nooit opgeven

Een duifje vrijgelaten,
vliegt blij de wereld in,
want altijd in dat korfje,
is niet naar 't duifjes zin.

Eens vlieg ook jij de wereld in,
de wereld die je nog niet kent,
maar vergeet dan nooit dat korfje,
waar jij ooit uitgevlogen bent !!!

Men zegt van liefde dat ze zacht is
Als een lief en teder woord
Men zegt van liefde dat ze hard is
En zo vaak het geluk vermoordt
Men noemt haar hunker en verlangen
Men noemt haar redder in nood
Ik zeg dat liefde als een bloem is
Waarop de zon haar stralen strooit

Ze is het hart zo bang en breekbaar
Zo wankel en zo broos
Ze is de droom bang voor 't ontwaken
Omdat ze dan de waarheid hoort
Ze wacht op wie haar nu wil plukken
Op wie haar tranen streelt
Zo bang om vroeg te sterven
Voor ze werkelijk heeft geleefd

En is de nacht zo koud en eenzaam
Duurt het wachten veel te lang
Denk dan maar dat geluk alleen is
Voor wie er hevig naar verlangt
Denk dan maar dat bittere winters
En dikke lagen sneeuw
Nog nooit hebben verhinderd
Dat de roos hen overleeft.

Anneke Christy

Toen ik mijn hoofd op het
kussen legde, viel in niet
in slaap, ik dacht
eigenlijk nergens aan.
Mijn verbeelding nam me
in bezit , leidde me
en schonk mij beelden die
in mijn geest verschenen
met een levendigheid die véél
verder ging dan gewoonlijk
als ik een beetje wegdroom.

Ik kan niets doen aan de
gedachten die mijn hoofd
binnenkomen,maar ik
kan wel iets doen aan de
gedachten die daar
blijven !

Binnen in mezelf is een
plaats waar ik helemaal
alleen leef, en dat is waar
je je bronnen vernieuwt
die nooit opdrogen

Een roos is een bloem met stengels, doornen, bladeren en bloemen.
Ze opent zich 's morgens en 's avonds sluit ze zich.
De Roos is een bloem van de Liefde en voor Geluk.
De bladeren vallen eraf als ze op is
maar groeien weer aan als ze gesnoeid zijn
Altijd maar weer
Dag en nacht.
De Roos: De bloem van Liefde en Kracht

You love the roses - so do I. I wish
The sky would rain down roses, as they rain
From off the shaken bush. Why will it not?
Then all the valley would be pink and white
And soft to tread on. They would fall as light
As feathers, smelling sweet: and it would be
Like sleeping and yet waking, all at once.

George Eliot

Morgen bestaat (nog) niet, het verleden is voorbij, er is alleen maar nu

4 Donzen voetjes

Avond vordert met rasse schreden
donkere nacht komt snel naderbij
mijn ogen sluiten, zijn moe gestreden
klaas Vaak helpt daar een handje bij

4 witte donzen voetjes
sluipen zachtjes naderbij
zo stilletjes en heel zoetjes
klimt ze op het bed bij mij

Zachtjes kruipt ze naar boven
totdat ze in mijn armen rust
nog een stukje opgeschoven
en zucht dan heel gerust

Bekijkt mij met haar amberkleurige ogen
ben jij nu echt wel in slaap?
Poezen oortjes die bewogen
een roze mondje dat nu zachtjes gaapt

Zo gaat het al 365 dagen
ik hoor bij haar en zij bij mij
nooit zul je mij horen klagen
over die schat van een poes van mij