Archief

soms maak ik een blogje, en verzamel alle gegevens in mijn brein, tik alles zorgvuldig op het klavier en dan druk ik op toevoegen, en loopt alles in het hondert en heb ik zin om mijn pc uit het raam te gooien, en dan kan ik dagen geen seniorennet meer zien.
dit is laatst ook gebeurt, en wou frank voorstellen met zijn nieuwe look, hij spaart voor een staart, waarvoor alle respect! 
ik denk aan samson. alle kracht in het haar, en twintig jaar geleden wou ik ook een staart, maar om een of andere reden is het er nooit van gekomen, maar ja, omdat alles tijdelijk is, ben je jezelf in de spiegel na een tijdje met de staart ook beu gekeken en doe je weer iets anders.
in alle geval positief als je kan doen waar je zin in hebt en dat als goed ervaren kan worden.
frank is één van de toffe ervaringen in mijn leven. hij heeft steeds wel een of andere verrassing, is het niet uiterlijk dan wel vanbinnen.
ik vind  het steeds aangenaam in de omgeving van mensen te zijn met hoge levenswaarden. 
overmorgen naar koblenz? het weer zit niet echt mee zoals gewoonlijk dit jaar, maar als het van mij afhangt, gaan we.

 

gisteren naar keiheuvel gevlogen met frank. ik heen en hij terug. het zicht aan de grond was eerder beperkt door een heiige mist, maar eens buiten de tma van brussel (begint aan 2500 voet) vlogen we \'on top\' boven het wolkendel op 3000 voet. omdat we vroeg waren vertrokken leek het eerst alsof keiheuvel ebkh gesloten was, maar overhead het vliegveld, kon ik toch zien dat het open was omdat één been van het kruis was verwijderd, dus opnieuw contact opgenomen en runway 25 was in use, en een opening gezocht om het linkse circuit te vervoegen.
het vliegveld was in feite een tiental minuten voordien geopend, en wij waren de eerste vliegbeweging van de dag.
voor de rest heel veel zwevers en die worden daar net zoals bij ons in brasschaat zowel met de lier als met een motorvliegtuig in de lucht gebracht.
we werden vriendelijk verwelkomd en uitgenodigd om met de piper oo-lgb naar hun feest te komen in augustus. het 50-jarig bestaan van een en of ander. de lgb is een echte oldtimer en dus een graag geziene gast bij evenementen.
low level (op 500 voet) terug gevlogen naar brasschaat, met deze keer frank als pilot in command.
de plannen besproken om op 1 mei naar koblenz edrk te vliegen met de cessna 172 oo-vre.
een tweetal uur vliegen en als laatste stuk een kwartiertje langs de mosel, de luchthaven van koblenz ligt er trouwens vlak naast, een mooiere manier van navigeren is er niet.
de vre is niet uitgerust met een gps, dus waarschijnlijk zal frank hier of daar een gps lenen of in het slechtste geval doen we klassieke radionavigatie, maar alhoewel we dit uiteraard kunnen, is het behoorlijk stresserend en tijdrovend. zeker minder geniet van het landschap!
je moet bovendien een goede radioverbinding hebben of de naalden gaan alle kanten uit, behalve de juiste.
frank en ik vliegen elk een stuk en we nemen twee passagiers mee, willy en david.
hopelijk zit het \'weer\' mee, want voor zo\'n reisje is dat niet onbelangrijk.
het is de bedoeling om dezelfde dag terug thuis te raken.

dit is on top vliegen, boven de wolken met hier en daar een opening om visueel terug naar beneden te raken. zoals je kan zien op de hoogtemeter vlieg ik op 2900 voet met een toerental van 2300 en een snelheid van 90 mph, ongeveer 150 km per uur...rechts de gps, eronder de radio afgesteld op de frequentie 119.20 van keiheuvel en als tweede brasschaat 122.90.

koud vandaag. maar morgen vliegen we (frank en ik) naar keiheuvel.
vorige afspraken zijn in de mist gegaan door slecht weer maar zoals de kaarten nu liggen is het morgen niet al te warm spijtig genoeg, maar veranderlijke wind enz. dus eigenlijk kan het niet misgaan.
reeds eerder toonde ik een foto vlak voor de landing te keiheuvel ebkh maar deze is dan weer nog een beetje vroeger genomen.
de afspraak met dhr. newman is verschoven naar 7 mei, en dus niets verloren. 
ondertussen reeds heel veel genoten van de serre. is het buiten dan koud en winderig, in de serre is het aangenaam en meestal heel wat graden warmer dan buiten. bij mooi weer veel te warm natuurlijk!
in alle geval is zowel nadine als ikzelf ongelooflijk blij met deze investering.
deze zomer niet op vakantie, maar alle luxe thuis, en op vakantie dikwijls wat meer ergernis.
laatste keer, een tiental jaar geleden, een hotel op de balearen, vooral bezocht door engelsen. verschrikkelijk. 
heb ik me beklaagd geen 1 of 2 sterren meer te zoeken, sindsdien eigenlijk niet meer weg geweest.
gewoon geen zin meer.
we besteden die paar duizend euro liever thuis aan wat extra, en hebben daar het hele jaar geniet van. thuis 5 sterren, alle dagen van het jaar.  

ondertussen is de serre klaar.
geen ding om zomaar even tussendoor in elkaar te zetten maar het resultaat is des te beter.
de laatste lopende meter is benut voor wat te zien is op de foto, en dat zal, als het mogelijk blijft; een heel intens gebruik blijven. buiten 14°C. binnen bij een waterzonnetje: 20°C.
geen tekeningetje bij maken?
kunnen we gaan vliegen...dan is de keuze vlug gemaakt! 

morgen gaan we vliegen.
het zal deze nacht met bakken tegelijk regenen, maar het moet eens stoppen.
zitten de weermannen al jaren te zeveren over een broeikast-effect, maar als je het mij vraagt hebben we eerder een probleem met een ijskast-effect. de lente wil niet beginnen, de zomer is straks voorbij en we zitten maar binnen en gaan vliegen, vergeet het.
pulserende dinges, vanuit de gsm-masten, daar zullen ze het nu over hebben. we wonen inmiddels in een microgolfoven. kanker hier en daar en ginder.
heb een artikel gelezen in humo daarover.
ben ik blij al wat op leeftijd te zijn bij de senioren, maar onze kinderen en kleinkinderen?
loop maar met je gsm-etje in je linkerhand. bij sommige mensen lijkt het wel een vergroeiing. alsof ze ermee geboren zijn. als een ziekte. maar toch kijken ze er altijd heel gelukkig naar. alsof het een hondje is of een ander troeteldier.
dan zijn er die zo een ding aan hun oor hebben zitten, een soort spin, of oorlikker. die praten tegen hunzelf, en soms met veel verbale gebaren en luid en maken zich kwaad en staan soms te zoenen. sorry, ik dwaal af, ben ik normaal zou herman brusselmans vragen aan zijn vrouw.
ik praat de hele dag tegen mezelf en mijn dode hond en dode moeder enz.
en zijn vrouw zegt dan steeds ja.
ben ik normaal?
voor mijn part zijn er dan zware kosten aan.
alhoewel ik ook tegen mezelf praat, en tegen mijn dode moeder en dode vader en dode vrienden.
ben ik normaal?
voor mijn part mag jij zware kosten doen, maar ik heb er geen problemen mee. ik geniet ervan.
maar wees gerust, zie ik iemand tegen zichzelf een uitleg doen, ik hou me klaar om te vertrekken.
ik voel me er niet bij thuis.
de foto?
net opgestegen in brasschaat.

als er niet te vliegen is, en het regent niet, dan maar in de tuin werken.
in dit geval ben ik bezig met het plaatsen van een serre. a green house.
nadine wil tomaten etc. kweken, maar de laatste meter van de 4 en een halve lang, hebben we reeds gereserveerd voor eens rustig te zitten op een luie zetel met een tafeltje en een duvel of een glas wijn of een koffie of thee. we zitten dan binnen, maar ook buiten en hebben zicht naar boven, dus ook naar de overvliegende vliegtuigen, en die passeren er nogal bij ons vanwege een airway, of zelfs kruisingen van meerdere airway's.
o ja, de serre, puzzelen en met veel geduld alle stukjes op de juiste plaats monteren, en alles controleren en nog eens controleren.
net zoals vliegen.
elke piloot stapt pas in het vliegtuig als hij vrijwel zeker is er veilig terug mee aan de grond te raken.
een serre bevat zoveel glas, in ons geval 118 stukken, dat je heel voorzichtig moet zijn, want elke fout krijgt een bestraffing. maar geen nood. daar heb ik het geduld wel voor, als het maar niet te zwaar en te lomp is, en zo'n serre is fijn prutswerk, zoals een modelvliegtuig ineen steken. behalve dan dat de serre buiten moet gemonteerd worden in weer en wind, en dit jaar is dat volop aanwezig. veel 'weer' en veel wind. teveel.

eens eentje van mezelf op bestemming st-ghislain.
zelf fotograferen. toestel naar jezelf richten en op het knopje drukken.
heb dit meerdere jaren als beroep gedaan. heb veel uren in de donkere kamer gezeten. 
trouwreportages...etc.
heel frustrerend.
tegen de tijd dat je \'het boek\' gaat \'leveren\' of \'vrijgeven \'zijn een aanzienlijk percentage van de koppels al terug bijna uiteen.......dus beter even oefenen zeker.

frank heeft deze foto genomen net na mijn landing met de OO-LGB.
al even geleden hoor.
want dit jaar zit het vliegen niet echt mee.
16 april (pasen) een volgende poging met \'beste\' - \'newman\'
ik vrees dat zowel hij als passagier \'maar met allicht die dag hij de stuurknuppel voornamelijk in de hand\' er evenzeer ongeduldig op zit te wachten als ikzelf.
wind en nog eens wind, vliegweer willen we.
optimisten als we zijn; de duistere, ongunstige, omstandigheden, kunnen voor mijn part europa verlaten en plaats maken voor stabieler weer.
bij beter vliegweer hadden jullie reeds elke keer een verslag gekregen van het gebeuren.
maar blijven hopen............
ongelooflijk toch hoe je op de foto kunt zien hoe licht (van gewicht) het staart-gedeelte gebouwd is. dat gedeelte pak je tussen twee vingers op!!!
let op: ook bij een 747 is het staartgedeelte een pluim (pje).???

om het vorige blogje wat kracht bij te zetten, een foto van de helikopter waar deze mensen dagelijks mee werken.
ze landen die dus op een platform bovenop een vrachtwagen om brandstof en sproeistoffen te laden met draaiende motor, omdat tijd geld kost.
je moet dan wel een piloot zijn die kan landen op een zakdoek.
fantastisch toch.