jelle

jelle
doet veel deugd dat ik weer kan bloggen,
Bart Herman
wat ben ik groot geworden
Kelly met vriend Kris op reis naar Cyprus



waar blijft de zon.......

Ook al leef je dagen in het somber.
En geven regenbuien tranen op je gezicht.
Zijn je stappen steeds in het donker.
Zonder in de verte ook maar een streepje licht.
Blijf geloof en hoop altijd houden in de toekomst.
Ooit zullen deze pijnen voorbij zijn.
Want ooit maakte ze een spreekwoord:
Na regen komt zonneschijn
één jaartje oud



Jelle en oma
bijna één jaar

mijn oudste en jongste kleindochter
de poes droomt van Fluffie

Kleinzoon Jelle

sneeuwklokjes
Winterlandschap
Een wollige witte deken
uitgespreid over het bos
De zachte witte sneeuw
rust als een tapijt op het groene mos
intense stilte.....
alles gevangen
in de ban van de sneeuw
De bomen de struiken
een wereld apart.......... de stilte
vreedzaam en zacht
dat is de winter in alle eenvoud
en stille pracht
de kleine kapoenoma's jongste kapoentje

oma's lieveling
Mijn kleinkinderen.
een vraagje voor de Sint

Een vraag voor de sint
Lieve sint ik heb een vraag
Een vraag voor altijd, en niet voor vandaag
Waar is toch de dankbaarheid
Dat wil ik toch wel even kwijt
Elk jaar krijgen ze de mooiste dingen
Waar ze alleen een liedje voor hoeven te zingen
En dan hoor ik, echt waar piet
Deze had ik niet gevraagd, deze wil ik niet
Ik had toch liever die rode
Want blauw is nu niet in de mode
Ik wil een iPod en dan een echte
Geen nepper, daar mag je om vechten
Lieve sint, waar moet het heen
Met deze vraag sta ik vast niet alleen
Dus kinderen wees dankbaar voor wat je krijgt
Voor het naar jullie hoofdje stijgt
Niet iedereen wordt zo goed bedeeld
Herfstgedicht
kampioenschap Petanque Okra