Madisson-Waltraud Hanll

als een kind veilig opgroeit
leert het vertrouwen hebben

als een kind vaak geprezen wordt
leert het waarderen

als een kind vaak geprezen wordt
leert het waarderen

als een kind op groeit met vijandigheid
leert het vechten

Gesloten deuren openen zich
eerst op een kier
ik duw er zachtjes tegen aan
en zie steeds meer

moet er nog aan wennen
van niets naar veel
het voelt goed
als een wonder

ik ben ?ver?wonderd
als een klein kind
onschuldig en onwetend
voorzichtige stapjes

dat die andere wereld nog bestaat
ik wist het niet
durfde niet te hopen
dromen komen uit<?

Meisje met je blauwe ogen.
met je haren als goud.
Zal jij ooit begrijpen,
hoeveel ik van je houdt.
Ik wil hier iets schrijven,
dat jou altijd bij zal blijven.
Wees blij en tevreden,
met alle kleinigheden.
Zoals een bloem of plant,
Een kus of een hand.
Want als je goed ziet,
wat het leven biedt.
Dan lieverd heb ik geen wens,
dan wordt jij een gelukkig mens.

 

Leef, mijn prachtige zonnekind
adem het leven dat je werd geschonken
beleef de wereld waarin je werd ontvangen
en hou van de prachtige dingen om je heen
zoals er ook altijd van jou gehouden word
Blijf ontdekken met je helder mooie ogen
en wees zuinig op jouw nog zuiver hart
geef vandaag de warmte aan een ander
als in jouw toekomst een kilte waait
weet je, dat je nooit alleen bent

Je oma

Een stralende mooi vrouw
Blond krullend haar en ogen helder blauw
Vandaag wordt ze 35 jaar
En staat in het middelpunt vandaar….
De eerste in mijn leven, mijn licht…mijn wonder
Houd je van me , of niet..
Je hebt het eens gezegd, en ik ben het vergeten..
Proficiat !!!

Mama

Als een drenkeling in de zee
Ging ik met je mee
Ik verdronk bijna in mijn
Tranen van verdriet

Plots verscheen daar jouw helpende hand
Ik was net op tijd in veilige armen beland
Ik kon tenminste ergens heen
En voelde me toen niet meer zo alleen

We zwommen samen door de wilde zee
We deden het samen,niet alleen
Langzaam kwam ik weer een beetje vrij,
Kon ik verder en zette mijn angsten opzij

Nu zwem ik zelfstandig door de wilde zee
De kust zie ik nog niet
Maar ik ben wel tevree...

Afscheid nemen
is met zachte handen
verpakken van gedachten
tot mooie herinneringen.

afscheid nemen
is met voorzichtige handen
meedragen van die herinneringen
die je voor altijd wilt bewaren.

afscheid nemen
is weten dat je iemand niet meer zal zien
maar hem altijd in je hart en geheugen
aanwezig wil houden.

afscheid nemen van jou,
missen van
je lach,
je gesprekken,
je glimmende ogen...

vergeten kan ik je nooit...

Als je klein bent, wil je groot zijn
Als je groot bent heb je spijt
Dat je niet meer klein kunt wezen
want dat was je mooiste tijd

Vandaag is het geluk je deel
en morgen vallen klappen
oh er gebeurt zoveel zoveel
waar wij geen barst van snappen

Soms voel ik me als een ouwe krant
het lukt niet, voor geen meter
soms is de hemel op mijn hand
en gaat het stukken beter

(Toon Hermans)

 


Als je s'nachts de sterren ziet
Geloof het dan en twijfel niet
Want altijd is daar die ene ster
Heel erg klein, en eindeloos ver
Het verdriet zal nooit verdwijnen
Maar die ene ster zal altijd schijnen.

Je bent niet begraven
Onder de bomen
Je bent op een plekje
Net boven mijn hart
Komen wonen
Jij bent daar niet alleen
Je hebt er zoveel vriendjes
Om je heen
Dank je wel mijn lieve meid...
Voor de tijd die je met ons hebt doorgebracht
Voor iedere dag en bijzondere nacht.
Dank je wel voor jouw houden van
Zo onvoorwaardelijk zoals alleen jij dat kan.
Nooit meer jouw pootjes om mij heen
Geen lieve kusjes en kopjes tegen mijn been
Dank je wel lieve Tabitha, lief kind...
Dankbaar ben ik dat ik jou heb bemind.
In mijn hartemandje zal je liefde altijd aanwezig zijn
Daar doet jouw afwezigheid minder pijn.

Als je hoofd is verbonden met je hart
kunnen je handen en voeten
de meest wonderlijke dingen doen."

Rode bloemen
Zo rond met zes blaadjes
Rood, de kleur van de
Eindeloze liefde
Vijfentwintig rode
Bloemen staan in een
Mooie versierde bloem pot
Te stralen door de wind
Die langs hun blaadjes kietelt
En ze met de regen groter
Laat groeien
Totdat ze bloeien…
En moeten wachten op
Hun eeuwige volgelingen

De nacht is weer voorbij
Een nieuwe dag te gaan.
Een dag met zoveel dingen
Die ik weer moet begaan.
De zon schijnt fel naar binnen
Vol moed wil ik de dag beginnen.
Ik sta daar voor de spiegel
Van buiten zie je niets.
Maar van binnen
Zit daar een hoop verdriet.
Verdriet van vele dingen
Die ik niet kon verdringen.
Maar toch probeer ik elke dag
Er weer te staan met een lach.
Er voor een ander zijn
Voelt voor mij erg fijn.
Dat je voor iemand iets betekent
En iemand op je rekent.
Dat is een troost voor mij verdriet
Het verdriet dat niemand ziet.

"Als mijn bruine ogen je vragen
"help me", ik voel me niet zo fijn
mag je dan, omdat je voelt dit is het einde
een beetje egoistisch zijn ?
Als de veearts zegt"dit komt nooit meer goed"
en ik krijg steeds meer pijn
mag je dan omdat je mij nog niet wil missen
een beetje egoistisch zijn.?
Jij wil toch ook niet dat ik lijd?
laat me dan gaan ten gepaste tijd
breng me daar waar men hulp biedt
een vraagje ..verlaat me niet
Hou me zacht pratend tegen je aan
en laat me dan in stilte gaan...
Mijn staart geeft een laatste groet
dan lijd ik niet meer en dat is goed.
Als zijn lieve bruine ogen zijn gesloten
en je naar huis toe moet met de riem
in je hand en je hart vol pijn, probeer
dan jezelf te overtuigen"dit was het beste"
ik mocht niet egoistisch zijn en bedenk
vele jaren was hij bij ons, elke dag samen
was een feest, en in al die fijne jaren ,
is hijzelf niet één keer egoistisch geweest...