur door

Moe maar voldaan



Zondag zijn we eerst naar Casteray gegaan naar de braderie,het was heel erg benauwd maar thuis zitten is niets voor ons,de kinderen vinden het ook altijd fijn als we weg gaan,we doen altijd dingen die hun leuk vinden en wij zelf natuurlijk ook.
In Casteray stond een vriendin in het frietkraam,daar nog en bezoekje gebracht en dan weer weg.
We zijn dan naar Horst gereden helemaal door de bossen naar de ruïne van een kasteel dat ze helemaal aan het restoreren zijn,ben dan samen met de kinderen helemaal boven geweest maar mariëlle had daar boven geen fijn gevoel,en eerlijk gezecht ik ook niet dus wij weer naar beneden waar Jan op ons stond te wachten,niet dat Jan bang is van hoogte hij heeft vroeger in de steigerbouw gewerkt ,maar al dat trappen lopen gaat niet meer.
Daarna zijn we via allemaal boswegen nog naar Well gereden,we zouden even iets gaan drinken bij zijn dochter maar die kwamen we onderweg tegen en hun waren net op weg naar ons toe om asperges te brengen.
Ze zijn dan met ons meegereden naar Geysteren naar de bossen,we komen daar geregeld en het blijft daar altijd mooi,maakt niet uit in welk jaargetijde.
Wij wandelen daar altijd het zelfde rondje waar je toch ook een dik uur mee zoet bent , het is voor Jan net haalbaar omdat je daar ook veel moet klimmen ( voorproefje voor binnenkort in de bergen ).
De ronde die wij maken is hoofdzakelijk allemaal langs die beekjes die er stromen,er is wel onderhoud in het bos om de vuilnis bakken te legen de paadjes begaanbaar te houden en af en toe een brug te repareren maar voor de rest gaat de natuur daar gewoon zijn gang,en wat er opvalt is dat er geen papier of blikjes te vinden zijn in het bos wat je nog zelden tegenkomt,hondepoep ben ik ook nog nooit tegengekomen.
Na onze ronde zijn we naar huis gereden,het was alweer etenstijd,Angela en Alex moesten gaan eten bij kennissen en wij hebben maar gegeten wat er nog was (genoeg hoor),de kinderen waren moe en wij niet minder.
We zijn even op de zetel gaan liggen maar dat lukte ook niet zo best want toen kwam het voorspelde onweer er aan,veel flitsen en donder een goede regenbui en het was weer verdwenen ,daarna kwamen Angela en Alex nog voetbal kijken ,de eerste helft dan en zijn ze naar huis gereden want ze moeten allebij vroeg op om te werken en waren ook moe.
Al bij al een vermoeide maar leuke dag geweest.

Groetjes ingrid
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door ingrid om 03:06 Reageer op dit bericht Stuur door

nog 3 weken

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Zo de zaterdag is ook weer voorbij ,we konden geen kant op want s'middags moest Mariëlle repeteren voor de playbackshow.
Heb het gevoel gehad dat ik de hele dag niets heb uitgevoerd,Jan heeft de hele middag op de bank gelegen die was moe maar wist ook niet van wat.
Heb wel 3 wasmachienes de kast ingewerkt en dat is toch iets.
Om half 7 moest Mariëlle al op pad voor haar uitvoering die om 20.00 uur begon.
Annelisa ,Sharon en haar vriend zijn gaan kijken,wij niet omdat het daar te benauwd is en zeker met deze warmte.
We zijn dan thuis maar weer een beetje aan de gang gegaan,we hadden achter in de auto en boodschappenkrat staan met allemaal spullen die nog uit onze andere auto zijn gekomen,hebben die gesorteerd en we hebben nu nog een klein koffertje waar alles in zit.Jan die wilde weten hoe het  reservewiel onder de auto vandaan moest,toen op zoek naar een krik,hebben we gevonden maar die is volgens mij nog nooit gebruikt , het kastje waar hij zat verstopt was nog niet open geweest.
De buren kwamen ook buiten en daar nog wat mee staan kletsen en toen kwamen Sharon en Theo er al aan.
Om 23.00 kwam Annelisa weer thuis en de kleinste kwam om half 12 nog eens naar huis ( wel samen met een vriendinnetje en haar moeder ),dus de oudste was eerst thuis,de jongste het laatst.
Ze had niets gewonnen op de playback,was allemaal vriendjes politiek zij ze.
Heb mijn vriendin in Frankrijk ook nog aan de telefoon gehad en die zei van nog 3 weekjes he ! en of ik dat weet,Jan moet nog 1 week werken en Mariëlle nog 1 week naar school,maandag moet Annelisa haar boeken inleveren en Sharon heeft al vakantie maar werkt nu bij een rozenkwekerij hier in de buurt en heeft woensdag diploma uitreiking waar we ook naar toe gaan.
Ze moet nu nog 3 jaar school volgen ( SPW) in de gehandicapten zorg,haar vriend heeft dezelfde opleiding en moet nog 1 jaar.
De laatste 3 weken hebben we het nog druk,er moet nog heel veel geregeld worden hoofdzakelijk het medicijngebruik van Jan, gelukkig kunnen we 3 dagen voor we vertrekken nog bij de cardioloog terecht voor een fietstest , hartfilmpje enz...en dat geeft dan toch weer een geruststellend gevoel.
Hij krijgt nu een andere cardioloog ,want die hij altijd heeft gehad is met pensioen gegaan en daar heeft hij toch zijn leven aan te danken,hoe raar het ook klinkt,dus hierbij DR.Liem bedankt voor alles wat je voor Jan ( ons ) hebt gedaan , je zie altijd tegen Jan , je bent mijn vriend en heb jou van de dood gered ,niets is minder waar,was je niet net terug van vakantie gekomen was Jan er niet meer geweest en dat weet iedereen ook in het ziekenhuis van Venlo.
O ja,na de vakantie gaan we op cursus , dit is via de trombose dienst , we krijgen dan les hoe we zelf kunnen controleren hoe het zit moet de dikte van Jan zijn bloed ( ter voorkoming van trombose dus ),is wel een fijn gevoel,zeker omdat het bij Jan heel vaak schommeld ,meestal door het gebruik van medicijnen voor de wondrood en nu de bloedvergiftiging er ook nog bij.
Jan wil daar niet alleen naar toe,als ik mee ga wel,ga me niet zelf in mijn vingers zitten prikken want daar komt niets van terecht zegt hij,maar we hebben in die 6 jaar al zoveel meegemaakt , zal ik wel in zijn vingertje prikken .
Zo genoeg voor vandaag ,ga een poging ondernemen om te slapen.
 
groetjes Ingrid
 
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door ingrid om 03:14 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Van alles en nog wat

↑ Terug naar de berichten