Archief

De nacht is weer voorbij
Een nieuwe dag te gaan.
Een dag met zoveel dingen
Die ik weer moet begaan.
De zon schijnt fel naar binnen
Vol moed wil ik de dag beginnen.
Ik sta daar voor de spiegel
Van buiten zie je niets.
Maar van binnen
Zit daar een hoop verdriet.
Verdriet van vele dingen
Die ik niet kon verdringen.
Maar toch probeer ik elke dag
Er weer te staan met een lach.
Er voor een ander zijn
Voelt voor mij erg fijn.
Dat je voor iemand iets betekent
En iemand op je rekent.
Dat is een troost voor mij verdriet
Het verdriet dat niemand ziet.

"Als mijn bruine ogen je vragen
"help me", ik voel me niet zo fijn
mag je dan, omdat je voelt dit is het einde
een beetje egoistisch zijn ?
Als de veearts zegt"dit komt nooit meer goed"
en ik krijg steeds meer pijn
mag je dan omdat je mij nog niet wil missen
een beetje egoistisch zijn.?
Jij wil toch ook niet dat ik lijd?
laat me dan gaan ten gepaste tijd
breng me daar waar men hulp biedt
een vraagje ..verlaat me niet
Hou me zacht pratend tegen je aan
en laat me dan in stilte gaan...
Mijn staart geeft een laatste groet
dan lijd ik niet meer en dat is goed.
Als zijn lieve bruine ogen zijn gesloten
en je naar huis toe moet met de riem
in je hand en je hart vol pijn, probeer
dan jezelf te overtuigen"dit was het beste"
ik mocht niet egoistisch zijn en bedenk
vele jaren was hij bij ons, elke dag samen
was een feest, en in al die fijne jaren ,
is hijzelf niet één keer egoistisch geweest...

Door je vorige baas ben je op straat gezet
En zo kwam je in het asiel terecht
Je was nog maar een half jaar
Je zat daar als een klein scheetje
Ik vond je om op te vreten
Twee donkere ogen keken mij vol verwachting aan
Die zeiden: "laat me hier niet staan"
Het was liefde op het eerste gezicht
En al mijn aandacht was op jouw gericht
Twee weken duurde het nog voor ik je mee mocht nemen
Maar in het asiel kon ik gelukkig een riempje lenen
En zo gingen we er samen steeds op uit
Onderweg gingen we ergens zitten en voelde ik uit
dankbaarheid steeds in mijn gezicht jouw snuit
Zo konden we elkaar leren kennen
En ook aan elkaar wennen
Na die twee weken heb ik je mee naar huis genomen
En ben je liefdevol bij ons opgenomen
Met mijn andere hondje Pimmeke ben je nu dikke maatjes
Samen hebben jullie genoeg praatjes
Ik ben zo blij dat je bij me bent
Jij bent nu mijn knappe vent.

Plotseling is de herfst daar
En is het met de zon ook klaar
De regen valt weer hard neer
Komt weer de spreuk
O wat een weer

Niet lang is het mooi geweest
De zomer was géén lang feest
Maar ook de tijd van donkere dagen
Daar hoor je sommige ook om vragen

Toch is het net een goede vriend
Die je vaarwel moet zeggen
Dus zomer, dan maar weer tot ziens
Ik zie je met spijt weer vertrekken

Toch is de herfst ook een vriend
Met al zijn mooie kleuren
Die ook zijn charme heeft
En zijn verfrissende geuren

De vriendschap van een hond
Is vriendschap voor het leven
Voor een ander niet te zien,
hoeveel een hond kan geven
want ben je eens verdrietig
dan kijkt hij je aan
alsof hij wil zeggen
ik zal altijd naast je staan
en als je dan weer vrolijk bent
dan slaat hij met zijn staart
en blaft als of hij wil zeggen
dat hebben we weer geklaard.
Zo’n vriendschap is een wonder
een wonder om te beleven
zo’n vriendschap kan geen mens,
geen mens kan zoiets geven

Pascalle (gekregen van Maarten)

Wat is waarheid?
Een moeilijke vraag
maar ik heb voor
mezelf een antwoord
gevonden door te zeggen
dat het is
wat mijn innerlijke
stem me zegt.

Ik kan de diepe stilte
horen wanneer ik er aan
denk te luisteren. Het is
vlak onder het geluid.

Wanneer je met je rug tegen
de muur staat en alles lijkt zich
tegen jou te keren, zodat het lijkt
alsof je het geen minuut langer zult
uithouden, geef dan NIET op,
want dat is het moment waarop
het tij zal keren , want de uitdagingen
van het leven zijn NIET bedoeld om u te
verlammen, ze dienen om u te helpen
terug recht te staan en zo te ontdekken
wie en wat je bent

Een duifje vrijgelaten,
vliegt blij de wereld in,
want altijd in dat korfje,
is niet naar 't duifjes zin.

Eens vlieg ook jij de wereld in,
de wereld die je nog niet kent,
maar vergeet dan nooit dat korfje,
waar jij ooit uitgevlogen bent !!!

Men zegt van liefde dat ze zacht is
Als een lief en teder woord
Men zegt van liefde dat ze hard is
En zo vaak het geluk vermoordt
Men noemt haar hunker en verlangen
Men noemt haar redder in nood
Ik zeg dat liefde als een bloem is
Waarop de zon haar stralen strooit

Ze is het hart zo bang en breekbaar
Zo wankel en zo broos
Ze is de droom bang voor 't ontwaken
Omdat ze dan de waarheid hoort
Ze wacht op wie haar nu wil plukken
Op wie haar tranen streelt
Zo bang om vroeg te sterven
Voor ze werkelijk heeft geleefd

En is de nacht zo koud en eenzaam
Duurt het wachten veel te lang
Denk dan maar dat geluk alleen is
Voor wie er hevig naar verlangt
Denk dan maar dat bittere winters
En dikke lagen sneeuw
Nog nooit hebben verhinderd
Dat de roos hen overleeft.

Anneke Christy