Berichten van 1 januari 2008 tot 31 december 2008

Wie was Broeder Max. ( vervolg voorwoord ).
1949-- Aankomst in Tessenderlo van Broeder Max
1950--  Rond Pasen wordt voor hem een atelier ingericht. Voormiddag is hij vrij van lesgeven. Zijn platselijke overstre vraagt hem een kruisweg te schilderen voor de kapel van het klooster: zo als die van Boom, maar zonder al dat volk
1951-- Er komen al tetoonstellingen. Beringen en Hasselt in het voorjaar : Sint Truiden eind November toont hij al 44 stuks waaronder een onderwerp van een " Laatste Avond maal "voor de kapel van Hasslt en de kruisweg voor Tessenderlo. Er zijn ook een 4 repressietafarelen, een paar portretten, landschappen en stillevens bij.
1952-- Tentoonstellingen ; Turnhout (44 stuks ) Hilvarenbeek ( Julie ), en Antwerpen ( December ). Deelname aan groepstentoonstellingen te Hasselt, Nijmegen, en Zonhoven.
1953-- Hij krijgt de opdracht een film te maken over de Congregatie van de Broeders van Liefde. Gedurende de grote vancantie schets hij de kruiswegstaties aan in de kapel te Hasselt.
1954-- Met de zomervacantie krijgt hij ontslag van zijn opdracht in het internaat. Hij kan weer aan schilderen denken. " Ik teken ook weer nadat ik het al die jaren liet links liggen. Wat is er veel uit te drukken met een schamele lijn ".
1955-- Over hem verschijnt een monografie van de hand van Drs. Roger Pulinckx ( De Vroente, Kasterlee ).
1960-- Zijn monografie " Tessenderlo vroeger en nu " verschijnt.
1961-- Einde Maart is zijn kruisweg te Zelzate geleverd.
1962-- Privé- tentoonstelling te Hasselt ( April ). Groepstentoonstellingen te Mechelen- aan- de Maas, Duffel, en te Gent.
Hartverzwakking; drie weken platte rust, 2 maanden niet activiteit. Hij vraagt om ontslag van lessen (11.05. 1962 )
(zie het vervolg een beetje verder in mijn blog )


 
 

Wie was Broeder Max ( vervolg, laatste deel ).
1963-- Op 9 maart wordt de kruisweg te Postel afgeleverd. Gesigneerd op de laatste statie Broeder Max 1962.
1964-- Er verschijnt een nieuwe monografie " BROEDER MAX " door Raymond Peeters ( De Vroente. Kasterlee. Hij plant een reeks landschappen waarin hij de stemming van een kerkelijk feest wil leggen. Ze heten dan ook Lichtmis, Aswoensdag, Goede Vrijdag, Pasen, Pinksteren, Allerheiligen, Allerzielen, Kerstdag.
1965-- Hij maakt een studiereis in Italië ( van 2 tot 16 April ) " RIEN NE VAS PLUS . Ik geloof een lichamelijk vermoeidheid en een te groot geloop van mensen die al mijn tijd opvorderen en mijn leven uithollen. k'Moet over die crisis heen groeiën".
1966-- In Januarie is de kruisweg voor Merksem gereed. Hij zweert voor 't vervolg alle reeksen af. Hij wil vrij zijn.
1967-- Om opnieuw contakt op te nemen met de natuur zet hij zich aan stillevens.
1968-- " Na de tentoonstelling te Herentals ( januari ) werd ik ziek. Brochitis, hartverzwakking, vermoeidheid ..., na iedere tentoonstellin ben ik bekaf ".
1969-- Klachten over ziekte blijven. Bronchitis... 14 dagen uit circulatie, Hoge koorts, slapeloze nachten.
1970-- In de zomer ziet hij Parijs. " Wat een heerlijke beelden en glasramen ! Visioenen op de hemel. Dat zal zeker een weerslag hebben op mijn werk.
De oogst van zijn werken vermeerderen nog; 76 schilderijen, o.a 19 Godsdienstige,17 portretten, 25 landschappen. en een groot aantal tekeningen.
1971-- Steeds maar tentoonstelling. Om er voldoende werken te kunnen tonen moet hij de verkoop op het atelier afremmen en stokeert hij in een geheime bergplaats.
1972-- Als we voortgaan op zijn fiches werd 1972 zijn vruchtbaarste jaar, 103 schilderijen waaronder 41 landschappen, 5 stillevens, 23 portretten, tegenover 15 religieuze werken. Er zijn ook 7 geëngageerde schilderijen ( Honger in de wereld.-- Vluchtelinge....) naast clowns en andere werken.
" Ik ben wat lusteloos, omdat ik mij weer liet overhalen door het publiek om een tiental portretten te schilderen.
1973-- Retrospectieve tentoonstellingen te Turnhout ( februari ) dezelfde als die van Tessenderlo 1972. Diest 43 schilderijen, 18 tekeningen. Zoals te dikwijls is de helft van de schilderijen al verkocht voor de officiele opening, tot ontgoocheling van heel wat kopers.
Op de reis naar Aalter heeft hij een aanrijding. Hij heeft er schijnbaar alleen maar een kleine hoofdwonde aan overgehouden. Hij zet er de ganse tentoonstelling op, maakt ze helemaal mee. Terug thuis blijkt dat hij een hersenschudding heeft opgelopen; bedrust in het donker..... Daarna hoopt hij weer aan de slag te kunnen.
" Ik ben overstelpt met bestellingen. k' Ga alles gewoon op kant laten liggen, en mijn eigen gang gaan. Ik moet schilderen zoals ik het wil en niet zoals het publiek het verlangt.......... laten we wat ons nog rest aan aardse leven, dankbaar gebruiken ".
Op 25 juni wordt Broeder Romanus, oud directeur van de  Technische-School begraven. Aan Broeder Max werd de tekst voor het doodsprentje gevraagd. Hij bezorde die. s'Avonds voelt hij zich vermoeid en gaat vroeger slapen s'Morgens verschijnt hij niet. Men vind hem dood in bed. De begrafenis heeft plaats op Zaterdazg 30 juni. Een volle kerk, een lange stoet aan het kerkhof.