02 Dag 2 Kluisbergen - Overijse
Dag 2 Kluisbergen - Overijse
Gelukkig hebben we de verwarming in de hut laten opstaan. Het zou er anders ijzig koud zijn geweest. Mistsluiers vullen de Scheldevallei en het gras rond de hutten is dauwnat. Ons ochtend ritueel vordert vliegensvlug en om 8h00 vertrekken we. 500m verder, duiken we om te ontbijten in de lekkere warmte van hotel-brasserie “The Paddock”.
Frank en Erika verwelkomen ons uitbundig. We voelen ons onmiddellijk opgenomen in hun huiselijke sfeer. Het is een echte verwennerij, wat wij hier moeten verorberen! Na een gezellige hartelijke babbel, verlaten we om 9h30 Kluisbergen. Onze tweede dag kan al niet meer stuk……….starten maar!
Na een korte steile klim, moeten we onmiddellijk links, richting uitkijktoren om zo het Kluisbos binnen te rijden. 3km lang volgen we een cyclocross parcours, langs modderige paadjes. De route zit hier te paard op de taalgrens, links Ruien en Kwaremont, rechts het Franstalige Orroir, Amougies en Russeignies. Het bos wordt gedomineerd door mooie oude beukenbomen met hier en daar eiken en kastanjes. Een echt mooi wandelgebied, moest het niet zo slijkerig zijn zoals nu. Hugo is een beetje allergisch aan dergelijke toestanden en vordert traag, we moeten hem af en toe opwachten. Zoals steeds komt hij pas op temperatuur na een 20 tal kilometer.
Als we buiten het bos komen, trekt de hemel open. Vanaf Knokt en Kraaie zien we het mooie golvende landschap van de Vlaamse Ardennen. Kort na elkaar krijgen we nu de Hemelberg, Muziekberg, Delfdries en Kruisstraat om in Maarkedal te arriveren. Het zijn kleine korte kuitenbijters die ons naar adem doen snakken.
Na de vallei van de Molenbeek is het weer stoempen naar de Foreest om na Rovorst en de Boekkouter aan de “Verrebeekmolen” bij Opbrakel wat uit te rusten. De heuvels tussen Brakel en Deftingen blijven een echte marteling.
We hebben ondervonden hoe lastig het Ronde van Vlaanderen parcours is. Het is telkens opnieuw vanuit bijna stilstand, kort maar heel steil omhoog en dit soms op kinderkopjes. Amaai lastig, we komen elke keer buiten adem, traagjes boven, om daarna weer kort en snel naar beneden te duiken. 
Na Schendelbeke en Geraardsbergen komen we aan het bos van Atembeke, hier is het weer zwoegen om op de slechte keibestrating van de “Bosberg” boven te geraken. Deze “Bosberg” is bekend als laatste beklimming van de Ronde van Vlaanderen. De helling is 1300m met een stijging van 11%.
Gelukkig is de “Kijkuit”, een echt wielercafé, geopend. We bouwen een terrasje van de gestapelde tafels en stoelen. Het is zalig genieten van een paar frisse Leffe’s in het zonnetje. De rustpauze komt goed uit om een stukje te eten en op adem te komen………..na 50km hard zwoegen.
Hopelijk ligt het zware klimwerk achter ons……..we vliegen bergaf, enkele voor ons onbekende dorpen zoals Galmaarden, Vollezele en Oetingen voorbij. Denkelijk zijn wij hier in het Pajottenland, zoals het gebied ten zuidwesten van Brussel wordt genoemd. We komen in Vlaams-Brabant, in het land tussen Dender en Zenne. Het is een paradijs voor fietsers en natuurliefhebbers. We genieten van de slingerende weggetjes en de prachtige Brabantse vierkantboerderijen.
Na Pepingen moeten we omhoog en komen aan het kasteel van Gaasbeek. Een monumentaal versterkte burcht, bij het park aan de opritweg houden we een fruitpauze. Een langzame helling en een korte afdaling doen ons langs de Zuunbeek in Sint-Pieters-Leeuw belanden. We herkennen deze strook van onze Gordel ervaringen.
We snijden een stuk af en rijden langs het kanaal recht naar Huizingen. Eenmaal voorbij de autosnelweg komen we al vlug in Alsemberg met de gevreesde klim langs de kerk. Tot onze grote verwondering sturen de wegwijzertjes ons naast het dorp langs een bos naar Sint-Genesius-Rode. We zijn helemaal niet boos nu we de beklimming van de Alsemberg links kunnen laten liggen.
Vanaf Sint-Genesius-Rode is het één kilometer slechte kasseiweg. Hier zijn we aan de rand van het Zoniënbos bij de middenhut. We rijden opnieuw op bekend terrein maar dan in tegengestelde richting van de “Gordel”. Het is vals plat, oplopend naar de renbanen van Groenendaal. We genieten van een zalige stilte. We denken dat we ongeveer 5km door de beukenkathedraaldreven rijden. Heel wat beukenbomen, zo schatten we, zijn wel 200 jaar oud. Toch zijn er hier en daar bomen gekapt en nieuwe aangeplant. We vermoeden dat de nieuwe aanplanting uit andere boomsoorten bestaan zoals: eiken, essen, esdoorn en zelfs berken.
Hopelijk wordt hier niet teveel schade aangebracht door de verschillende gebruikers van het bos. Regelmatig komen we joggers, mountainbikers en wandelaars tegen. We zijn op onze hoede voor wandelaars met, ons gevaarlijk toeblaffende honden. Gelukkig moeten ze de beestjes aan de leiband houden. We vragen ons af of er hier nog wild leeft………..
Plots staan we voor de lichten van de drukke steenweg naar Waterloo, wanneer we onder de spoorweg door zijn wordt het wat rustiger. Op een fietspad rijden we nu door enkele parken van Hoeilaart. Buiten het dorp moeten we onder de autosnelweg langs enkele vijvers tot in Overijse. Aan het kruispunt van de Terhulpensesteenweg zijn we de weg kwijt. We moeten naar “Camping Druivenland”. Een behulpzame mountainbiker is bereid om met ons mee te fietsen tot aan de Nijvelsebaan. Het is vanuit het dorp ongeveer één kilometer klimmen.
We worden uitbundig ontvangen door de uitbaters. Isabelle begeleidt ons onmiddellijk tot bij de goed onderhouden trekkershut. Het sanitaire blok ligt kort bij en is onberispelijk proper………..De camping bevindt zich op een hoogvlakte met een schilderachtig uitzicht op de IJse- en Lanevallei. Hier en daar kunnen we de grote glazen druivenserres ontwaren.
Na het gebruikelijke was- en plasritueel krijgen we grote honger en dorst. Op aanraden van het uitbaterspaar rijden we naar het dorpscentrum.
Taverne “De Met” is een uitstekende keuze………. Hier worden we op gemoedelijk wijze in gezapig Brabants ontvangen. We willen een echte “geuze” als aperitief in afwachting van ons souper. Enkele tooggasten willen absoluut weten waar wij vandaan komen, blijkbaar kunnen zij ons dialect niet thuiswijzen. Ze zijn erg verwonderd als we hen vertellen over onze onderneming………enkelen beloven ons dat we morgen een even zware dag zullen hebben.
Na ons souper en een slaapmutsje rijden wij, toch enigszins vermoeid naar de camping………Heel vlug is het doodstil in de hut…….slaapwel jongens en niet teveel gesnurk aub!
Start : Kluisbergen 9h30
Aankomst: 17h30
Afstand: 111km
Totale km: 196km
Weer: Fris maar zonnig 10 à 14°C wind 2BF tegen













